Dahil sa nangyari nang gabing 'yon ay mas pinili muna ni Nayume ang huwag pumasok sa trabaho dahil nasasaktan pa rin siya at hindi niya alam kung papaano niya haharapin si Cedric at magkunwari na parang walang nangyari.
Umalis siya ng bahay at ang pagkakaalam nang lahat ay pumunta siya sa trabaho pero ang totoo ay kung saan-saan siya pinadpad ng kanyang mga paa.
"Ate!"
Laking-gulat niya nang makita niya ang kanyang kapatid na nasa likuran niya habang hawak-hawak nito sa kamay ang anak nito.
"Anong ginagawa niyo rito?"
"Alam ko namang hindi mo pa kayang pumasok kaya heto, sasamahan ka namin ng gwapo mong pamangkin," nakangiti nitong saad saka ito humakbang palapit sa kanya.
"Okay lang po ba kayo, Mommy?" nag-aalalang tanong ng bata, "...may sakit po ba kayo?" muli nitong tanong
