ตื่นขึ้นมาอีกทีผมได้สามีเป็นคนข้างห้อง (สุดเขต&เข็มทิศ)

"เชี้ย! กูเป็นไรวะเนี่ย!" เสียงสบถจากหนุ่มหล่อดีกรีเดือนคณะวิศวะฯ มหาวิทยาลัยชื่อดังปีสามดีดตัวขึ้นจากที่นอนหลังจากสะลึมสะลือได้สักพักใหญ่ๆ หนุ่มผู้เป็นถึงทายาทของมหาเศรษฐีเจ้าของอสังหาริมทรัพย์ และธุรกิจเหมืองแร่ อย่าง โรม หรือ รังสิมันต์ อัศวเมธี รวมถึงเป็นเจ้าของกิจการสัมปทานรังนกแอ่นของทางภาคใต้ เข็มทิศ อัศวเมธี ไม่ใช่เฉพาะเป็นทายาทของอัศวเมธีเท่านั้น แต่ชายหนุ่มยังเป็นลูกหลานตระกูลยักษ์ใหญ่อย่าง วนารมย์ ผู้ที่สร้างตำนานให้วงการธุรกิจของประเทศ ซึ่งเจ้าของตำนานได้จากโลกนี้ไปนานแล้ว คงไว้ซึ่งเกียรติยศชื่อเสียงคุณงามความดีที่ทิ้งไว้ให้คนรุ่นหลัง รวมถึงทายาทได้สืบทอดธุรกิจต่อไป หนุ่มหล่อดวงตาเรียวยาวนัยน์ตาสีน้ำตาล คิ้วเข้มเรียงตัวสวยรับกับหน้าคมๆจมูกโด่งเป็นสัน ผมสีน้ำตาลเข้มยาวระต้นคอ ริมฝีปากสีสดธรรมชาติอย่างเป็นคนมีสุขภาพดี ร่างแกร่งมีกล้ามเนื้อเป็นลอนอย่างนักกีฬา ตื่นขึ้นมาในบ่ายของวันใหม่เขานอนราวกับซ้อมตาย รู้สึกหนักอึ้งไปทั่วทั้งกาย แต่ความรู้สึกที่ชัดเจนมากที่สุดคือมันปวดระบมไปทั้งบั้นเอวลงไปจนถึงช่องทางด้านหลัง "ซวยแล้วกู ห่าเอ้ย!" ดวงตาสวยเบิกกว้างเมื่อคิดบางอย่างขึ้นมาได้รีบขยับสะโพก แต่ก็ต้องถึงกลับร้องโอดโอยกัดฟันกรอดจนเส้นเลือดบนใบหน้าหล่อปูดโปนด้วยความโกรธสุดขีด "เหี้ยเอ้ย!ไอ้ระยำคนไหน แม่งทำกู!!" มันน่าอัปยศอดสูก็ตรงนี้แหละ ถ้าเรื่องนี้ได้ยินไปถึงบิดาได้ชิบหายวายป่วงกันหมดแน่ เสือผู้หญิงอย่างเขาเรื่องบนเตียงมีให้กินไม่ซ้ำหน้าเลือกได้เลยว่าจะเอารุ่นไหนไซส์มินิหรือใหญ่จัมโบ้เพียงแค่ปลายนิ้วมือกระดิก ในชีวิตนี้ไม่เคยขาดของ แต่แล้วทำไมเหตุการณ์เมื่อคืนภาพถึงได้ตัดไป ยอมรับว่าเมาจนหัวทิ่มจนไม่รู้ตัว และจะไม่แตะเลยถ้าหากรู้ว่าต้องมาเสียดินแดนให้ไอ้แมงดาหน้าโง่ตัวไหนที่คุณหรือคนที่กำลังนั่งหัวร้อนทำหน้าตึงอยู่บนเตียงก็ไม่รู้ว่าเป็นใครเหมือนกัน... แล้วภาพความทรงจำก็ค่อยๆไหลเข้ามาในหัวสมองอย่างช้าๆ มือหนายกขยุ้มผมตัวเอง ดวงตากลอกกลิ้งไปมาเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง ก่อนจะเสยผมที่ปกลงมาลวกๆอย่างหมดอาลัยตายอยาก ภาพที่ผุดขึ้นทุกลีลาท่วงท่าพร้อมเสียงกระเส่าติดเรท มันเริ่มตอกย้ำว่าเขาได้กลายเป็นฝ่ายรับไปโดยไม่รู้ตัวให้กับคนที่มีอาวุธทั้งใหญ่ยาวเกินมาตรฐานชายไทย อีกทั้งไอ้บ้านั่น! ดันมีกลิ่นตัวหอมเร้าใจมากซะด้วย! ครืดดดดดดด เสียงโทรศัพท์เรียกเข้าทำให้คนนั่งงงคิดไม่ตกเรื่องของตัวเองตื่นจากภวังค์อันน่าสยดสยองเมื่อดันไปคิดถึงไอ้เอ็นร้อนแข็งขืนใหญ่ยักษ์ยามที่มันดุนดันเข้ามาในตัวเขา ไอ้ตัวต้นเหตุที่ทำเขาเดี้ยงเป็นอัมพาตครึ่งท่อนจนลุกไม่ขึ้น!!​ สายตาคมกวาดตามองหาที่มาของเสียง ก่อนจะก้มลงไปหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูอย่างทุลักทุเลขึ้นมาดู พอรู้ว่าเป็นใครก็รีบกดรับแล้วกรอกเสียงตะโกนด่าใส่ปลายสายด้วยความโมโห... “ไอ้เจษ!! ไอ้ชั่วไอ้เพื่อนเลว มึงไปตายห่าอยู่ที่ไหนเมื่อคืน ห๊ะ!” (หยุดเลยครับเพื่อนทิศ กูไหมที่ต้องถามว่ามึงอยู่ไหน ห่า!บอกไปเยี่ยวหายตัวไปเลยสัส!” “มึงไม่ต้องมาแก้ตัว รู้ว่ากูเมาแล้วเป็นยังไง แล้วนี่อยู่ไหนมารับกูเลยที่....” เออ..แล้วนี่มันที่ไหนวะ เข็มทิศกวาดตามองไปรอบๆห้อง “เฮ้ย!...นะนี่มัน” ห้องสีดำขาวไล่สีได้อย่างลงตัว สิ่งของเครื่องใช้แม้แต่โทนสีก็ใกล้เคียงกับห้องเขา แม้แต่เฟอร์นิเจอร์ราคาแสนแพงรุ่นลิมิเต็ดในห้องมันก็ของกู! (เงียบ..ให้กูไปรับที่ไหน) "เชี้ยแหละ!!" นี่มันห้องกูนี่หว่า ห่าเอ้ย! เมาหนักจนถึงกับลากผู้ชายมาต่อที่ห้องตัวเองอีกเหรอวะ ร่านชิบหายเลยกู! เพราะปกติไม่เคยเอาใครมากินที่นี่ หนำซ้ำเขากลายเป็นคนโดนกินซะด้วยสิ ทีนี้ก็ว้าวุ่นแน่สัส! (อะไรของมึงอีก เมาแล้วเ****นตลอด สันดานไม่ดีเมื่อไหร่จะโยนทิ้งทะเลบ้านเตี่ยมึงสักทีวะ...กูแม่งขี้เกียจไปรับมึงหลังเสร็จกิจแบบนี้ทุกที) มึงจะบ่นก็บ่นไปเถอะนะ...แต่ตอนนี้สิ่งที่ช็อกมากกว่า คือ กูกำลังนอนอยู่ห้องตัวเอง เตียงนอนนุ่มหอมๆแล้วยังมีกลิ่นของไอ้ตัวเหี้ยนั่นติดอยู่ด้วย นี่มันคอนโดสุดหรูนะเว้ย คอนโดใจกลางเมืองชั้นบนสุดที่มีอยู่เพียงไม่กี่ห้องเป็นของทวดกูซะด้วยซ้ำ คอนโดที่มีราคาแพงลิบลิ่วที่ไม่ใช่ใครจะขึ้นมาได้และสามารถครอบครองมัน อีกทั้งยังมีระบบความปลอดภัยขั้นเทพ แต่ทำไมเมื่อคืนนี้ระบบความปลอดภัยของทวดของทวดกูแม่งโคตรกากนักวะ... แล้วกูเนี่ยขึ้นมาอยู่ห้องตัวเองได้ยังไง... ใครก็ได้บอกผมที!😭 .. .. "ผู้หญิงไม่ให้เอาหรือว่าจับได้ว่าเขาไปอึ๊บคนอื่น ทำไมมึงถึงได้หน้ายุ่งมาเชียว" เจษ หรือ เจษฎา รั้งแขนคนที่กำลังจะยกเครื่องดื่มที่มีน้ำสีอำพันขึ้นเมื่อเห็นว่าพออีกฝ่ายมาถึงก็ยกเอาๆราวกับเป็นน้ำเปล่า ถ้าขืนมันเมาเละขึ้นมาอีกเหมือนคืนนั้นได้เดือดร้อนกันทั้งก๊วนอีกแน่ หลังจากวันนั้นเข็มทิศก็เก็บตัวเงียบไม่ยอมออกมาพบปะผู้คนอ้างว่าป่วยนานจนผ่านเป็นสัปดาห์ ชายหนุ่มไปค้างที่อื่นแต่ไม่ใช่คอนโด... จนกระทั่งผ่านมาเป็นเดือนแล้วเข็มทิศก็ยังหงุดหงิดงุ่นง่านไม่เลิกไม่มีใครเข้าหน้าติดเลยสักคน เพราะอะไรนะเหรอ...มันถึงได้เป็นแบบนี้ ทุกคนที่สนิทต่างก็รู้คำตอบดี ว่าตั้งแต่ผ่านคืนนั้นมาเข็มทิศก็ไม่สามารถเสร็จกับใครได้อีกเลย สาวๆสวยๆรวมถึงหนุ่มหน้าหวานหลายต่อหลายรายถูกไล่ตะเพิดไปกลางคันโดยเจ้าตัวให้เหตุผลกับทุกคนไปว่าไม่มีอารมณ์ไม่มีใครรู้สาเหตุที่แท้จริงว่าคืนนั้นเขาโดนอะไรมาบ้าง ยกเว้นเจษฏา กับ นาวิน ที่เป็นเพื่อนสนิทเท่านั้น คู่ขาที่เข้าหาจะหุ่นสวยเช้งวับหรือว่าใหม่แกะกล่องแค่ไหนก็ไม่อาจทำให้ลูกชายเข็มทิศตื่นขึ้นมาได้ กลายเป็นปัญหาระดับชาติของหนุ่มฮอตเลยทีเดียว จนตอนนี้เขาเลือกที่จะปฏิเสธทุกคนที่เข้ามาเป็นการตัดไฟตั้งแต่ต้นลม เรื่องน่าอายแบบนี้ใครเล่าจะอยากให้คนอื่นรู้ "เออ..นั่นสิวะมึงไปหงุดหงิดอะไรมาอีก หรือว่าโดนใครสอยตูดมาอีกวะ" โมโหว่าถูกแย่งแก้วเหล้าไปแล้วแต่พอเพื่อนพูดจี้ใจดำเท่านั้นแหละ คนอารมณ์เสียสะสมมาเป็นเดือนก็ระเบิดลงกลางหัวไอ้คนที่พูดทันที ป๊าบ!! มือหนาตบไปตรงกบาลเพื่อนฉาดใหญ่อย่างไม่ออมแรง คนหัวร้อนหงุดหงิดที่เพื่อนล้อโดนจุดสำคัญ เรื่องนี้มันรบกวนใจเขาจนนอนไม่หลับมาเป็นเดือน เพื่อนเวรยังจะเอามาล้อเล่นอีก! "กูชื่อไอ้เข็มทิศโว้ย หน้าตาแบบกูนี่มีแต่รุกเท่านั้นจะไปโดนไอ้เหี้ยที่ไหนมาสอยตูดได้วะสัส!พูดไม่คิด จะหงุดหงิดก็เพราะมีเพื่อนเหี้ยๆอย่างมึงนี่แหละ ไอ้หมาวิน!!" เข็มทิศ หันไปแหวเพื่อนสีหน้าหงุดหงิดกลัวว่าคนอื่นจะมาได้ยินเรื่องน่าอับอาย ขาอีกข้างตั้งท่าจะยกขึ้นมายันยอดหน้าไอ้คนที่พูดไม่เข้าหูติดข้างฝาซะหน่อย แต่มันดันรู้ทันแอบไปหลบหลังเพื่อนอีกคนให้ไกลรัศมีขายาวๆของคนหัวร้อนที่ตอนนี้เป็นเหมือนไฟพร้อมจะแผดเผาทุกอย่างให้วอดวาย ไม่ใช่แค่เรื่องนกเขาไม่ขัน แต่มีอีกสิ่งที่สำคัญในชีวิตเขา นั่นคือ เรื่องของ พี่มาตา เข็มทิศกำลังหัวเสียที่ได้ข่าวมาว่าหญิงสาวที่ตนแอบหมายปอง เธอเป็นผู้หญิงสวยมีเสน่ห์พูดจาอ่อนหวาน เป็นลูกสาวนักธุรกิจใหญ่ที่เขาเคยพบเจอในงานกาล่าดินเนอร์ฉลองครบรอบการก่อตั้งบริษัทวนารมย์ และเมื่อไม่กี่วันมานี่เองเขาได้ข่าวว่าเธอแอบไปกิ๊กกับรุ่นพี่ปีห้าคณะแพทย์ศาสตร์มหา'ลัยเดียวกันอีกยิ่งห้วร้อนไปใหญ่ พี่มาตาคนสวยดาวคณะบริหารธุรกิจคนที่เขาแอบจองและตั้งใจไว้ว่าคนนี้นี่แหละสมควรจะมาเป็นแม่ของลูกเขา ชายหนุ่มกำลังเริ่มขายขนมจีบอยากทะนุถนอมจึงยังไม่ยอมแตะต้องตัวเธอ แต่ที่ไหนได้กลับโดนใครก็ไม่รู้คาบไปแดกแม่งโคตรเจ็บใจ ชีวิตเขาช่วงนี้บอกเลยแม่งดิ่งลงเหวทุกเรื่อง! คนหน้าตึงกระดกเหล้ารวดเดียวหมดแก้วพร้อมกับเสยผมลวกๆที่ปกหน้าก่อนจะดึงหนังยางมัดผมจากข้อมือออกมาผูกเป็นปมด้านหน้า เผยให้เห็นดวงหน้าหล่อคมสันราวกับรูปปั้นกรีกที่ไม่ว่าใครเห็นเป็นต้องเหลียวมองด้วยความหล่อปนสวยมีเสน่ห์เป็นที่สะดุดตาแต่โคตรดื้อ... เข็มทิศไม่สนสายตาของโต๊ะรอบข้างที่มีทั้งหญิงและชายที่มองเขาด้วยแววตากรุ่มกริ่ม เวลานี้ทุกอย่างน่าเบื่อไปเสียหมดไม่คิดที่จะสานสัมพันธ์ต่อกับใครทั้งนั้น "ถ้าอย่างนั้นหงุดหงิดมาอีหรอบนี้นะแสดงว่าเมื่อคืนน้ำไม่ออกชัวร์ ถูกไหม?" คนเฝ้ามองอาการเลิกคิ้วถามขึ้นด้วยความอยากรู้ เพื่อนทั้งสองประสานเสียงพูด หากเสียงเพลงในผับไม่ดังอึกทึกทุกคนคงได้ยินกันหมด เขาไม่ได้นัดผู้หญิงทำเรื่องอย่างว่านานแล้วเพราะเสียเวลาเปล่า แต่สิ่งที่เพื่อนถามมันยิ่งรู้สึกหงุดหงิดขึ้นเป็นทวีคูณ คราวนี้เหล้าที่อยู่ในแก้วมันไม่พอ จึงหันไปคว้าขวดมากระดกซะเลยจนเจษฏาห้ามไว้ไม่ทัน "เฮ้ย พอๆ ใจเย็นๆเดี๋ยวก็ชิบหายเหมือนวันนั้นอีกหรอกมึง หรือว่าอยากได้ผัวเพิ่ม" เพื่อนอีกคนพยายามรั้งเอาไว้อีกแรง แต่กว่าจะคว้าขวดออกจากมือได้เหล้าก็พร่องลงไปไม่น้อยจนคนดื่มหน้าแดงก่ำ "มึงจะย้ำทำเพื่อ..."