CHAPTER 17
CLARISSE'S POV
Nagising na lang ako na walang kadahilanan, ginala ko na lang ang mata ko sa paligid at katahimikan na lang ang sumalubong sa akin. Umupo ako sa malambot na kama, nilamon na ng kadiliman ang buong kwarto na naka patay rin ang lahat ng ilaw.
Tangi na lang nag bigay ng liwanag ang maya't-maya na pag kidlat na pumapasok sa loob ng kwarto na mag bigay takot na lang sa aking sarili. Hindi ko alam kong anong oras na basta ang alam ko malalim na ang gabi.
Tila ba'y batang nawawala na palinga-linga ako sa kabuuang silid na animo'y may hinahanap at mag pahina na lang sa akin na hindi ko mahagilap ang kanyang presinsiya. "T-Travis," sapat na ang lakas ng aking boses para marinig niya ang pag tawag ko sakanya subalit katahimikan na lang ng silid ang sumalubong sa akin.
