“นายน่ะสิกล้าดียังไงมาดูถูกนมอันแสนภาคภูมิใจของฉัน”
“โอ๊ย” คิลล์แหกปากอย่างโกรธเกรี้ยว เมื่อเล็บของดาน่าจิกเข้าที่หนังศีรษะจนเลือดซิบ เขาก็พูดเล่นไหมวะนมเท่าหัวขนาดนี้!
“ปล่อยสิวะเธอนี่มันร้ายจริง ๆ จะถลกหนังหัวผัวเหรอ”
“ปากนายนี่น่าเลาะฟันออกให้หมดจริง ๆ พูดอะไรแสลงหู”
“แสลงหูเหรอ อย่ามาปฏิเสธความจริงเลยตอนเข้าไปฉันว่าไม่พลาดนะ” ดาน่าทำหน้าเหยเก ดวงตากลมโตจ้องมองใบหน้าร้าย ๆ และสันดานเลว ๆ ของคิลล์อย่างโมโห เธอผุดลุกขึ้นนั่งบนเบาะก่อนจะจ้องมองคนปากมอม
“อย่าพูดเรื่องคืนนั้นอีก มันจบไปแล้ว” หางคิ้วของคิลล์กระตุกไม่หยุด ทำไมจะพูดไม่ได้วะก็มันเรื่องจริง ทั้งสองเผชิญหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใครเลยแม้แต่น้อย
“จบ ? กร่อนผม โกนหน้าแข้งกูขนาดนี้ใครเขาจะจบวะ”
“แล้วไงก็นายไม่ทำตามที่ตกลงก่อน” ดาน่าเชิดหน้าขึ้นพลางหรี่ตาลงอย่างจับผิด ทำให้คิลล์นิ่งไปทันทีก่อนจะคิดตามคำพูดของเธอ วันนั้นมันก็เกิ
