บนห้องพักชั้นบนสุดของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง ที่ไม่มีใครขึ้นมายกเว้นหมอก้าวกับหมอน้ำเหนือที่ขึ้นมาดูเพื่อนของตัวเองด้วยความเป็นห่วง แต่ทว่าวันนี้สองคนนั่นไม่ได้ขึ้นมา กลับมีหนุ่มหล่อหน้าตาดีท่าทางกวนๆขึ้นมาแน่า
คนมาใหม่ถือวิสาสะเปิดเข้าไปโดยไม่เคาะประตูก่อน ทำให้เจ้าของห้องที่นั่งเหม่อลอยมองวิวของเมืองศรีวิไลซ์รีบหันมาทำหน้าดุเตรียมสาดคำตำหนิใส่คนที่กล้าผลักเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัว แต่ทว่าพอเห็นว่าเป็นใครก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ดวงตาคมสั่นไหวไม่คิดว่าจะเจอผู้ชายที่ตนคิดถึงทุกลมหายใจขึ้นมาบนนี้ ชายหนุ่มกระพริบตาถี่ๆแล้วเพ็งมองอีกครั้ง เมื่อเห็นแล้วว่าไม่ได้ฝันไปก็รีบปรับสีหน้าหันออกไปมองวิวนอกกระจกใสทำเหมือนไม่สนใจคนที่มาใหม่ ทั้งที่ภายในใจกำลังสั่นแรง มันเต้นระรัวราวกับมีใครมานั่งตีกลองอยู่ในนั้น
"คิดถึง"
เป็นคำที่ไม่สามารถบรรยายหรืออธิบายความรู้สึกที่คิดถึงอีกคนออกมาเป็นคำพูดได้เลย
