I Love You from Afar [B2 Seducing Mr Wohley Gifford]

Wohley POV "What happened?" I asked my detective Christ. "I locate the exact location Woh in Albay." "What?" "Yes!.... Pero may nakapagsabi na agad ding umalis ang umupa sa pangalawang linggo." "How about my wife? They saw her?" "Yes!" Damn... Naipikit ko ng mariin ang mata kasabay ng kalabog ng puso. Dahil umaasa ako na sana may makuha kaming impormasyon upang matunton kung saan dinala ang asawa ko. Malakas na lamang akong bumuntong hininga habang hinihilot ang akin sintido. "Then I'll go with you Christ!" "No!!! I can handle this Woh. Just focus on your child to protect them. Dahil alam nating nasapaligid lang ang kaaway mo." Christian warned me. I sighed and nodded even he didn't saw me. He's right... Kaya nga mas hinigpitan ko ang pagbabantay sa mga anak ko. Nag hire pa ako ng bodyguard para sa kanila for protection. Dahil ano mang oras maaaring mangyari sa kanila ang nangyari sa Mommy nila at ilayo rin sa'kin. "Okay!! Don't forget to call me Christ." I said and hung up the phone when we finish our conversation. Muli akong bumuntong hininga bago naupo sa trestle chair kaharap ang laptop. Kanina pa ako abala sa ginagawa nang tumawag si Christ para sa balita kanina. Muling tumunog ang phone ko at nakita ang text message galing kay Clarisse. Clarisse: I'm here in your house Wohley with your twins. Umuwi ka ng maaga dahil kanina ka pa hinahanap ni Wiwona. Me: Okay!... May dadaan lang ako for them. By the way. Thanks for everything Clarisse. Agad kong sinuksok sa bulsa ng pants ang cellphone matapos replayan ang text message niya. Alam ko ring kanina pa ako hinihintay ng mga anak ko. Nagpapasalamat na nga lang ako at nariyan si Clarisse para saluhin ang obligasyin ko kapag subrang busy at puno ang schedule ko. Hindi ko naman siya pinipilit sa ginagawa iyon. Pero lagi niyang pinipilit ang sarili. Hinayaan ko na lang siya dahil naging malapit narin ang loob niya sa mga anak ko. Kaya wala akong nagawa. Nang mabalita niya ang mga nangyari sa asawa ko. She volunteered to help me. Akala ko nga matapos ko siyang ipagtapuyan upang umiwas sa gulo, ay hindi na siya babalik at magagalit sa akin. But I'm wrong to accusing her. Ang laki ng tulong niya upang mahanap ang asawa ko. Ngunit hanggang ngayon wala paring balita. Sa tuwing malapit na kami sa katotohanan biglang mabubulilyaso. Malakas rin ang pakiramdam kong may kumukontrol sa amin upang hindi mahanap ang asawa ko. Ipinapasa-Diyos ko na lang ang lahat ng mga problema ko ngayon at nagbabakasakaling maawa siya at ibigay ang hiling kong makita ang asawa ko balang araw. ____ "Thank you for buying Sir... Come again." The saleslady said. Hindi ko na siya binigyan pansin nang matapos ilagay sa paper bag ang binili kong ireregalo para sa kambal ko. Sumaglit lang talaga ako dumaan dito sa mall para ibili sila ng regalo. Science book para kay Stephen at isang malaking teddy bear para kay Wiwona. Nagmamadali na akong umalis para makauwi na. Sa pagbukas ng pinto at paglabas ko, bigla namang may bumangga mula sa likod ko. Nabitawan ko ang dalang paper bag na may lamang libro at teddy bear na hawak ko sa kabilang kamay at tumilapon sa tiles sa lakas ng impact. Nakaramdam rin ako ng sakit sa tagiliran dahil sa pagtama ng siko sa likod ko. Napakunot ang noo ko sa inis dahil sa nangyari at agad pinulot ang paper bag. "Ohhhhh goshh!..... I'm sorry sir..... I'm really sorry. It's all my fault." Based on her voice she's a girl.. Also her sounds familiar, ka boses niya ang matagal ko nang hinahanap. My wife... But impossible? Nilingon ko siya pero nakatalikod. Pinulot niya ang teddy bear sa hindi kalayoan. Dahil nga malaki ang binili ko. Hindi ko man lang nakita ang mukha niyang nakatabon sa teddy bear nang lumakad siya papalapit sa'kin Hindi ko alam kong bakit ang bilis ng pagkakatibok ng puso ko na siyang nararamdaman ko lamang sa asawa ko. Damn!..... I want to see her face so bad. Dahil pakiramdam ko she's my wife. Hindi ako maaaring nagkamali at kilala ko ang sarili. Hindi naman ito tumitibok ng ganito kabilis maliban lamang sa kan'ya. "I'm really, really sorry sir... Here!" Binigay niya sa akin ang pinulot at nagpakita mula sa likod ng teddy bear. Namilog ang mata ko sa gulat at pagkabigla dahil hindi nga ako nagkamali sa hinala. She's my wife. Damn!.... Yes she is. My long lost wife is finally back.....