The Last Goddess

Chapter Twenty

CHAPTER 20: WHAT HAPPEN? 

_____________________________________________

LHADY POV

(Real)

May mga abot kamay na mga bituin akong nakikita at mga magagandang tanawin. Papaano Kayang naabot Ang mga bituin sa kalangitan?

Pero may naramdaman akong May papalapit sa akin.

Isang pana.

Kaya naman iniwasan ko ito pero huli na ang lahat ng napagtanto Kong nasaksak na ako sa tiyan ng isang espada. Patibong lang Ang lahat ng iyon, patibong Ang pana para masaksak ako.

I doubt na ginawa niya yun sa akin...

"Bakit mo iyon ginawa?" Tanong ko sa kaniya. She is like me Pero may kaibahan Kami Ang kulay ng mga mata, Ang kulay ng balat, at Ang kulay ng buhok.

But what the heck kung Hindi ko memorize Yung mukha mo masasabi mong ako yun..

"Malalaman mo rin kung bakit sa tamang panahon" cold niyang sabi sa akin. Ano pa ba Ang tamang oras kung mamamatay na ako dito?

"B-baliw k-ka b-ba?" Tanong ko sa kaniya pero isang ngisi lang Ang I ibinigay niya Sa akin.

"Your weak" saad naman nito at biglaang nawala kasabay noon at Ang pag-iba ng tanawin.

"Haxie, haxie" tawag ng ibang boses sa akin. Kaya lumingon ako pero wala. Alam Kong siya yun.

"Haxie" tawag niya sa akin kaya naman nagising ako at napagtantong panaginip lang pala iyon. Pero bakit nakaramdam ako ng sakit sa panaginip?

Kagaya nalang dati? Nakakaramdam ako ng sakit sa lahat ng panaginip ko. Kaya naman ipinikit ko uli Ang mga mata ko para mawala Ang sakit..

"Haxie, I'm glad na gising kana" masayang sambit ni Rain. What Rain? Oo, siya lang naman Ang tumatawag sa aking Haxie.. Pero Bakit ako nandito? Bakit Nandito Si Rain at Hindi si Dino?

"Rain, Nasaan ako? Bakit ka nandito?" Nagtataka kung tanong sa kaniya. Ang huling naalala ko Ay tinawag ako ni Dino at May Nakita akong anino kaya pinuntahan ko at dun may pumukpok sa ulo ko. Hindi kaya si Rain Yun? At ano namang gagawin niya sayo Aber? Whahaaa nababaliw na naman ako.

"Rain magsabi ka ng totoo. Ikaw ba Ang nagpokpok sa ulo ko kaya nandito ako ngayon?" Matapang Kong tanong sa kaniya. Kung siya nga bakit niya ginawa yun? May galit pa ba siya sa akin? Pero imposible na siya iyon. Alam Kong Hindi niya magagawa sa akin iyon.

"No, Hindi ako iyon. Nakita nalang Kita na walang malay at mag-isa ka lang sa park na pinuntahan ko" sabi niya. Mabuti at Hindi siya, kailangan ko Nang umuwi at Hindi ko kakayanin na magtagal sa place niya. Masasaktan lang ako.

"Saan ka puupunta Haxie?" Tanong niya sa akin at hinawakan Ang kamay ko. Nandito na naman Ang puso ko na tumatalon sa saya Pero pinigilan ko Ang damdamin ko knowing that ikakasal na siya sa iba. Hindi ko na dapat ipagsiksikan Ang sarili ko sa kaniya.

"I'm going back home Rain" sagot ko at naglakad na Pero pinigilan niya ako na naman ako by hugging me. Backhug.

"Haxie please stay with me, Dahil Hindi mo kakayaning makita pa Ang Sitwasyon" Sabi niya naman sa akin na ikinapikit ko. This hug really make me warm Pero I can't stay with him.

"I can. All things considered you hurt me, I can. Then why I can't handle situation?" Sagot ko naman sa kaniya habang nakatingin sa kaniya habang malapit na Ang luha ko na tumulo dahil patagal ng patagal mas lalong humihigpit Ang yakap niya at Hindi ko Kayang alisin Ang mga yakap na matagal ko Nang Hindi nararamdaman.

"You can't. Kanina lang ay nabalitaan kung nasusunog Ang bahay niyo. Wala na rin sila sa bahay niyo. Your mom and your Dad" sabi niya sa akin na nagpatigil sa akin. What? Dad and Mom? Paparating nagkaroon ng sunog? It's impossible we have a fire alert measures in our house. At impossible ring mangyari yun because we have a Best chef in the mansion.

Hindi ako makapaniwalang tiningnan siya.

"Evidence?" Tanong ko sa kaniya, ayaw kung maniwala sa kaniya dahil manloloko siya. Niloko niya na ako dati at ayaw ko Nang maulit pa na masaktan niya ako.

"Here" abot niya sa cellphone niya. Totoo nga nasusunog Ang bahay. Papaano nangyari yun, na kanina lang ay Doon ako nawalan ng malay. Paparating nangyari Ang lahat ng to?

"What happened, kanina lang nandyan pa ako sa bahay nag-aayos for the play? Papaanong marunong ng ganyan kadali Ang bahay namin, that makes all of the mansion Ash? Impossible" Tanong ko sa kaniya. No this can't be, sana mali Ang iniisip ko. Nandun pa naman si Dino Ang mga maids namin.. At Hindi ko hahayaang if one of them was killed.

May Mga pamilya silang sila Ang inaasahan at Hindi mangyayari na mamatay sila Dahil Lang sa kapabayaan.

"Mali Ang inaakala mo Haxie, nakatulog ka nang dalawang araw at ngayong araw ka Lang nagising" sabi niya sa akin. What? Papaanong nangyari yun? Dalawang araw? Seriously?

Niyakap niya ako ng mahigpit making me comfortable and calm.

"I know na naguguluhan ka sa mga pangyayari dahil sa biglaan Ang lahat para sayo. I try to awake you Pero wala talaga, Hindi ka nagigising kahit na Anong gawin ko. At sabi ng doctor that I hired for you napalakas ang impak sayo Kaya nawalan ka ng malay ng dalawang araw at sa dalawang araw na iyon Ay marami ng nangyari" sabi niya sa akin, na nagpatulo sa luha ko. Paano kung nandun sila sa nasusunog na bahay namin? Kasalanan ko Ang lahat ng to. Kung Hindi lang sana ako naging mahina at Hindi ako nahampas sana, sana nandun ako para iligtas sila..

Pero May chance naman siguradong Walang namatay kahit isa diba?

May chance na buhay sila...

"Pwede ko bang tingnan Ang bahay namin at ang mga reports tungkol dun? I need to know the whole thruth " Naiiyak kong tanong sa kaniya habang hinahayaan niya akong icomfort. Somehow I feel weak everytime he comforts me.

At Alam Kong it's too late na Pero gusto Kong makita at malaman Ang buong pangyayari.

"Ok kung yan ang gusto mo" sabi niya at humiwalay na sa pagkakayakap sa akin at hinawakan Ang aking kamay.

The electric of Love still the same..

Pero this is not a time to feel this kind of feeling. I have to consider the situation. The situation wherein life and death is the sacrifice.

Hindi ko nga man Lang naramdaman na nakalabas na Kami ng bahay nila dahil sa kakaisip ko Nang kung ano ano.

"Pasok na" Sabi niya at inalalayan akong pumasok sa kotse niya. Pumasok na ako at tumingin sa kalsada.

"You are freely to think what you want but remember that over thinking makes everyone crazy. And I won't let it happen to you Haxie" Sabi niya naman sa akin that touches my heart. He is still My Rain.

"Thank you for that Concern Rain but I don't need it" I said. Kailangan Kong nasaktan siya para Hindi na Kami masaktan pa. I know he loves me and I still love him. Pero he is tie with other and I have to choose to sacrifice my own happiness.

At kagaya ng sinabi ko earlier Hindi ko na dapat iniisip Ang tungkol sa bagay na yan. I have to pay attention sa mga bagay na kailangan na pagtuunan ng pansin.

Iniisip ko kung Bakit nangyari sa amin iyon at bakit ginawa ng taong yun sa amin.

Malalaman ko rin kung sino Ang nasa likod nito at Sisiguraduhin Kong mapapatay ko siya. Hindi ko siya mapapatawad sa ginawa niya. That Mansion cost Million of millions to build.

"Haxie, your spacing. Nandito na tayo sa bagay niyo" Sabi naman ng katabi ko. Mabuti nalang talaga at nandyan si Rain.

Bumaba na ako sa kotse niya at Ganun din siya. Nakakalat sa paligid Ang mga tapes na nagbabawal Sayo na pumasok sa territory na yun.

May Mga pulis at mga investigation team ng SOCO na nandito and Mukhang they are finding what happen.

Naglakad na ako papunta sa Asst. Ni daddy sa kompanya dahil sa Malamang Nandito siya dahil may alam siya at hawak niya Ang mga reports.

"Ma'am Xhaxie your here. Mabuti nalang po at nagising na po kayo" sabi ng asst. Ni daddy Pero inirapan ko siya. Dami daming sinasabi, usa lang naman Ang pinunta ko rito.

"Reports" sambit ko sa kaniya, blankly. Tskk.. Minsan May pagkaslow rin to kung makapag-isip. Honestly I don't like her asst.

"Heto po" Sabi niya naman and handed me the Brown envelope na agad ko namang tinanggap.

"You can go now" sabi ko at binasa na ang mga report. Pero sa dinami dami Kong nabasang report Walang report kung nasaan Ang mga magulang ko pati na rin yung Mga kasambahay including Dino the Dinosaur. And the worst is dalawang araw na yung nangyari at Wala paring nakalap na impormasyon. Ang hihina ng research team.

Padabog Kong nilagay Ang lahat sa lamesa habang pandigma na Yung mukha ko. This can't be. Kung Ganyan sila kung kumilos mawawalan ng hustisya Ang bansang to.

"Nasaan Ang report kung nasaan sila Mommy at daddy? Yung mga katulong at Yung guest ng bahay namin. They don't have reports or insights. This is two day on-going research but don't have a exactly conclusion about what happening" Tanong ko sa kanila habang Ang mga mata Ay nangingitim na sa Sama ng loob. Hindi sila pwedeng ganyan kung kumilos.

"Hindi pa po nila alam ma'am Xie but the fireman's report Ay baka nasali sila sa sunog. Mga ilang oras na rin kasi Ang sunog Kaya di matukoy ng mga bumbero kung may tao ba o wala. Wala kasing tumawag o nagreport na nasusunog na pala Ang bahay niyo and May napadaan sa mansyon kaya naman ay nagkaroon ng resolution Pero that's not enough time to save a life" pagpapaliwanag sa akin ng asst ni Daddy. This can't be. I don't want to lose them. All of them, May Mga anak run sila na ngayon ay umiiyak dahil sa nangyayari.

Bakit ba kasi nahimatay pa ako? Bakit ba kasi ako humiwalay sa kanila? Kung alam ko lang na ganito Ang mangyayari edi sana Ay nagawa ko silang protektahan.

May naramdaman naman akong yakap sa aking likuran. "I'm here for your hurts Haxie. I know you can't trust me anymore but this time you need a shoulder to cry on and I'm here at your side" sabi niya at niyakap niya. May kasalanan ba akong Nagawa at bakit nangyari to sa akin? O baka naman I'm such a unlucky girl.

Napasobra na ba Ang pagiging masama ko? Gusto Kong malaman kung bakit Pero no one answer that question. Hurts is all over my vain.

"Tell me Rain. Naging sobrang sama ko ba at binawa niya Ang buhay ng mga parents ko? Sila na Lang Ang natitirang kamag-anak ko but kinuha niya sila. Pati Yung mga maids na walang ginawa but to serve me right kinuha din nila siya sa akin and most of all Dino who was there in all my hurts. Bakit? I'm such a unlucky.." iyak na iyak kung sabi. Ayoko sanang isipin na ako ang may kasalanan Pero di yun Mawala sa isip ko. I can't help not to blame my self.

"No, Hindi ka naging masama Haxie. Lahat talaga ng mga tao at May katapusan Ang buhay. Wag na wag mong sisisihin Ang sarili no sa nangyari Dahil Wala kang ginawa ng masama. Wala kang kaalam-alam sa mangyayari. Isa pa Hindi pa natin nalalaman Ang lahat. This not too late" he said, Wala na talaga akong magagawa pa kundi tanggapin Ang nangyari.

That's a Fire, kung Wala nga silang makalap habang nagdodouble time na sila iisa Lang Ang alam ko.

You can't find a people who was already entrenched in Soil.

Yun Ang alam ko, Kaya naman ay hinahayaan ko Ang sarili ko na yakapin ko siya ng mahigpit na mahigpit habang umiiyak.

Kahit kasi Hindi nila sabihing kasalanan ko Ang lahat, I'm still the burden and A course one. I hate the day I born in this Unjustified World of humans..

I hate of being like this...

I'm a f*****g Shi* unlucky Daughter.