The Last Goddess

Chapter Nineteen

CHAPTER 19: PRINCESS MARA OF IMORANIA-MOFALIA KINGDOM

_____________________________________________

DINO POV

"Y-you-or a-a Monster" Hindi siya makatingin sa akin at natulala lang siya sa ibang bahagi. Too na nga ba Ang sinasabi ko na mahihirapan ako sa pageexplain sa kaniya.

"Your a monster too, Kaya naman wag ka Nang magsalita" Sabi ko naman sa kaniya at pinaupo sa Sofa habang siya naman ay nakatulala lang..

Hayyss ano bang gagawin ko Dito? Maghihintay na matapos na Yung dalawa sa trabaho nila para sila na Ang mag-explain? Ehh Ang dami niyang tanonggg..

"Care to explain sa ginawa mo because mababaliw na ano kakaisip if you are a demon or an alien" sigaw niya na parang natatakot na parang gusto niyang malaman Ang nangyayari. Nang biglang lumitaw sila tita at tito.

Hayss salamat at dumating din sila Dahil puputok na naman yung ulo ko sa kaniya, not literally naman..

"M-mom" nauutal niyang sambit ng nakitang gumamit din ng teleportia Ang kaniyang mga magulang na Hindi naman.

Lumingon sa kaniya si Tita habang Hindi mo mawari kung nululungkot I masaya siya sa mga nangyayari. Pero isa lang Ang alam ko. Natatakot siya sa kadahilanang mawawalay sa kaniya Ang itinuring niya Nang Anak para hanapin Ang totoong siya.

Para mailigtas Ang Dapat iligtas.

"I'll explain you princess Mara" sabi ni tita Nang  nakatingin ng deretso sa kaniyang mga mata.

"Who is princess Mara?" Tanong niya sa amin ng may pagtataka sa kaniyang mukha. Kawawa ka naman di mo alam Ang mga nangyayari.

"You are the one and only princess Mara, Xie. Ikaw Ang nag-iisang buhay sa inyong pamilya at Ikaw Ang dapat mamuno sa mga immortal at mga mortal" paliwanag ni Tita sa kaniya habang siya ay parang Hindi naniniwala. Kailan ka ba maniniwala sa katotohanang ipinagkait sayo?

"Are you kidding me guys right? Or this is just a f*****g play? Kasama pa ba to sa play?" Natatawa niyang tanong at tumingin ng Hindi makapaniwala sa aming tatlo na para bang nababaliw na kami sa mga lahat ng mga sinsabi namin.

"No we are not joking around Mara" seryosong sabi ni Tito sa kaniya na siyang ikinatigil niya Sa kaniyang ginagawa. She loves her father. Mahal niya si Tandang Willo bilang kaniyang Ama Kaya naman makikinig siya rito.

"Then why I am used to be Mara and Xie? Explain everything to me" Tanong niya habang nakatingin ng deretso kay Tandang Willo na agaran namang ikinatango ni Tito. 

Lumingon Si Tito sa kay Tita. "Ok, I'll explain you why" sabi ni Tita sa kaniya at nagpalabas ng nakaraan.

_____________________________________________

PAÑARA POV

[FLASHBACK].....

Naglalakad Kami ni Willo sa gubat malapit sa porťalia, Ang kagubatan ng mga diwata. Napagdesisyonan kasi namin na bumalik sa mundo na kinagisnan namin dahil tapos na Ang pagsasanay namin sa mundo ng Mofalia o Mas nilalang mundo ng mga tao.

"Willo, babalik na ba talaga tayo sa akademya?" Tanong ko kay Willo. Mga guro Kami sa Akademya kung saan Lahat ng mga May kapangyarihan at ginagamit para tulungan ng palihim Ang mga taga Mofalia.

Ang ayaw ko lang kasi na bumalik room ay May gusto pa akong tapusin Dito sa Mundo ng mga tao.

At isa pa, Hindi pa rin ako nakakamove on sa kaniya.

Lumingon naman siya sa akin at ngumiti.

"Hindi pa, gusto ko lang kasi na maglibang muna tayo rito. Hindi naman kasi Lahat ng oras Ay Pwede tayong pumunta sa mundo ng mga mortal at alam ko yang nasa utak mo" sabi niya sa akin at umakbay ng nakangiti sa akin.

Kinuha ko naman Ang kamay niya. "Ikaw talaga Willo, Pwede mo na bang tigilan Ang pag-akbay mo sa akin?" Tanong ko sa kaniya, tsk. Kung Hindi ko lang talaga kaibigan to kanina pa to nakahilata sa sahig.

"Akala mo di niya rin gusto. Akala ko ba tutulungan kita? Sus.. May gusto ka pa sa kaniya no?" sabi niya at tumawa kaya sinapak ko at nagpa-ikot lang ng mga mata ko.

"Bahala ka na nga diyan" sabi ko sa kaniya at hinayaan na siya na gawin niya yun habang Ang dami dami niyang pinagsasabi. Ang daldal talaga ni Willo.

Pero sa ngayon kasi, siya lang Ang masasandalan ko sa problemang kinakaharap ko.

Nang may naramdaman kaming pagbukas ng porťalia. Kaya naman Nagmadali akong nagmasid sa paligid.

"Tingnan mo nga Willo kung may tao sa paligid" utos ko sakaniya at pumunta ako sa porťalia. Nakita ko Ang mahal na dyosang si Hera na may dalang sanggol. Anong nangyari?

"Era salvatora, ibibigay muna kita sa ng mga tao. Para sa kaligtasan mo. At doon hindi nila masasaktan" sabi niya Nang nakatingin sa sanggol habang pinipigilan Ang bugso ng mga kalaban. Anong nangyayari?

"Mahal na dyosang Hera?" Tanong ko sa kaniya habang may katanungan sa aking mga mata. Tumingin naman siya sa akin. 

"Pañara" bulong niya sa hangin, Pero may tumagos na espada sa tiyan niya. Kaya pala mahina Ang pagkasabi niya. Kaya naman nagmadali akong tulungan siya Pero isang ngiti Lang Ang ibinigay niya Sa akin.

"Alagaan mo Ang prinsesa ng Imorania at mofalia. Siya si prinsesa Mara" mahina niyang bulong sa akin at hinagis Ang sanggol papunta sa akin, at madaling isinara Ang porťalia.

Habang ako Ay nakatingin lang sa sanggol. Siya Ang prinsesa ng Imorania-mofalia, ang bunga ng pagmamahalan nila Moralta at Morales.

Tiningnan ko naman Ang kakadating lang na si Willo.

"Dalian mo Willo" sabi ko sa kaniya at pinabilis Ang panahon. Mabuti na tong nandito na kami sa tinutuluyan namin para maisigurado na Walang makakaalam kung nasaan Ang mahal na Prinsesa.

May nangyari na namang Hindi maganda sa Imorania.

"Sino yan?" Tanong niya sa akin, habang nakatingin sa sanggol na hawak hawak ko parin hanggang ngayon.

"Siya Ang nag-iisang anak at tagapagmana ng Imorania at mofalia. Siya Ang pinaalaga sa akin ng dyosang Hera. Siya si prinsesa Mara" sagot ko sa kaniya. Wala na akong ibang gagawin kundi Ang mag-paalam sa akademya bilang guro. Para lang maalagaan Ang hinirang ng Kahariang Imorania-mofalia.

Iginagagalak ko ring maging bahagi sa buhay ng mounting Prinsesa.

"Ibinilin siya ng dyosang Si Hera? Ibig sabihin ba niyan Ay may nangyaring kakaiba sa kaharian ng Imorania at mofalia?" Tanong niya, tama Ang nasa utak niya. Baka at sa Malamang may nangyari na namang kaguluhan sa Imorania-mofalia.

Tiningnan ko naman siya. "Pumunta ka sa kariania El mundo. Makibalita ka at ipagpaalam mo na rin ako sa akademya. Hindi na ako magtururo sa akademya at itutuon ko Ang oras ko sa batang ibinigay ni dyosang Hera" sabi ko sa kaniya, at ngumiti. Pero parang May kalungkutan Ang kaniyang mga mata. Nalulungkot siya dahil Ang pangarap ko Ay mawawala ng dahil lang sa batang to.

Pangarap Kong maging mahusay na guro ng akademya Pero hanggang doon nalang iyon Dahil May Misyon Ako na ibinigay mismo ng Dyosa.

"Hindi ka na magtuturo? Paano ako? Paano na Ang pangarap mo?" Tanong niya sa akin na may bahid ng lungkot Ang kaniyang mga mata. Ngumiti lang ako sa kaniya at hinawakan Ang kaniyang balikat.

"Oo Hindi na ako magtuturo. At tayong dalawa Ang magiging mga magulang ng batang ito. Misyon natin ito, kahit sa ayaw at sa gusto nating dalawa dahil Ang dyosa na Ang nagbigay sa akin ng Misyon na kailangang gawin. Pwede ka namang pumunta sa akademya kahit Anong oras, Pwede ka pang magturo" sabi ko sa kaniya ng nakangiti. Alam Kong May gusto siya sa akin kahit na magkaibigan lang kami. Kahit na Ang Turing ko sa kaniya ay kapatid at kaibigan.

Pinapakita niya Ang mga bagay na kailangan Kong ipagmulatan ng mata. Ngayon, tutuparin no Ang kahilingan niya.

"Magpapaalam na rin ako at dito na tayo mamumuhay sa mundo ng mga mortal. Kasama Ang magiging anak nating dalawa. Makikibalita na rin ako sa Imorania" sabi niya at inakbayan na naman ako. Kahit kailan talaga palaging nangaakbay Ang isang to. Tumingin Lang ako sa bata. Ang gandang bata, hawig na hawing niya Ang kaniyang mga magulang.

Mara. Kay gandang pangalan pero mapapahamak siya kapag patuloy niyang gagamitin Ang pangalang iyon.

"Willo Anong pangalan Ang gusto mo?" Tanong ko sa kaniya habang nakangiti sa bata. Ang gandang hinaharap Ang meron ka Pero Ang kapalit ng lahat ay pagsasakripisyo para sa lahat.

"Gracie?" Tanong niya Sa akin Pero hindi, Ang batang Ito Ay umiiyak nung sinabi niya Ang pangalan na iyon na Ang ibig sabihin ay Hindi niya gusto Ang pangalang iyon.

"Thalia?" Tanong niya ulit Pero umiyak lang Ang bata.

"Viele?" Sambit niya pero Hindi parin tumatalab. Alam Kong Kaya niya iyon Dahil sa gustong gusto niya na run magkaroon ng sailing Anak dahil Ang mga kaibigan namin ay Meron ng sari-sariling Anak.

At kaming dalawa Ay naiwan sa Ere..

Ang isa ay nasaktan dahil ikinasal na Ang kaniyang minamahal at Ang isa naman ay hinihintay na mahulog Ang kaniyang minamahal sa patibong niya.

"Sandra?" Tanong niya pero Hindi parin Kaya napangiti nalang ako. Pursigido talaga siya.

Tinapik ko Ang kaniyang braso. "Maghahanda lang ako ng makakain ng batang iyan dahil alam Kong gutom na gutom na siya" sambit ko naman at iniwan sa kaniya Ang bata at nagtungo sa kusina.

Kahit nandito ako Ay rinig na rinig ko parin Ang pagsambit niya ng mga pangalan at Ang pag-iyak no Mara.

"Francesca?"

"Gianna?"

"Dianna?"

"Dhiane?"

"Crisanta?"

"Sassy?"

"Lhady Gracia?"

"Lady Kyla?"

"Lhady Xhaxie?" Pagsambit niya ng pangalan na yan Ang siyang ikinalingon ko at Ang pagtahimik ng bata. Lhady Xhaxie. Ang pangalan na minsan ko Nang Nakita sa aking panaginip.

Bigla namang may mga maliit na tawa akong narinig. Ang tawa ni Mara.

"Yesss I got it, you like your name. So for now on, your Lhady Xhaxie" Sabi naman niya na ikinatuwa ko.

Salamat Willo.

[END OF FLASHBACK]...

"Now you know why you are here?" Tanong ni Asher sa kaniya habang siya naman ay parang nag-iisip na para bang may mali.

"I am the lucky princess. But how? How could this all work?" Tanong niya naman sa amin habang nakakunot parin Ang noo.

"Because all of this has a reason behind and as a princess you have to find out what is the reason behind why is this all worked" sabi naman ni Willo sa kaniya ng nakangiti. Namiss ko Ang mga ngiti niya na magsasabi magiging ok lang Ang lahat at makakaya mo yan.

"Your father is right Mara. All of us has a mission and for you, your mission is to find what is the thruth and lies about you" Sabi ko naman sa kaniya habang nakangiti sa kaniya. Alam Kong maiintindihan mo rin ako nalang araw. At Alam Kong malalaman mo rin Ang buong katotohanan.

"I'll know it na but why didn't you tell me? Why I hated myth that I belong to?" Naguguluhan niyang tanong sa amin ng nakanunot parin Ang kaniyang mga noo. The goddess who betray their race.

"You are cursed by the goddess of love and beauty, Mara. Gusto niyang mapasakamay Ang lahat ng kapangyarihan Kaya ka niya sinumpa knowing that you are the Only Princess in your Kingdom who is the very strong kingdom" sabi ni Willo. Totoo yun, isinumpa siya ng dyosa ng kagandahan at pag-ibig para Lang Hindi na siya makabalik pa.

Kahit Kami ay binigyan niya ng sumpa Pero Hindi iyon tumalab dahil tinulungan kami ng pumanaw na dyosang Hera.

"Then who is that damn Goddess who cursed me?" Tanong niya naman na agad na ikinatayo ni Asher na may ngisi sa kaniyang mga labi.

"You already know and that's the mission for you my princess. Know who is the enemy" Sabi niya naman kay Mara na ikinatingin niya naman sa kaniya.

"Can you tell me para matapos na Ang lahat at para maparusahan ko na Ang Dyosang yun sa pagpatay sa mga magulang ko" galit na tingin niya Sa Prinsipe Pero isang ngisi lang Ang kaniyang pinalabas.

Katulad namin ni Willo ay May Misyon siya rito, at yun Ay Ang pagbabantay sa Mahal na Prinsesa at gabayan siya sa lahat.

"We do our mission and you have to yours" Sabi niya naman at ngumiti sa Mahal na Prinsesa.