Yusuf, ertesi sabah şirkete gittiğinde toplantı başlamak üzereydi. Kendisine, nerede kaldın der gibi bakan abisini görmezden gelerek, “Geç kaldığım için özür dilerim,” dedi.
Gürkan, kardeşi masada kendisine ayrılan koltuğuna yerleşirken onu inceledi. Yüzündeki ifadeden ne kadar mutlu olduğunu gözlemleyebiliyordu. Zira daha önce, Yusuf'un hiçbir toplantıda bu kadar hevesli göründüğüne şahit olmamıştı.
İki şirket yöneticileri, karşılıklı üzerlerine düşen yükümlülükleri ve önlerindeki altı ay için yapılan planlamaları konuşurken; toplantıya aktif olarak katılan sadece Gürkan ve kendi şirketlerinde üst pozisyonlarda çalışan birkaç kişiydi.
O an, toplantı masasında olduğunu unutan Yusuf'un aklı tamamıyla Jülide ile meşguldü. Sabah kendisinden önce kalkıp kahvaltıyı hazırlaması, evd
