DNA ENGINEERอย่าท้าทายคิลล์

สนามแข่งรถ TC เสียงสัญญาณไฟดับลงรถยนต์ซูเปอร์คาร์สองคัน ก็ทะยานไปข้างหน้าราวม้าศึก เสียงเชียร์ของผู้ชมดังอึกทึกตลอดทางบ้างก็เชียร์รถคันสีดำ บ้างก็เชียร์คันสีขาว แต่ไม่ว่าสุดท้ายใครจะเป็นคนชนะก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญสำหรับเขา ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าเรียวยาว นัยน์ตาคมฉายแววหงุดหงิด บริเวณแก้มมีรอยแผลถลอกที่แห้งกรัง มือหนาซุกเข้าไปในกระเป๋าเสื้อแจ็กเก็ตหนังสีดำ พลางเอนกายพิงกับซูเปอร์คาร์สีแดงเพลิงแสนโดดเด่นของตัวเอง นัยน์ตาคมกวาดมองภาพการแข่งขันอย่างเฉยชา เพราะไม่มีอะไรให้น่าสนใจ สิ่งที่เขารอคอยคือการได้ดวลความเร็วกับคู่อริตลอดกาลอย่าง รามิล “คิลล์” น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยเรียกชายหนุ่มเจ้าของรถสีแดงเพลิง และใช่นั่นคือชื่อของเขาเอง คิลล์ เขียนตรงตัวว่า kill บางทีก็สงสัยว่าทำไมป๊าถึงได้ตั้งชื่อประหลาดนัก จนกระทั่งตอนเด็กไม่สามารถทนต่อความสงสัยได้จึงเอ่ยปากถามออกไป และคำตอบที่ได้กลับมาก็คือจะได้คล้องจองกับ ไคลล์ พี่ชายฝาแฝดและใช้ตัวลอลิงใส่การันต์เหมือนกับพี่ชาย นั่นแหละคำตอบงี่เง่าของป๊า “มีอะไร” ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าใครเป็นคนเรียก ถ้าไม่ใช่พี่ชายฝาแฝดอย่างไคลล์ เขาขี้เกียจเห็นมันแบกหน้าบึ้ง ๆ มาให้เสียอารมณ์เลยเลื่อนสายตาไปมองการแข่งขันรถซูเปอร์คาร์ตรงหน้าแทน “เรื่องสำคัญ” ได้ยินพี่ชายเอ่ยออกมาอย่างนั้นคิลล์จึงเลิกคิ้วและหันกลับไปเผชิญหน้ากับคนที่หน้าเหมือนตัวเองราวกับแกะ ไม่ใช่แกะขาวแกะดำ แต่เป็นดำกับดำทึบเลยต่างหาก “สำคัญขนาดที่มึงทำหน้าเหมือนรถถูกทุบเลยปะ?” “ไอ้สัด! กูอุตส่าห์เอาข่าวไอ้รามมาบอกมึง” “ไอ้ราม ? ทำไมอย่าบอกนะว่ามันมาแล้ว กูจะได้ไปดูหนังหน้าของมันสักหน่อย รอบก่อนทำกูแหกโค้งเกือบตาย ขับรถเหี้ยจริง” คิลล์ยกแขนขึ้นมากอดอก ก่อนจะสบถด่าศัตรูอย่างรา-มิลยาวเหยียดอย่างไม่ไว้หน้า ไคลล์ที่ได้ยินอย่างนั้นจึงยกมุมปาก “มันมายกเลิกการแข่งต่างหาก” “ได้ไงวะ กูไม่ยอม” เมื่อได้ยินข่าวที่ไม่ถูกใจคิลล์ก็ถึงกับทิ้งแขนลงข้างลำตัว ก่อนจะตวัดสายตามองพี่ชายฝาแฝดอย่างไม่สบอารมณ์ทันที เขาหวังว่าเรื่องนี้จะเป็นแค่เรื่องตลก เพราะคราวก่อนเขาขับรถไล่ล่ารามิลจนตัวเองเกือบแหกโค้ง แน่นอนว่าการแก้แค้นคือสิ่งที่คิลล์รอคอยมากที่สุด และสัปดาห์นี้ที่สนามแข่งรถ TC ก็จัดการแข่งขันใหญ่ไม่ว่ายังไงคืนนี้เขาต้องได้เอาคืนมัน “ไม่ยอมก็ต้องยอม ไอ้ลูแปงมายกเลิกแล้วพร้อมเงิน” “เหี้ยวะ! ยกได้ไงกูจะไปคุยกับเซริม” คิลล์เอ่ยเสียงเข้ม ตั้งท่าจะไปหาเซริมเจ้าของสนามแข่งที่มีสถานะเป็นทั้งเพื่อน และญาติของพวกเขาด้วย “ก็ตามนั้น คราวหน้ายังมี” เพราะเห็นน้องชายเริ่มหงุดหงิด ไคลล์จึงเอ่ยเสียงเย็นเพื่อให้อีกคนลดความตึงเครียดลง แม้คราวนี้จะไม่ได้จัดการรามิล แต่คราวหน้าก็ยังมีอีกตราบใดที่พวกเขาอยู่ในระแวกเดียวกัน ยังไงก็ต้องเจออยู่แล้ว ไคลล์ตบบ่าน้องชายฝาแฝดอย่างคิลล์เบา ๆ ก่อนจะหันหลังเดินกลับคลับเฮ้าส์ ซึ่งเป็นสถานที่สำหรับพักผ่อนหย่อนใจ และนั่งชมการแข่งขันของคนที่สมัครวีไอพีรายปีไว้ “เชี่ยเอ้ย” ตุบ! พ้นหลังพี่ชายฝาแฝดคิลล์ก็เตะเข้าที่ล้อรถเพื่อระบายอารมณ์ทันที เขารอเวลานี้มานานแล้วทำไมพวกมันต้องยกเลิกด้วย ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม คนอย่างเขาถ้าอยากได้ก็ต้องได้ และการเดิมพันความเร็วก็คือศักดิ์ศรีทั้งหมดที่มี ไม่ว่ายังไงเขาก็จะต้องได้ยำไอ้รามให้เละ ความเจ้าคิดเจ้าแค้นของเขานั่นไม่มีวันสิ้นสุด มือหนากำเข้าหากันแน่น ก่อนจะเดินตามพี่ชายฝาแฝดเข้าไปในคลับเฮ้าส์และนั่นก็ทำให้เขาได้ใครบางคนมาอยู่ในกำมือ รถคือสิ่งที่เขารัก ความเร็วคือสิ่งที่เขาไขว่คว้า การเดิมพันคือหนทางแห่งชัยชนะ และสามสิ่งเหล่านี้หลอมร่วมมาเป็นตัวตนของเขา