บทที่ 17 แค่คืนเดียวก็พอ
899 Words
“อาจจะติดอย่างอื่นแทน” คิลล์แค่นเสียงในลำคอ ก่อนจะโน้มหน้าลงมาใกล้ จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน
“อ๋อเหรออื้อ~”
ดาน่าเอียงคอทำตาใสก่อนจะเอ่ยเสียงยียวนชวนให้คนมันเขี้ยว และยังไม่ทันได้เอ่ยจบประโยค คิลล์ก็โน้มใบหน้าลงมาประกบริมฝีปากลงบนกลีบปากอวบอิ่มของเธอทันที คมเขี้ยวของเขางับความนุ่มยุ่นอย่างแรงจนเธอสะดุ้ง
“อ๊ะ”
เป็นจังหวะให้เขาสอดลิ้นเข้ามาในโพรงปากอย่างช่ำชอง ลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กอย่างหยอกเย้า และเร่าร้อน
มือหนาข้างหนึ่งกอดรัดเอวบางเข้ามาแนบชิด จนไร้ซึ่งช่องว่างระหว่างกัน ส่วนอีกข้างก็กดข้อมือเล็กกดกับขอบชั้นวางของ ขณะที่บดจูบรุกใส่เธออย่างกระหายและดิบเถื่อน
ดาน่าไม่เคยสัมผัสรสชาติความเร่าร้อนทางอารมณ์มาก่อน เพราะเธอเป็นคนหยิ่ง เรื่องมาก และไว้ตัว เมื่อถูกจู่โจมจากนักล่าที่มากประสบการณ์จึงมึนเบลอไปชั่วขณะ
ริมฝีปากร้อนบดขยี้กลีบปากลงมาอย่างแรง พลางตวัดลิ้นพัวพัน ชนิดที่ว่าไม่มีโอกาสให้เธอได้พักหายใจเลยแม้แต่น้อย เขาสูบพลังงานออกจากร่างจนเธอเกือบขาดใจ สุดท้ายก็ยอมผละใบหน้าออกไปทิ้งเส้นสายสีใสยืดติดมุมปากออกไปด้วย
“เฮือก…อื้อ~”
ร่างบางก้มหน้าหอบเอาอากาศเข้าปอดอย่างแรง ก่อนจะถูกเขาช้อนปลายคางขึ้นและประกบปากลงมาอีกครั้ง มือหนาปล่อยข้อมือเล็กเป็นอิสระ ก่อนจะเลื่อนมากดท้ายทอยของเธอให้เอียงหน้ารับสัมผัสแสนเร่าร้อนอย่างแนบแน่น
คิลล์กดร่างของเขาลงมาทาบทับร่างของดาน่าจนชิดชั้นวางขวดเหล้า ขาแกร่งสอดเข้ามาระหว่างเรียวขาทั้งสองข้าง นั่นยิ่งทำให้เธอที่มึนเบลอจากจูบแสนร้อนแรงสะดุ้ง และรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง เมื่อขาของเขาเสียดสีและถูไถกับขาอ่อนของเธอ
ห้องเก็บของขนาดเล็กมีเพียงแสงไฟสลัวบางเบาส่องสว่าง สร้างบรรยากาศให้ร้อนแรงและชวนให้หลงใหลมากยิ่งขึ้น คิลล์กดจูบและดูดกลืนลิ้นเล็กของดาน่าอย่างรุนแรง ผสานความเร่าร้อน ท่าทางเงอะงะของเธอในตอนแรก ทำให้เขาปั่นป่วนและบ้าคลั่งอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
“อ๊ะ”
เสียงหวานครางในลำคอเมื่อถูกมือหนาบีบเข้าที่เอวบางอย่างมันเขี้ยว เธอหลับตาอย่างเคลิบเคลิ้มเมื่อเขาดูดกลืนลิ้นเล็กอย่างกระหายจนได้ยินเสียงบดจูบดดังกระทบโสตประสาท
ลมหายใจร้อน ๆ เป่ารินรดลงบนแก้มนวล นั่นยิ่งทำให้กายบางรู้สึกวาบหวาม และไม่เป็นตัวของตัวเอง เมื่อถูกคนร้ายกาจมอมเมาด้วยจูบพิศที่แสนเร่าร้อนผสานความดิบเถื่อน
คิลล์ส่งลิ้นเข้าไปรุกไล่ดาน่าอย่างลำพองใจ เพราะเขาได้เป็นฝ่ายคุมเกมและกำราบคนตัวเล็กให้อยู่หมัด ก่อนที่จะย่ามใจไปมากกว่านี้ คิลล์ก็ต้องคำรามในลำคอเมื่อมือบางที่เป็นอิสระกำลังลูบไล้เรือนกายของเขา ก่อนจะสอดฝ่ามือเข้ามาในเสื้อกล้ามและลูบไล้โอบกอดแผ่นหลังแกร่ง
มือของเธอเล็กมาก และสัมผัสบางเบาราวแมลงปอบิน ของเธอ มันกลับทำให้ก้อนเนื้อในอกของเขาเต้นระริก จนต้องบดเบียดเรือนกายกำยำเข้าหาเรือนร่างบอบบางแสนเย้ายวนของเธอ อย่างเร่าร้อนจนได้กลิ่นหอมหวาน ผสานความเซ็กซี่
ร่างบางเชิดหน้ารับจูบของเขาอย่างลื่นไหล ก่อนจะค่อย ๆ ส่งลิ้นเข้ามาพัวพันลิ้นสาก และพยายามจะเป็นฝ่ายรุก…หัวไว
คิลล์คิดในใจก่อนจะบดจูบอย่างเร่าร้อนไม่ให้เธอได้มีโอกาสหายใจ พลางใช้เข่าดันให้เรียวขาของเธอแหวกออกกว้าง
“อื้อ เดี๋ยว!”
“อ้าขาออก”
ดาน่าลืมตาโพลงเมื่อสัมผัสได้ว่ากำลังมีบางอย่างกดลงมาบนต้นขา และนั้นก็คือเข่าของคิลล์นั้นเอง แต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ยจบเขาก็แทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ลมหายใจร้อนรินรดลงบนจุดอ่อนไหวอย่างซอกคอของเธอ
“ไม่ได้นะที่นี่ไม่ได้” แม้บรรยากาศจะชวนให้พาไปแค่ไหน แต่ที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด
“เธอไม่ได้มีสิทธิ์เลือก” คิลล์ขยับริมฝีปากเอื้อนเอ่ย เสียงทุ้มต่ำชวนให้ใจสั่น แต่ก็เต็มไปด้วยความกดดัน ทำให้ก้อนเนื้อในอกของเธอเต้นแรงเป็นอย่างมาก
“มีสิ อย่างเช่นตอนนี้ที่นายกำลังจะไม่ไหว” แม้อารมณ์ในตอนนี้จะอ่อนไหวมากและเร่าร้อนจนแทบทนไม่ไหว แต่เธอไม่อยากมีครั้งแรกในสถานที่แบบนี้จริง ๆ จึงช้อนตามองเขาก่อนจะเลื่อนมือลงมาแตะหน้าท้องแกร่งของเขา
เราทั้งสองสบตากันอย่างไม่มีใครยอมใคร จนกระทั่งเธอเหยียดยิ้มเลื่อนมือลงมาถึงเข็มขัดและกระตุกมันเบา ๆ อย่างยียวน ทั้งที่เราจ้องตากันอยู่ นั่นทำให้คิลล์ถึงกับกัดฟันแน่น
“เป็นหมาก็พอรู้ว่าชอบทำเรี่ยราดไม่สนสถานที่ แต่พอดีฉันเป็นคน ถ้าอยากกินก็ต้องเลือกที่ด้วย”
- Writer
