บทที่ 15 จบเกมแห่งการเดิมพัน

1066 Words

“เออเฮ้ย! ไอ้ไคลล์มันไวจังวะ” คิลล์เห็นท่าทางของอาเซียแล้วอยากจะหัวเราะ นี่แหละพี่ชายเขาไคลล์มันชอบกันตัวเองออกจากความวุ่นวาย แต่เชื่อเถอะมันไม่ได้ไปไหนหรอก อาจจะจับตาดูอยู่สักมุมของที่นี่ “ช่างมัน โหวตครบแล้วมึงมานับ” คิลล์ทำเสียงขึ้นจมูก ก่อนจะชี้นิ้วเรียกสการ์ราวกับเจ้านายลูกน้อง “กูไม่ใช่ลูกน้องมึง” เจ้าของร้านทำหน้าไม่พอใจ “อ๋อใช่ มึงเจ้าของร้านส่วนกูลูกค้า ดังนั้นมึงนับไอ้เจ้าของร้าน เพราะลูกค้าคือพระเจ้า” คิลล์เอ่ยเสียงเข้มก่อนจะดันกองดอกไม้ ไม่ใช่สิต้องกองดอกไม้อันมหาศาลไปตรงหน้าสการ์ต่างหาก “พี่สการ์” รินเอ่ยเสียงอ่อยเมื่อเห็นกองดอกไม้ของดาน่า “หุบปากของเธอไป” “อย่าลืมเดิมพันของเราด้วยนะ” ดาน่าเอ่ยออกมาเมื่อเห็นท่าทางของริน ซึ่งเจ้าตัวจากที่มั่นใจก็ทำหน้าซีดตัวสั่นน้อย ๆ “แต่ถ้าจะหาข้ออ้าง เธอโดนแน่” คิลล์เอ่ยเสียงเข้ม นั่นยิ่งทำให้รินรู้สึกเหมือนอยากจะหน้ามืด เพราะลงทุนไปมากมายแต่กลับไม่ได้แม้แต่ความสะใจ “ใช่เธอโดนแน่” ดาน่าเอ่ยเสียงเหี้ยมจนกระทั่งพนักงานที่สการ์เรียกมานับดอกกุหลาบจนครบ และผลการโหวตก็ไม่ต่างจากที่คิดคือเธอชนะ ซึ่งดาน่าเองไม่ได้อยากจะประกวดแต่แรก เรื่องราวในวันนี้มันทำให้เธอไม่อยากจะรับตำแหน่ง แต่เงินรางวัลเธอไม่ปฏิเสธแน่นอน ก็นะในเมื่อคิลล์เสียเงินมากมายเพื่อมันนี่นา “เธอชนะแล้วสาวน้อย” สการ์เดินมาหยุดยืนตรงหน้าของเธอ “อืม” “เรื่องเงินรางวัลและตำแหน่ง!” เธอไม่รอให้เขาเอ่ยอะไรต่อ ดาน่าหยิบไมค์ที่วางบนโต๊ะดีเจคอนโทรลเลอร์มา และหันไปยิ้มให้ทุกคนที่ยินอยู่หน้าเวที “ฉันไม่พูดพร่ำทำเพลงนะคะ ที่จริงแล้ววันนี้ฉันทำการแสดงอย่างเต็มที่และตั้งใจมาก ๆ แม้จะแปลกใจที่ตอนแรกไม่มีใครโหวตเลยนอกจากเพื่อนสนิท” ดาน่าเอ่ยออกมาอย่างจริงจังสายตาแน่วแน่ ทำให้หลายคนสะอึกเพราะการแสดงของเธอมันดีจริง แต่เพราะข้อความบางอย่างทำให้ทุกคนเลือกที่จะเอาความสนุกเป็นที่ตั้ง ใช่แล้ว รินได้ให้คนปล่อยการเดิมพันระหว่างทั้งคู่ออกไป มีใครบางที่ไม่อยากเห็นเรื่องสนุก ผู้หญิงได้ความสะใจส่วนผู้ชายก็ได้ผลกำไร นั่นคือสิ่งที่เป็นไปตามสัจธรรม และยิ่งทุกคนรู้จักกันเพราะเรียนมหา’ลัยเดียวกันยิ่งเหมือนคอมมูขนาดย่อม และมองดาน่าที่ไม่มีใครรู้จักแปลกแยก “ดังนั้นตำแหน่งนี้ฉันคงจะไม่รับ” เกิดเสียงอื้ออึงขึ้นมาทันทีที่ได้ยินเธอเอ่ยออกมาอย่างนั้น ที่นี่เปิดมานานนับสิบปี และมี cowgirl สลับหมุนเวียนกันไป แต่ไม่มีใครที่จะไม่ยอมรับตำแหน่งแบบนี้ นั่นทำให้ทุกคนสับสน “รางวัลของคนชนะคือการซื้อโหวต ทุกคนไม่ได้เต็มใจและไม่ได้รู้สึกว่าฉันสมควรได้ แล้วฉันจะกล้ารับมันได้ยังไง อีกอย่างที่ยอมรับผลก็เพราะการเดิมพัน ใช่ค่ะนี่คือการเดินพันของฉันกับผู้หญิงคนนั้น” เธอชี้ไปที่รินก่อนจะเผยยิ้มออกมา “ดังนั้นเพื่อไม่เป็นการเสียเวลาฉันคิดว่าคนแพ้ก็จะต้อง” “หุบปากนะ!” รินตวาดเสียงดังและอับอาย “ทำไมล่ะ ในเมื่อเธอแพ้นี่นาหรือไม่กล้า” คิลล์ก่อนอกมองร่างบางเอียงคอเอ่ยถามรินเสียงใส “นี่มันแรงเกินไปไหมจะให้ทำแบบนี้” บรรดาเพื่อนของรินเริ่มประท้วงกันอย่างแข็งขัน “ใช่ มันแรงมากเธอเองก็เป็นผู้หญิงนะ” “แล้วไง?” ดาน่าเหยียดยิ้ม “ลองคิดกลับกันว่าคนแพ้วันนี้มันคือฉัน พวกเธอก็คงจะรีบถีบส่งฉันไปนรกเหมือนกัน คงไม่แม้แต่จะรอฟังคำพูดอะไรด้วยซ้ำ ฉันพูดถูกไหม?” เธอเอ่ยออกมาอย่างจริงจัง ทำไมพอแพ้แล้วเอาพวกมารุมคนชนะ แล้วเธอพูดผิดตรงไหนกันเล่า คนพวกนี้ทุเรศจริง ๆ “นี่เธอจะมากไปแล้ว พวกเราไม่ใจร้ายแบบนี้แน่” “อ๋อเหรอ ถ้าอย่างนั้นฉันทำให้ดูเองว่าใจร้ายเป็นยังไง” เธอไม่ใช่นางฟ้านี่นา จึงยักไหล่อย่างไม่สะทกสะท้าน แต่เมื่อเห็นสการ์เจ้าของผับยังเฉยเธอจึงเบะปากให้ ก่อนจะหันมามองคนข้างกายอย่างคิลล์ เอาเถอะขอใช้อีกหน่อย “พวกเธอ ทำซะอย่าให้ใช้กำลัง” คิลล์กอดอกพิงกับขอบโต๊ะ เมื่อเห็นสายตาของดาน่าเขาจึงขยับตัว และจ้องผู้หญิงทั้งแก๊งพลางเอ่ยปากให้พวกเธอทำตามข้อตกลง นั่นทำให้หญิงสาวทั้งหมดต่างเหงื่อตกขึ้นมาทันที กับดาน่าพวกเธอไม่สนหรอก แต่นี่คือคิลล์ คนที่ไม่มีใครอยากยุ่งด้วย เพราะถ้าเกิดบ้าขึ้นมาคงไม่มีใครสามารถกำราบเขาได้ พวกเธอจึงหันมามองหน้ากันอย่างเศร้าสร้อยระคนจะร้องไห้อยู่รอมร่อ สุดท้ายไม่มีทางเลือกพวกเธอทั้งหมดจึงหันหน้าเข้ากำแพง ล่วงเอาฟองน้ำบ้าง แผ่นปิดจุกบ้างออกมาโยนทิ้ง ก่อนจะเอากระเป๋าขึ้นมาบังทรวงอกไว้ แม้จะอับอายมากแค่ไหน แต่พวกเธอก็กัดฟันแน่น ทั้งแก๊งเดินเรียงแถวโดยมีรินเดินรั้งท้าย พวกเธอหลับตาปี๋อย่างอับอายสายตาผู้คนขณะที่เอากระเป๋าปิดบังบริเวณทรวงอก ก่อนจะรีบวิ่งออกจากร้านไปอย่างรวดเร็ว และยังร้องห่มร้องไปไปตลอดทาง มันจึงเป็นภาพที่น่าสังเวชเป็นอย่างมาก แน่นอนว่ามันไม่มีใครมานั่งมองอะไรที่ไม่ควรมองหรอก แต่เพราะพวกเธอหวาดกลัวจึงได้รีบร้องห่มร้องไห้จากไป ดาน่าเองก็ไม่อยากต่อความยาวสาวความยืด เธอจึงรีบลงมาหาเพื่อนอย่างมีล่าและอาโปที่มายืนรออยู่ข้างเวที “มีล่า อาโป” “น่าแกเป็นไงบ้าง!”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more