The Last Goddess

Chapter Seventeen

CHAPTER 17: SECRET IDENTITY

_____________________________________________

DINO POV

Hindi ako makagalaw sa mga naririnig ko kanina lang. Sino ba siya? Bakit, bakit niya sinasabi Ang lahat ng yun?

Bakit niya ako tinawag na Prince of Elemental kingdom?

Tama naman talaga siya that behind in this name Dino Bunnivie, I am Prince Asher of Elemental Kingdom. Pero papaano niya naman nalaman yun?

Hindi kaya isa siyang Imoranian? Posible...

Kung sa ganun nga kailangan na malaman ng mas nakakataas sa akin and balitang ito. They need to know to Protect the Princess I am Protecting. At si Mara yun..

But as of now, kailangan ko Ang mga tagagabay sa akin..

Kinuha ko naman Ang sinasabi nilang Phone at tinawagan Ang dapat na tawagan.

[Calling Willo]

Sinagot niya Kaya naman Wala na akong paligoy ligoy na nagsalita.

["Tito, may nakasalubong akong isang lalaki at alam niya kung sino ako"] balita ko sa kaniya, siya lang ang makakatulong sa akin ngayon. Dahil sya Ay Isang guro na nandito sa Mundo ng mga tao para bantayan Ang dapat na bantayan.

["Kilala mo ba siya? Nakita mo ba siya sa elemental Kingdom?"] Tanong niya sa akin. Yun Ang nakakabahala sa akin Dahil hindi. Isa akong mataas na uti ng Imoranian Kaya naman Hindi pwedeng Hindi ko siya nakita sa kung saan. Dahil Ang nakakaalam lang naman na may Misyon ako Ay Ang mga kaibigan Kong Royalè. 

["Hindi. Nasaan po ba kayo at pupuntahan ko kayo ni Tita?"] Tanong ko sa kaniya, gusto ko silang naka-usap ng harapan harapan. Dahil Ang Rain na yun, Alam Kong Alam nila kung sino iyon.

["Magkita nalang tayo sa bahay mo"] sabi niya at pinatay na ang Cellphone niya, kailangan kung magmadali wala Nang oras na natitira. Kinakabahan ako sa mga titig niya at babala sa akin.

"Hoy Dinosaur ano na namang tinititig titig mo dyan? Pumasok ka na kaya, pasalamat ka nga dyan May oras pa ako para tawagin ka dyan" narinig ko naman Ang mga sigaw at inis na naman si Xuengit na nagpabalik sa akin sa Realidad.

"Xuengit di mo na ako papasok. Sabihin mo nalang sa mga prof" Sabi ko naman sa kaniya at tumaas Ang kaniyang kilay sa akin.

"At Saan ka naman pupunta?" Tanong ni Xuengit sa akin that keeps me standing with her. Wala na ngang oras, kulit nito. Bakit ba kasi Hindi niya alam Ang lahat?

"Nagmamadali na kasi ako ehhh" sabi ko naman sa kaniya na nagcross arm naman na siya sa akin.

"At Bakit nga? Saan ka ba pupunta at bakit nagmamadali ka? Hoyyy Ikaw ba maghahatid sa akin sa bahay? Wala akong kotse iiwan mo ako?" Tanong niya Sa akin. Ang dami naman yata ng tanong niya Kaya naman napakamot nalang ako sa ulo ko. Grabe talaga tong babaeng to kung Hindi magsusungit Ang daming tanong..

"Magpahatid ka nalang kay Jona, may Pupuntahan pa kasi ako. Bye" nagmamadali kung sagot at nagdrive na. Ginamit ko na ang power ko para mapadali Ang lahat. Tskk.. Ang daming sagot Yung oras ko kaunti nalang.

Para na ngang pinalipad ko Yung kotse at Hindi na inalintana Yung mga pito ng mga Pulis. Tskk. Kahit naman killing nila ako magteteleport lang ako.

Hanggang sa nakarating na ako sa bahay at Mabuti nandito na sila, Baka nga naghintay pa sila. Dami kasing tanong ni Xuengit ehh..

"Anong gagawin natin?" Tanong ko sa kanila hang straight Ang mga mata ko sa kanila na nakatingin.

"Sa loob nalang natin pag-usapan Ang lahat, wag ka masyadong magmadali" saad naman ni Tita at pumasok na kami sa bahay at umupo para naman kumalma naman yung puso ko.

"Kamusta na si Xie, si Prinsesa Mara?" Tanong ni Tito sa akin. Oo tama Ang pagkarinig niyo si Xie nga do Prinsesa Mara Kaya nga Ganun nalang Ang pag-aalala ko sa kaniya.

Dahil Hindi ko alam kung sino Si Rain at malamang sa malamang sasaktan niya ulit Ang Prinsesa.

"Ok naman po siya Pero nagbalik na po si Rain, kilala niyo naman po naman siya Diba?" Tanong ko naman sa kanila na agad ko namang kinakitaan ng pag-aalala sa kanilang mga mata at galit.

Kung Hindi niyo naiitatanong Ang mommy at daddy ni Xuengit na kinalakihan niya Ay may power din, mga Imoranian din sila.

Ang daddy niya Ay si Willo Ang mahusay na wizard sa buong Wizarai, Pero napadpad siya sa mundo ng mga mortal para maghanap Nang iba pang matutunan.

Si tita naman ay Si Pañara Ang mahusay na tagbago Nang panahon. Kaya niyang bumalik past, kaya niyang bumalik kahit Saan at kaya niyang pabaguhin Ang takbo ng panahon.

"That kid is such a Damn. Sinaktan niya Ang Prinsesa Mara Emotionally. Hindi ko talaga mapapatawad Ang taong yun" Sabi naman ni Tito habang nakakuyom Ang kaniyang mga kamao at nagtatangis Ang kaniyang mga mata.

"Anong meron sa kaniyang pagbabalik, Asher?" Tanong Ni tita sa akin. Alam Kong Alam niya na Ang Tungkol dito.

"Tita, tito Hindi lang siya ordination tao. I talk to him at Alam niya kung sino ako at siya Ang sinasabi Kong isang lalaki tito. Binabalaan niya ako na hanggang protekta Lang Ang Kaya Kong gawin para sa Prinsesa. Nanganganib Ang Prinsesa lalo na at May natitira paring pagmamahal sa kaniyang puso para sa lalaking iyon. Anong gagawin natin?" Mahabang litanya ko at expected na rin Ang mga reaksyon sa kanila. Gulat at pagkainis Ang namamayani sa kanilang mga mata.

"Ang batang yun, Hindi niya lang pala sasaktan at iniwan Ang Prinsesa" igting bagang saad ni Tito. Malaki pala talaga Ang kasalanan ng Rain na yun sa Prinsesa.

"Wala nang panahon para aksayahan. Ano ba Ang dapat na desisyon ang gagawin natin para sa Prinsesa?" Tanong naman ni Tita na palaging kalmado Ang kaniyang mga mata. Pero ramdam mo parin Ang tension.

"Kailangan na natin siyang Ibalik sa Kariania El Mundo sa Imorania. Para magising na ang kaniyang kapangyarihan unang protektahan Ang sarili laban sa Batang iyon" opinyon ni Tito sa amin na agaran namang ikalingon sa kaniya ng Kaniyang asawa na si Pañara.

"Hindi maaring ganun Ganun lang. Ipinadala siya rito Dahil sa delikado Ang buhay niya. Ibabalik ba natin siya kung nagsisimula na naman Ang g**o sa Imorania?" Tanong naman ni Tita sa kaniya pero ngumiti Lang Si Willo sa asawa niya.

"Ito Ang tamang panahon para rito Mahal ko, Masyado pang bata para lumaban Ang Mahal na Prinsesa noon. Ngayon, ngayon Ang panahon niya para patunayan na Hindi niya sasayangin Ang pangalawang buhay na binigay sa kaniya. Malaki na siya at Kaya niya Nang makontrol Ang meron man sa kaniyang kapangyarihan. At isa pa, Mas delikado na nandito siya, Dahil nandito Ang Rain na yun at Alam Kong Hindi nila Ito tatantanan" Magandang litanya din ni Tito Kaya naman napag-isip isip si Tita sa kung ano ang gagawin nilang decision para sa Prinsesa.

Alam Kong makakabuti Ang anumang gagawin nilang decision para sa Prinsesa. 

"Tama ka nga, Willo. Kailangan na natin siyang ibalik para naman magising na Ang kaniyang kapangyarihan. Nangangalaingan Ang Imorania ngayon ng Prinsesa para sa Proteksyon ng lahat. Ibabalik na natin siya sa Imorania" pagsang-ayon ni Tita sa nasi gawin ni Tito. Pero paano naman namin siya ibabalik Kong Hindi pa niya alam Ang nangyayari? Edi madami na naman yung tanong? At isa pa Hater siya para intindihin Ang mga iyon.

"Tita, paano po natin ipapaliwanag Ang Lahat sa kaniya? Paano natin siya mapapaniwala kung sinumpa siya na Di maniwala sa atin? Tita, hater siya papaano natin maibabalik Ang prinsesa kung ganun?" Tanong ko sa kanila. Mahirap talagang paniwalain siya. Sinumpa siyang Hindi maniwala sa mga Katulad namin. Sinumpa ng traydor na Dyosa. 

Ngumisi naman si Tita at hinarap ako. "Kailan ba Ang play ng Mythical story ng school niyo?" Tanong ni Tita sa akin habang may ngisi parin sa mga labi nito..

"Anong iniisip mo Pañara? Gusto mo bang sa play natin ipakita Ang kapangyarihan natin sa kaniya? Paano kung may kakaibang iba?" Tanong ni Tito Willo. Tama Ang naging Tanong niya dahil tiyak akong magugulat Ang lahat kung ganun nga Ang mangyayari.

Pero iisang ngisi Lang Ang makikita mo sa kaniya na para bang Alam niya Ang mga mangyayari.

"Baka nakalimutan niyo Willo at Asher? Ako Ang pinakamahusay na gumagamit ng kapangyarihan ng panahon. Ang pinakamahusay na Rasa sa Imorania Ang kaharap niyo" sabi ni Tita ng nakangisi. Alam ko na ang gagawin niya. Napakatalino niya talaga para isipin yun.

"Hindi ko naman yun nakakalimutan nadala lang ako sa sitwasyon" palusot ni Tito sa kaniya habang may pakamot kamot ng ulo pang nalalaman. Takot lang siya kay Tita.

"Hindi ka talaga magpapatalo?" Tanong ni Tita Pero parang bulong lang baka kasi lalaki lang Ang g**o kapag nag-away sila.

Tumingin naman si Tita sa akin. "Asher, Nabalitaan mo na ba Ang nangyari sa Floweria at Kolorias?" Biglang tanong ni Tita sa akin, ano ba Ang nangyari sa dalawang kaharian? May masama bang nangyari o May magandang nangyari?

"Hindi pa po, Masyado akong nabusy sa pagbabantay sa prinsesa. Alam niyo naman po na masyadong masungit at napakamaldita Kaya naman nahirapan akong pagaanin Ang loob niya Sa akin" sagot ko sa kanila na agad naman silang tumango. Hindi ko naman masisi Ang dalawang to kung ganun yun, Dahil lumaki siya bilang tao.

"Nalusob sila ng mga masasamang mga diwata at engkantado. Kaya naman naapektuhan Ang mga produksyon ng mga bulaklak, at nawawalan ng kulay Ang mga bagay bagay. Kawawa naman ang mga mumunting prinsesa at prinsipe Dahil Hindi nila alam Ang nangyari" nalulungkot na Sabi ni Tita sa akin na para bang Nasasaktan din sa sinapit ng dalawang kaharian.

"May ginawa na po bang hakbang Ang konseho ng aming kaharian?" Tanong ko naman sa kanila. Hindi pwedeng bumagsak Ang dalawang kaharian na wala man Lang ginagawa Ang konseho ng Aming kaharian bilang isa sa mga napakalakas na kaharian sa Imorania.

"Oo, May ginawa na silang hakbang Pero Hindi nila mapipigilan Ang kasamaan ng Dyosa na iyon. At hanggang ngayon Hindi nila mapasok pasok Ang mga Kahariang yun Dahil sa May nakapalibot Dito na itim na kapangyarihan. Kaya naman nangangamba na Ang lahat. Mabuti nalang at nailigtas Ang mga batang Engkantado at Diwata bago pa man pinalibutan Ang galit kaharian ng maitim na mahika" sambit naman ni Tito sa akin Kaya napatango ako. Mabuti naman at gumagalaw sila Pero iisang lang Ang ibig sabihin nun. Kailangan na namin Ang suporta ng Prinsesa ng kahariang Imorania-mofalia na siyang namamahala sa amin.

"Kaya Dapat na natin ibalik Ang prinsesa bago pa man Lahat ng madaanan papuntang Kariania El Mundo Ay mawasak at masakop ng masasama" sabi ni Tito sa amin. Seryoso na talaga siya dahil nga Walang halong Biro Ang gagawin namin.

"Tama, tama. Yun nga but for now we have to see how our plan works. Hindi dapat tayo nagwawalang ng panahon para rito. Asher, pwede mo bang dalhin Ang balitang iyon sa Konseho ng inyong kaharian?" Tanong naman ni Tita sa akin. Kaya ko pa namang bumalik sa mundo namin. Para sa Prinsesa gagawin ko Ang lahat Dahil nasa kaniya nakasalalay Ang kinabukasan ng dalawang mundo.

"Magagawa ko po iyon" saad ko naman sa kanila at nagpalabas si Willo ng lagusan para Mas mapadali Ang pagpunta ko sa Mundo namin.

"Mag-iingat ka at bumalik ka kaagad" saad naman ni Tita bago ako makaalis. Ipinikit ko naman Ang aking mata at pumasok na sa lagusan at maya maya'y nandito na ako sa kaharian namin.

Nakita ko naman Ang Mahal Kong Inang Reyna at Amang Hari.

"Ano at naparito ka mahal Kong Prinsipe, diba ay meron kang pinupunong parusa Dahil sa kalokohan mo?" Tanong naman ng aking Ina sa akin. Tskk.. Ang dami daming bati yan pa talaga.

"Mahal na Inang Reyna, paparito na po Ang Mahal na Prinsesang Mara. At may paparating na panganib" sambit ko naman. Sa kaniya na agaran naman siyang napatingin sa akin.

"Totoo ba Ang pinagsasabi mo, mahal na Prinsipe?" Tanong ng aking Ama, kahit Kailan talaga Wala silang bilib sa akin Dahil sa mga kalokohan ko tskk..

"Ako po Ay nagsasabi ng totoo, mahal na Ama at Ina. Isa po itong babala para sa konseho" sambit ko naman sa kanila na agaran naman silang napatango. Kailangan ko pa talagang kainin Yung pride ko para sa kanila huh..

Kasi namannn...

Sabi ko nga lahat gagawin ko para sa Mahal na Prinsesa..