Annoying the Italian Heiress

Alessandra's POV Of all people, I am stuck with this wayward and annoying friend of my cousin Dhea dito sa renewal ng vows ng kanyang in-laws. It's their Golden Wedding Anniversary. Ate Dhea's in-laws are my god parents, aside from the fact na business partners sila ng mga magulang ko, that's why, close ako sa family nito. Sa isang buwan pa sana ang uwi ko from Italy para sa expansion ng Pharmaceutical Company na naitayo ko sa Italy few years back pero dahil sa occasion na ito, my parents demanded me to fly earlier than the schedule sa kadahilanang hindi pa kaya ni daddy ang magbyahe dahil kagagaling lang nito sa major heart operation. Ang kaisa isang kapatid ko naman ay hindi maaasahan sa mga ganitong pagkakataon dahil kung busy ako, mas pa ito dahil sa pagpapatakbo sa mga hotels and restaurants na pag-aari ng aming pamilya sa Italy at Switzerland. I was born here in the Philippines from a pure Filipina mom and my dad is a mixture of Italian and American and the family had been based in Italy since I was 15. I never forget ang Tagalog dahil most of our employees in our home, as well as sa mga kompanya namin, they are Filipinos. That's why even I haven't visited the country for 15 years, hindi ko nakakalimutan ang pagka Pilipino ko. At eto na nga, wala akong nagawa nang sabihin sa akin ng pinsan ko na itong si...ano bang pangalan nito? Hindi ko na matandaan dahil sa inis ko kaninang ipinapakilala kami dahilan sa hindi pa nagsasalita, nakangisi na ito sa akin na animo'y pinagtatawanan ako habang mariin na nakatitig sa akin na parang may nakakatawa sa akin. Basta ang natandaan ko, doktor siya! At hindi nga ako nagkamali ng magsimula itong makipagkwentuhan sa mga kasama namin sa table, he sounded annoying! Akala mo lahat na lang kalokohan. Ilang ulit kung tinatanong sa isipan ko kung paano naging doktor ito, samantalang parang lahat ng sinasabi niya ay mahirap paniwalaan dahil lagi nalang nakangiti at kapag tumingin sa akin, nakangisi. Kung magiging pasyente siguro ako, never sa doktor na ito ako magpapa check up! "Sands, do you mind if you will be paired up with Eduard during the dance?" narinig kong sabi ng kinakapatid kong si Kuya Clayvin at nang lingunin ko ito, alanganin na nakangiti sa akin. Hindi ko alam kung bakit ganoon ang expression niya habang binabanggit ang pangalan ng kaibigan. Kahit labag sa loob ko, matamis akong ngumiti sa kanya at tumango. I don't have a choice, ewan ko ba kung ano itong drama ng reception ng kasal nina Ninong, bakit may sayaw sayaw pa pero ang mga kasali dito ay mga malalapit sa kanila na young couples. Ngunit dahil sa wala pang asawa itong weird doktor na ito na kaharap ko ay ako ang kinuha nilang partner niya. Nang mag angat ako ng aking tingin, nakita kong nakatitig na naman siya sa akin with his annoying twisted lips. "Eduard, behave ok, she agreed" pinandilatan nito ang kaibigan pero tumawa lang ito ng medyo kalakasan at tumingin ulit sa akin. "It's an honor, Cara Mia" nakakalokong sabi nito sabay kindat sa akin. Grrr! Napakapresko! Tinaasan ko lang ito ng kilay bilang sagot ngunit nakita kong ngumiti ito na labas sa ilong. " Oh no, Mijares, stop with what you are thinking man. Stay away from Sands, baka ibitin ka niyan patiwarik kapag binabanatan mo ng mga nakakaasar mong comments--Sands, don't mind this weird man, ok" still si Kuya Clayvin. Tumawa lang ulit ng malakas ang lokong lalaki, para bang mas naaliw sa narinig. Kinuha nito ang wine glass nito at sumimsim habang nakatingin parin sa akin. "Really Clayvin? Hindi pa ako nakaka first based, siniraan mo na ako. Kaibigan ba kita o hindi?" anito. Umiling iling si Kuya Clayvin at pabirong sinuntok ang balikat ng preskong doktor na ito. "I know you Mijares, alam ko kung gaano ka katinik sa mga babae, so--don't include my kinakapatid sa listahan mo!" seryosong saad nito. "Tsk! Tsk! Tsk!" nakangiti parin itong nakipagtitigan sa kinakapatid ko at kapagkunwa'y tinapik tapik ang balikat nito. Pagkatapos ng ilang sandali, tumayo si Kuya Clayvin at umalis sa table namin dahil kinawayan ito ni Ate Dhea mula sa di kalayuan. Nang biglang tumayo din itong weird na doktor, akala ko aalis din, iyon pala para magtransfer lang ng upuan sa tabi ko. Napapikit ako dahil alam ko na ang susunod na mangyayari. I hate his vibe, nakakairita! "So, what's your story Cara Mia?" bulong nito sa akin. Cara Mia?! Kunot noo akong napatingin dito, ugh! eto na naman ang nakakasar nitong ngiti. Inirapan ko ito. Ang lakas talaga ng loob, kahit nakatingin ang mga kasama namin sa table. "It's Alessandra" maikling sagot ko at iniiwas ang tingin ko dito. Ayaw ko iyang pagtawag tawag niya sa akin na mia cara, sino ba siya para tawagin ako ng ganyan. Tsk! "Why? Does anyone special calling you Cara Mia already hmmm?" Jusko, gusto kong kilabutan sa tono ng boses ng doktor na ito, akala mo nakikipaglandian lang sa kung sinong babae. Ganito kaya ito sa mga pasyente niya??! "None of your business." seryosong sagot ko. Napamulagat ako ng bigla na lang inilapit ang kanyang mukha sa akin--langhap ko na ang mabangong hininga nito. Napakurap ako ng ngumiti sa akin ng matamis bago nagsalita. "Answer me, Alessandra" bigla itong naging seryoso na mariing tumitig sa akin. Naasiwa ako sa pinaggagawa nito kahit may mga kasama kami sa table. Mas lalo akong napatda ng hawakan niya ang mukha ko at idampi ang kanyang hintuturo sa labi ko na nakaawang. "Get your hands off me" mahina pero mariing sabi ko. Bumalik ang ngisi nito sa kanyang mukha. Umiling ito, he's so confident sa ginagawa niya sa akin. "I want answer Cara Mia, I'll taste this if you're not going to answer me now" bulong nito sa akin. "What the heck---- "I'm counting...1.. "You're impossible!" "2.... "Shut the f**k up!" matigas parin ang boses ko. Mas lalo pa nitong inilapit ang kanyang mukha sa akin at mariing nakipagtitigan. "3...... "Wala!" marahas kong sabi at ngiting panalo ang gago! Binitiwan niya ang mukha ko at ngingiti ngiting tumango tango. "From now on, girlfriend na kita!" anito na hinawakan ulit ang baba ko. "What??!"