ดาน่ากำลังโพสต์ท่าถ่ายแบบรอพี่สาวอย่างสนุกสนาน แต่ระหว่างนั้นเธอกลับสัมผัสได้ถึงรังสีบางอย่าง จึงหันขวับและเงยหน้ามองไปยังทิศทางนั้นทันที ที่ระเบียงชั้นสองของร้านอาหารสไตล์ยุโรป กลับไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิต มีเพียงความว่างเปล่าบนเก้าอี้ตรงระเบียง นั้นทำให้เธอขมวดคิ้วอย่างงุนงง
“ตาฝาดเหรอ แต่เรารู้สึกได้ว่ามีคนมอง”
“มีอะไรหรือเปล่าครับ” กวินเอ่ยปากถาม เมื่อเห็นนางแบบจำเป็นทำสีหน้าแปลกประหลาด และเหลือบตามองชั้นสองของร้านอาหาร หรือว่าเธอรีบกัน
“ไม่มีอะไรค่ะ นี่น่าจะได้วิดีโอและภาพเป็นร้อยแล้วแน่ ๆ” ดาน่ารีบเอ่ยปากปฏิเสธทันควัน ก่อนจะแซวตากล้องขึ้นมาเพราะทั้งสองคนก็ถ่ายรูปกันมาหลายนาทีแล้ว กวินจึงยกมือเกาท้ายทอย
“และนี่อาจจะเป็นภาพที่ดีที่สุดของพี่เลยก็ได้”
“เพราะพี่กวินฝีมือดีค่ะ อย่าหยุดทำช่องนะคะไม่ว่ายังไงสักวันก็ต้องมีคนเห็น ถึงไม่ใช่วันนี้ก็ต้องมีวันพรุ่งนี้เสมอ” ดาน่าเดินเข้ามาหาและเอ่
