แม้จะอารมณ์ไม่ดีแต่มีชนักติดหลัง เขาจึงได้กดรับสายเมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนครั้งที่สิบ แต่ยังไม่ทันจะได้เอ่ย ปลายสายก็ทักทายขึ้นมาเสียงดัง จนเขาต้องขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด
[ช่วงนี้ได้ไปก่อเรื่องที่ไหนไหม] อยากจะบ้าตาย คิลล์ถอนหายใจ
“นี่เหรอที่ทำให้ป๊าโทรมาสายแทบไหม้”
[เด็กเวร แล้วมือถือมีไว้ทำไมถ้าไม่โทร] เสียงสิบแปดหลอดจากปลายสายทำให้เขากลอกตาอย่างไม่สบอารมณ์
“มีไว้ทุกอย่างยกเว้นโทร เพราะขี้เกียจคุย”
[เด็กนี่นิสัยเสียจริง ๆ ตอนเด็กก็ไม่น่ารัก โตขึ้นยิ่งไม่น่ารัก ใครสั่งใครสอนก็ไม่รู้] จะใครล่ะ ก็ป๊านั่นแหละชอบแย่งแม่พูด จนใคร ๆ ยังพูดว่าเขากับไคลล์เหมือนป๊ามาก แต่บอกตามตรงไม่อยากเหมือนเลย แค่หน้าตาก็เกินพอแล้ว
“ไม่เด็กแล้ว โตจนไข่ใหญ่กว่าป๊าอีก”
[ไข่ใหญ่อย่างเดียวไม่ได้ สมองให้เจริญรอยตามด้วย]
“อันนี้บอกตัวเองใช่ไหม?”
[มึงน่ะสิเด็กตีนผี ยังจะมาย้อนป๊าอีก]
“ในวัดเขาพูดคำหยาบได้ด
