ผู้หญิงตรงหน้าทั้งน่าโมโหและน่าสนใจจนคิลล์แทบคลั่ง เขาเงยหน้าขึ้นก่อนจะใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มอย่างหงุดหงิด
“เธอมัน!” สุดท้ายเขาก็สบถออกมาอย่างหัวเสีย ก่อนจะย่อตัวลงมาอุ้มเธอขึ้นพาดบ่าอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันให้ตั้งตัว
“อ๊ะ!”
“จำเอาไว้ว่าฉันจะยอมเธอแค่ตอนนี้เท่านั้น หลังจากนั้นถ้าเรื่องมากอีกฉันจะจัดการเธอแม่งทุกที่นั่นแหละ!” คิลล์กระแทกเสียงอย่างหงุดหงิด และเดินตรงไปยังประตูอีกฝั่งของห้องเก็บของ ที่เชื่อมไปยังด้านหลังของร้าน ซึ่งดาน่าที่ห้อยหัวอยู่ก็มองอะไรไม่รู้เรื่องเลยเพราะยังมึนอยู่
“นี่เดินเองได้ อุ้มแบบนี้ฉันอ้วกแตกแน่”
“ลองอ้วกสิวะ ฉันจะช่วยล้างท้องเธอยันไส้เลย”
“ทุเรศ!” เธออยากเห็นจริง ๆ ว่าพ่อแม่เขาเป็นแบบไหน ทำไมคิลล์ถึงได้หยาบคาย และโผงผางได้มากขนาดนี้
เจ้าของใบหน้าเหลือร้ายหงุดหงิดมาก เพราะไม่เคยมีใครขัดจังหวะเขา และยิ่งไม่มีใครเคยสั่งจึงถีบประตูหลังออกไปอย่างแรง จนคนที่ยืนสูบบุหรี่อยู่แถวนั้นสะดุ้ง แม้จะอยากรู้ว่าคิลล์อุ้มสาวที่ไหนออกไป แต่ก็ไม่มีใครสามารถล้วงรู้ได้ เพราะเธอสวมฮู้ดของอาโปที่มีขนาดใหญ่บดบังชุดทั้งหมดที่สวม
TC Condo - มหา’ลัยแอล
ปัง!
นี่มันแรงคนหรือแรงควาย
ดาน่าสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงกระแทกปิดประตูของคิลล์ เมื่อมาถึงคอนโดเขาก็ยังอุ้มเธอสาวเท้าไปเรื่อย ๆ มุ่งตรงไปที่ไหนสักแห่ง แต่เธอนี่มึนจนเลือดไหลมารวมกันที่สมองหมดแล้ว และทุกอย่างจบลงเมื่อมาถึงเตียงนอนขนาดใหญ่ และคิลล์ก็จัดการโยนเธอลงบนที่นอน
“กรี๊ด ไอ้บ้าโยนลงมาได้”
“ห้ามบ่นมากยัยตัวแสบ”
“ปากฉัน”
ดาน่าตั้งสติได้ก็รีบลุกขึ้นมานั่งเถียงเขาทันที ก่อนดวงตากลมโตจะกวาดมองทุกอย่างในห้องนอนด้วยสีหน้าแปลก ๆ ทำให้คิลล์ปรายตามองตาม ก่อนจะแค่นเสียงในลำคอ
“สมใจเธอแล้วสินะ”
“อะไร” หมอนี่มันพูดอะไรวะ ดาน่าขมวดคิ้ว
“คงจะดีใจที่ฉันพามาคอนโดส่วนตัวสินะ”
“หา!” เธอเนี่ยนะจะดีใจ ไร้สาระมากจะโรงแรมหรือม่านรูดอะไรก็ช่าง แค่ไม่ใช่ที่ห้องเก็บของนั้นก็พอ หมอนี่มันคิดไปไกลมาก
“แต่จะบอกอะไรให้นะ” คิลล์ยกยิ้มร้ายก่อนจะถอดเสื้อกล้ามสีขาวของตัวเองออก และโยนทิ้งลงกับพื้นพลางโน้มตัวลงมาบนเตียงนอน ร่างสูงคลานขึ้นมาจนหยุดอยู่ตรงหน้าของเธอ
“ถึงจะได้มาที่คอนโดส่วนตัวของฉัน แต่อย่าคิดว่าจะสำคัญหรือมีสิทธิพิเศษนะ ห้ามคิดเรื่องพวกนั้นเด็ดขาด” เขาเอ่ยเสียงเข้มพลางจ้องใบหน้าของเธออย่างดุดัน เขาผ่านคนมาเยอะและส่วนมากก็มักจะคิดเกินเลยจนเกินไป คิลล์ไม่ชอบ
“นายคิดว่าฉันจะต้องรู้สึกพิเศษที่มานอนคอนโดนาย?”
“หรือไม่ใช่”
“ซื่อบื้อจริง ๆ” ดาน่าเบะปากก่อนจะยกมือขึ้นมาประคองใบหน้าของเขาไว้ และยกยิ้มแต่แววตาฉายแววจริงจัง
“นี่จำไว้นะ ถ้าคราวหน้าฉันจะมาที่นี่อีก ต้องเป็นนายที่มาคุกเข่าขอร้องเท่านั้น” เธอเอ่ยจบก็ยักคิ้วให้เขาอีกที นั่นทำให้คิลล์รู้สึกคันยุบยิบอยู่ในหัวใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เธอทำให้เขาสนุกและตื่นเต้นจนแทบทนไม่ไหว
“อาฮะ แต่มันคงจะไม่มีวันนั้น” เพราะแค่นี้ก็คงจะเกินพอสำหรับเขาแล้ว คิลล์ยกมุมปากขึ้นก่อนจะรวบมือบางที่ประคองใบหน้าของเขาออก และกระชากร่างบางเข้ามาใกล้ ก่อนจะเอียงใบหน้ากดจูบลงบนกลีบปากอวบอิ่ม
“อื้อ~”
ร่างบางครางในลำคอ เมื่อถูกเขาบดขยี้จูบลงมาอย่างไม่ปรานี และเต็มไปด้วยแรงอารมณ์ สัมผัสแสนวาบหวามลูบไล้ไปทั่วทั้งร่าง สร้างความเสียวกระสันอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ดาน่าถูกดันให้นอนราบลงไปบนที่นอน ก่อนที่เขาจะตามลงมาคร่อมทับ และกดจูบลงมาอีกครั้งย้ำ ๆ ซ้ำ ๆ และไม่มีทีท่าว่าจะพอใจเลยแม้แต่น้อย ลิ้นร้อนสอดเข้ามาในโพรงปาก เพื่อกวาดต้อนเอาความหวานจนหมดทุกหยาดหยด
ส่วนเธอเองก็หลับพริ้มส่งลิ้นเข้าไปทักทายเขาอย่างใจกล้า จนได้ยินเสียงคำรามในลำคอของคิลล์ตอบรับกลับมา
“อื้อ~”
ริมฝีปากอวบอิ่มเย้ายวนเผยออ้าออกและครางเสียงหวาน ก่อนจะแอ่นกายเชิดหน้าขึ้น เมื่อเขาลากปลายลิ้นร้อนลงมาตั้งแต่ลำคอจนกระทั่งถึงแอ่งชีพจร
“เจ็บนะ”
“หึ”
คิลล์แค่นเสียงในลำคอ เมื่อเห็นเธอนิ่วหน้าเพราะถูกเขางับเข้าให้อย่างมันเขี้ยว ไฟราคะที่ถูกจุดขึ้นมาแม้เพียงเสี้ยวเดียวแต่พอเป็นเธอ กลับสร้างอนุภาคทำลายล้างสติสัมปชัญญะได้อย่างมหาศาล จนเขาแทบคลั่งตาย
“หมาบ้าอ๊ะ”
พูดยังไม่ทันขาดคำ หมาที่ว่าก็ฝังคมเขี้ยวลงมาอีกครั้ง แต่ไม่ตรงซอกคออีกแล้ว เพราะเขาเลื่อนใบหน้าลงมาจนถึงเนินเนื้ออวบอิ่ม ที่โผล่ออกมานอกบิกินีลายเสือแสนเซ็กซี่ ที่เชิญชวนให้เขาเข้าไปสัมผัส
“เธอนี่มันปากดีเสมอต้นเสมอปลายจริง ๆ”
“ส่วนนายก็เถื่อนซะไม่มี”
“ฉันรู้ว่าเธอชอบ”
“ใครบอกกัน” ดาน่าเอ่ยเสียงสะบัด เพราะที่พูดมานั้นมันถูกต้องทั้งหมดเลย เขามันดิบเถื่อนแต่ก็ฮอตเป็นบ้า นั่นทำให้เธอต้องมาอยู่เตียงกับเขาในสถานการณ์ที่แสนเร่าร้อนอย่างนี้
“ฉันเอง”
จบคำนั้นเขาก็งับเข้าที่ยอดอกของเธอที่ดุนดันผ่านเนื้อผ้าทันที จนเผลอครางในลำคออย่างตื่นตระหนก
“อ๊ะ เสื้อได้เปียกพอดี” เธอเอ็ดเบา ๆ ก่อนจะเผชอครางเมื่อคนหน้ามึนใช้ฟันขูดกับห***มจนเสียววาบไปทั้งร่าง
“ไม่ใช่แค่เสื้อ อย่างอื่นเธอก็ต้องเปียก”
เขาเอ่ยเสียงแหบพร่า พลางเลื่อนมือขึ้นมากอบกุมความอวบอิ่มเต็มไม้เต็มมือ มองจากตาเปล่ามันก็น่าล่อตาล่อใจมากแล้ว เมื่อได้สัมผัสเขาก็อดไม่ได้ที่จะฟัดมันให้ช้ำ กัดมันให้จมเขี้ยว หรือไม่ก็เคล้นคลึงมันให้แหลกคามือ
“อ๊ะนี่อย่าบะบี้…แบบนั้น”