คนคั่นเวลา

2803 Words

[เข็มทิศ] ครืดดดดด "ครับ" ผมคว้าโทรศัพท์กดรับสายทั้งที่ตายังปิด "ไอ้ลูกหมาปิดเทอมแล้วเมื่อไหร่จะกลับมาเยี่ยมบ้าน หรือต้องให้ฉันไปลากแกกลับ แล้วเนี่ยไปกกสาวอยู่ที่ไหน คอนโดกไม่อยู่" ปลายสายสวดยับทันทีที่กดรับ คงมีคนไปรายงานว่าผมไม่กลับห้องแน่ สายแกเยอะ คนของวนารมย์มีอยู่ทุกที่ ยกเว้นในห้องนอน "หืมม..จริงดิแม่เวย์มีผัวเป็นหมาเหรอครับคุณโรม ผมเพิ่งจะรู้" ผมตอบกลับอย่างขำๆหน้าเท่ห์ๆของทั้งพ่อและแม่ลอยขึ้นมาทันทีให้คิดถึง "ไอ้ลูกเวร!" "อย่านะๆแก่แล้วห้ามเครียดเดี๋ยวเส้นเลือดในสมองแตกตาย แม่เวย์ได้ผัวไหมผมไม่รู้ด้วยนะครับ" "จะให้ฉันไปลากแกมาหรือให้คนของวนารมย์มาส่ง!" เสียงดุเข้มทำให้รู้ว่าปลายสายมีอารมณ์ ที่ถามแกคงหมายถึงเอาเครื่องบินส่วนตัวมารับ หรือไม่ก็ให้ทางวนารมย์มาส่งนั่นแหละ "ไม่ต้องมารับ ผมจะกลับเองครับ พวกเพื่อนๆจะไปเที่ยวที่บ้านเราด้วย" พ่อกับแม่รู้จักไอ้เจษและไอ้วินดี แต่อ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD