บทที่ 16 แมวไล่จับหนู
860 Words
“ฉันโอเค” ดาน่าตอบก่อนจะหันไปพยักหน้าให้อาโป
“แล้ว” มีล่าพุ่งเข้ามาอย่างเป็นห่วง ก่อนจะเอ่ยปากถามถึงใครบางคนบนเวที แต่ดาน่ากลับเอ่ยขึ้นมาสะก่อน
“มานี่ ที่จริงอาจจะคุยกันยาว” ดาน่ารวบมือของมีล่าแล้วรีบพาเดินออกจากห่างบริเวณนี้อย่างรวดเร็ว เมื่อจัดการแก๊งของรินแล้ว เพื่อนของคิลล์ก็รั้งตัวของเขาไว้ เธอจึงได้โอกาสลงมาหาเพื่อน
“น่าแกจะไม่เล่าอะไรเลยเหรอ?” มีล่าเอ่ยอย่างสงสัย
“เดี๋ยวเล่า”
“แล้วทำไมไม่ตอนนี้ล่ะ”
“ไม่ได้ เพราะฉันมีนัด ส่วนเธอขอบคุณมาก ๆ นะอาโป”
“นัด? นัดอะไร”
“นัดกับผู้ชายไงถามได้”
“หา!” มีล่าเบิกตากว้างอย่างตกตะลึง ส่วนอาโปนั้นเป็นคนสงบเสงี่ยม ไม่สุงสิงกับใครแต่เพราะดาน่าดีต่อเธอ เมื่อมีล่ามาขอให้ช่วยจึงตอบตกลงอย่างง่ายได้
“กับผู้ชายคนนั้นน่ะเหรอ” อาโปกำชายกระโปรงแน่นก่อนจะเอ่ยถามอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ดาน่าจึงพยักหน้า
“ใช่ ฉันมีนัดกับเขา ทำไมเหรอ?”
“เขาอันตราย” อาโปเงยหน้าขึ้นมาสบตาดาน่าอย่างห่วงใย
“ไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่เป็นอะไรก็แค่มีนัด”
“ยัยบ้า แกนัดอะไรดึก ๆ” มีล่าโพลงขึ้นมาอย่างไม่เข้าใจ
“เอาน่า ไม่มีอะไรหรอกแค่จะมาบอกเท่านั้น”
“ใช่สิเขาสเปกแกนี่ แบดบอยน่ะ” มีล่าบ่นอุบอิบจนอาโปหลุดหัวเราะออกมา ดาน่าจึงเท้าคางกับโต๊ะและมองหน้าเพื่อนยิ้ม ๆ
“รู้ก็ดี”
“ชิ งั้นฉันจะอยู่กับอาโปสองคน” มีล่ากอดแขนอาโปไว้แน่น ซึ่งเจ้าตัวก็แค่ยิ้มบาง ๆ เท่านั้น แม้จะแปลกใจที่ทั้งคู่สนิทกันไว แต่ดาน่าก็รู้สึกดี และอบอุ่นมากเพราะเธอถูกชะตากับอาโปมาก ๆ
“ดี งั้นแก้วนี้ขอยกก่อน” ไม่รู้ทำไมจิตใจกระสับกระส่ายแปลก ๆ ไม่ได้กลัวหรือต้องการหนี เธอแค่พยายามเรียกความมั่นใจของตัวเองเท่านั้น ว่ากันว่าวัยรุ่นมักจะว้าวุ่นเป็นธรรมดา
“กินเหมือนตายอดตายอยาก”
“แต่แกก็เทเพิ่มเนี่ยนะ” ดาน่ายกอีกครั้งเมื่อเพื่อเอาแต่เติม แน่นอนว่าด้วยสภาพอารมณ์ เธอจึงยกทุกครั้งที่มีล่าเติม
“อึก”
“นี่จะหมดขวดแล้วคุณน้า คึกมาก แค่จะไปหาผู้ชาย”
“ลองให้ตัวเองเจอคนที่อยากนัดบ้างนะ”
ดาน่าเบะปากให้เพื่อน ก่อนจะยกมือขึ้นมาเช็ดมุมปาก เธอรู้สึกอยากล้างหน้าจึงลุกขึ้นยืน แต่ก่อนจะไปอาโปก็ยื่นเสื้อคลุมฮู้ดให้ เพราะว่าดาน่ามีตำแหน่ง cowgirl มามาด ๆ อาจจะตกเป็นเป้าสายตา และเธอก็ไม่ปฏิเสธความหวังดีของเพื่อน
“ฉิบหายล่ะ”
ตอนนั่งก็ดูปกติดีอยู่หรอก แต่ตอนลุกเดินนี่สิจะบ้าตาย ภาพตรงหน้าค่อนข้างเบลอมาก เธอหรี่ตาลงเมื่อแสงสีตรงหน้าสาดส่องมาทางนี้ เพราะมันทำให้คนเมาขึ้นอีกหลายเปอร์เซ็นต์เลยล่ะ ดาน่าจึงรีบเดินตรงไปยังห้องน้ำตามที่เข้าใจ
แต่เมื่อเข้ามาแล้วกลับไม่ใช่อย่างที่คิด เพราะมันคือห้องเก็บแอลกอฮอล์ และแน่นอนว่าสาวน้อยอย่างเธอที่กำลังมึน ๆ เมา ๆ ได้ที่ถึงกับตาวาวเพราะมัน
ปัง!
ดาน่าหันขวับทันที เมื่อได้ยินเสียงกระแทกเปิดประตูเข้ามา ก่อนจะตกใจเมื่ออีกฝ่ายเอ่ยเสียงเย็นยะเยือก
“เธออยากเล่นเกมไล่จับหนูเหรอ?” เป็นคิลล์นั้นเอง
เขาเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเดือดดาล นัยน์ตาคมกริบวาววับราวกับจะฉีกเธอเป็นชิ้น ๆ อะไรของเขากันว่างมากเหรอถึงมาหาเรื่องคนอื่น ดาน่ากลอกตาก่อนจะยิ้มอย่างยียวน
“ถ้านายยอมเป็นหมา ฉันก็จะยอมเป็นหนูให้เอง ดีไหม?”
ท่าทางกวนประสาทของดาน่าทำให้คิลล์คิ้วกระตุก เขายกมุมปากขึ้นอย่างร้ายกาจ ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ในขณะที่เธอถอยหลังไปชนกับชั้นวางขวดแอลกอฮอล์
“อ๊ะ!”
ร่างบางครางในลำคอเมื่อเขากระชากเธอเข้าไปกอดไว้แน่น ส่วนมืออีกข้างก็เอื้อมมาล็อกข้อมือเรียวเพื่อไม่ให้ถอยหนี ก่อนจะโน้มใบหน้าหล่อเหลือร้ายลงมา จนสัมผัสได้ถึงกลิ่นแอลกอฮอล์ และกลิ่นหอมเย็นของบุหรี่
“หึ เผื่อไม่รู้ว่าหมามันกัดเจ็บ”
น้ำเสียงแหบพร่าของคิลล์ ชวนให้เธอรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้า ยิ่งสายตาร้อนแรงนั้นแล้วยิ่งชวนให้คนรู้สึกปั่นป่วนและวาบหวามไปทั่วทั้งร่าง
“หมาอย่างนาย จะมีเขี้ยวเล็บแค่ไหนกัน” เธอยกยิ้มแม้ว่าจะเป็นฝ่ายถูกเขาควบคุม แต่คนอย่างเธอไม่ยอมจำนนง่าย ๆ หรอก
“หึ เดี๋ยวเธอจะได้รู้” คิลล์ยกยิ้มก่อนจะหุบลงเมื่อดาน่าเอ่ยย้อน
“หรือฉันอาจจะติดพิษสุนัขบ้าจากนาย”
- Writer
