เหมยลี่รีบตื่นก่อนรุ่งสางเข้าครัว เพราะวันนี้ต้องไปยกน้ำชาให้ไทเฮา และเพราะเขาบอกว่าไทเฮานั้นเป็นโรคเบื่ออาหาร จึงทำให้ร่างกายอ่อนแอเพราะทานอะไรไม่ค่อยได้ หลังจากที่นอนคิดมาค่อนคืนว่าจะทำอย่างไร นางจึงลองทำอะไรแปลกใหม่เผื่อจะเรียกความอยากอาหารได้บ้าง โชคดีที่ในครัวนั้นมีของเกือบทุกอย่าง
“คุณหนูเจ้าคะ ได้เวลาไปแต่งตัวแล้วเจ้าค่ะ” นางพยักหน้าให้จ้าวหรานก่อนจะรีบจัดวางทุกอย่างใส่ปิ่นโตแล้วรีบไปอาบน้ำแต่งตัว
“ท่านอ๋องบอกให้คุณหนูใส่ชุดนี้เจ้าค่ะ” จ้าวหรานหยิบชุดสีชมพูอ่อนแสนหวานให้นางดู มันสวยมากแต่ดูแล้วคงจะเดินลำบากมากทีเดียว ถึงจะไม่ชอบความยาวของมันแต่ก็ไม่ได้แย้งอะไร ปล่อยให้จ้าวหรานแต่งตัวให้ก่อนจะเดินออกไปหาท่านอ๋องที่ยืนรออยู่หน้าจวน ขี้เกียจจะเถียงกับเขาเรื่องชุด
“ทำไมพระองค์ถึงใส่แต่ชุดเดิมเพคะ” ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ไม่เคยเห็นเขาใส่เสื้อผ้าสีอื่นเลยนอกจากสีดำขลิบแดง จะใส่สีอื่นก
