Aşk-ı Mecburiyet

Fırat uzun süren yolculuğun ardından memleketine nihayet ayak basmıştı.Dile kolaydı iki yıl ana babasından uzakta yaşamak, havaalanı çıkışında kendini bekleyen arabaya adımlarken kokusu bile başka diye düşünüyordu Kendini bekleyen ağabeyi Aras'a sarıldı tüm heyecanıyla "Hoşgeldin aslanım nasıl geçti yolculuk? "Hoşbuldum abi iyi geçti" "Hadi bakalım anam bekler resmen günlerdir ayakları yere basmıyor kadının" Valizleri bagaja yerleştirdikten sonra arabaya binip hareket ettiler Sabahın erken saatleri olmasına rağmen hava bunaltıcı derecede sıcaktı camı açıp derin bir nefes çekti ciğerlerine "ohh be dedi memleketimin sıcağı bile bir başka güzel" Yarım saat süren yolculuğun ardından yılların eskitemediği konağın önünde durduklarında gözleri dolu dolu oldu giderken arkasından su döken babaannesi geçen yıl hayatını kaybetmişti arabadan iner inmez kapıdaki korumalar ki çoğuyla birlikte büyümüştü "hoşgeldin Fırat ağam"dediler hepsiyle tek tek görüştükten sonra haşmetli kapıya yaklaştı derin bir nefes alıp açtı kapıyı. Oğlum! diye bağıran annesinin sesini duydu önce ardından zılğıt sesleri inletti konağı dönmüştü işte Eroğlu konağının küçük oğlu. Anasına sarıldı önce, sonra üm Mardin'i heybeti,haşmetiyle adaletiyle titreten babası Yavuz ağanın elini öptü "Hoşgeldin evlat" dedi davudi sesiyle özlem vardı bu seste "Hoşbuldum babam ağam ustam" dedi tüm neşesiyle sonra döndü annesine "Sultanım Mardin'in en güzel Dilberi nasılsın" "Sana kavuştum ya daha iyiyim oğlum" dedi annesi titreyen sesiyle "Ağlama anam geldim artık bak bitti artık" dedi Bir cıvıltı koptu konağın avlusunda küçük yeğeni Yavuz Amcam gelmiş diyerek atladı kollarına öpücüklerle sarıldı yeğenine özlemişti giderken yeni yürüyen yeğeni kocaman olmuştu yengesi geldi sonra "Hoşgeldin Fırat nasılsın? "İyiyim yenge sen nasılsın? "Şükür nasıl olalım idare ediyoruz işte" Hep birlikte oturulan sofrada yok yoktu " Sultanım Dilberim neyaptın böyle ya çatlıycam artık" Ama annesi durdurak bilmeden tıkıştırıyordu ağzına bişeyler "Gavur memleketinde özlemişsindir oğul ye ye yarasın" diyerek bir dilim börek daha tıkıştırdı ağzına Güzel geçen kahvaltını ardından dinlenmek için odasına çıkıtı Fırat. Konağın ikinci katında en sondaki odanın kapısını açtı ağır adımlarla girdi içeri, özlemişti odasını ve herşey bıraktığı gibiydi duş aldı önce üzerine bir tsört ve eşofman giydi valizler odanın kenarıda açılmayı bekliyordu ama daha önemli bir işi vardı şimdi çıktı odasından.Tam yandaki kilitli kapıyı cebinden çıkardığı anahtarla açtı. Bekledi kapının girişinde altı yıl önce bu kapıyı kilitleyip "benden başka kimse giremeyecek"dediği güne gitti düşünceleri Üniversite üçüncü sınıftaydı sokakta gözleri bir çift göze takıldığında. Uzaktan takip etti önce sonra Ağabeyinin en yakın arkadaşının kardeşi olduğunu öğrendi ve başladı resimlerini çekmeye uzaktan uzağa,gizlice ve hissettirmeden İkra bu kapının arkasında resimleri duvarları süsleyen Mardin'in en güzel kızı Akbey konağını kıymetlisi babasının gözdesi İkra Kimsenin bilmediği uzaktan sevdiği aklına geldikçe yüreğinin titrediği gizlice çektiği resimlerle duvarları süslü odaya adım attı. Yasaklamıştı bu odaya birilerinin girmesini. "Az kaldı dedi kendi kendine sana kavuşmama az kaldı. Nerden bilecekti kaderin kendine oynayacağı oyunu. Akbey Konağı "İkram güzel kızım hadi sabah kahvemi yap" dedi Kadir ağa gözünden bile sakındığı kıymetlisine "Tamam babacım" dedi güzel gülüşüyle hemen yapıyorum Annesi ve babasına öpücük atıp mutfağa giden kızının ardından derin bir iç çekti Kadir Ağa "Hayırdır baba" dedi Rüzgar "Nasıl evlendirecem ben bu kızı konağımın kıymetlisi artık yirmi bir yaşında isteyenleri çogaldı güzelliği dillere destan"dedi babası düşünceyle "Bu sefer kim"dedi Rüzgar "Devran" dedi bıkkınlıkla Kadir Ağa "Olmaz baba dedi Rüzgar sinirle olmazz şu Mardin'de herkes olurda Devran olmaz. o şerefsiz, bacımı üzer baba söyle gelmesinler" "Kahveler geldi" İkranın cıvıl cıvıl sesiyle sustu baba oğul "Gülsüm Hatun nerdesin yahu kahven soğuyacak bidaha yapmam" diye bağıdı "Geldim deli kızım benim geldim" diyerek oturdu annesi de kahveleri içerken Kadir Ağa sıkıntılı sesiyle "İkram ceylan gözlüm Ahmet Ağa, haber salmış sen ne dersin kızım? " "Hayır baba ya hem bende çok büyük hem de ben evlenmek istemiyorum! " "Tamam kızım benim de ağabeyinin de gönlü yok zaten ben yinede senin rızan varmı sormak istedim" "Hem daha ağabeyim bekar baba sen önce onu evlendir." "İkraaaa" "Ne var ağabey ya hala olmak istiyorum beeen" "Sen hiç konuşma! Rüzgar efendi yaşıtlarıyın çocukları oldu sen hala bekle torun sevmek istiyorum ben"diyen anasıyla ofladı Rüzgar "Konu nasıl bana geldi ya ben anlamadım" dedi sinirle "İkra 'nın kıkırdamasıyla hepsi gülmeye başladı Çalan telefonuyla ayaklanan Rüzgarın arkasın annesi bağırdı"bana gelin buldun buldun bulamazsan ben bulurum." Aslında hepsi biliyordu Rüzgar'ın arkadaşı Aras"ın kardeşi Diyara olan aşkını. Ama Rüzgar utanıyordu arkadaşından nasıl diyecekti bacına, sevdalıyım diye demez miydi arkadaşı evime girip çıkarken namusumuza göz diktin diye. Yinede umutsuzca seviyordu işte yıllardır Diyarı.