A Night To Remember (Elezondo Series #1)

WARNING!! IF YOU READ SOME GRAMMATICAL ERROR OR ECT. I WOULD LIKE TO SAY SORRY, PLEASE BARE WITH ME! I'M STILL TRYING MY BEST TO IMPROVED MY WRITING SKILLS. HAPPY READING MY DIAMONDS ? DISCLAIMER : This is a work of fiction. Names ,Character, Business ,Place, Events, Incidents. Are either product of the author's imagination or use in a fictitious manner. Any resemble to a actual Persons, Living or Dead, Or actual events is purely coincidental . Do not Distribute, Publish, Transmit, Modify ,Display or Create derivative work's from or Exploit . The contents of this story in anyway . Please obtain permission. Read at your own risk! XOXO kosai910 Credits for the rightfully owner of the photo ♥ P.s. Please avoid copying someone's work and be patience on my update. I don't want to pressure myself at all. Let's spread love not negativity ❣️ -------------------------------------------- PLOT "Señorita Prita, umuwi na po tayo sa mansion. Hinahanap ka na po ni Donya Eleonor!" sigaw ni Alice galing sa ibaba, isa sa mga kasambahay namin. Isang tipid na ngiti ang iginawad ko saka tumango. Muli akong lumingon sa malayong karagatan. I really love this spot. There's something in this Parola here in San Agustin makes me comfortable. Na para bang may parti sa puso ko dito. Weird? Dahan-dahan akong bumaba sa hagdan ng parola. Si Alice nama'y taimtim na nag hihintay kasama si Rony. Nilapitan ko si Whitey na naka tali sa punoan. Saka hinagod ang makintab na balahibo nito. "Nais kong umuwi mag-isa." ani ko. "Señorita Prita, hindi po maari ang iyong gusto. Magagalit si Donya Eleonor kapag hinayaan ka namin." pag tanggi niya sa hiling ko. Nakaramdam ako ng lungkot dahil ayaw man lang ako nitong pagbigyan. Ganyan ba sila katakot sa aking Mamita? Huminga ako ng malalim, kahit anong pilit ko kay Alice ay hindi ito papayag. Wala din naman akong choice kundi sundin sila. Inalis ko ang tali ni Whitey sa punuan at sinakyan ito. Sila Alice naman ay sumukay na sa kotse. Pinatakbo ko na ang aking kabayo habang sila'y naka sunod sa likod. Nililipad ng hangin ang aking mahabang buhok. Masarap sa mata ang malawak na lupain at mga matatayog na puno. Mga bulaklak na sumasayaw kasabay sa hangin. Ang preskong amoy na mula sa karagatan. Ang huni ng ibon na malayang lumilipad sa kalangitan. It was all paradise. Wala pang ilang minuto naka rating kami sa mansion. Kaagad na sinalubong ako ni Manang Lina, ang mayodroma dito sa bahay. Ibinigay ko kay Rony ang lubid ni Whitey bago pumasok sa loob. Pag apak palang ng aking paa sa mamahaling tiles ay dumapo ang mata ko sa sala, may bisita pala si Mamita. Yumuko ako bilang paggalang. Mamita gesture her hand on me. Lumapit ako sa kanyang pwesto at masayang pinakilala ang kayang amega. She was also invited to our dinner since hindi pa sila tapos sa pag-uusap, ayaw ko din makisawsaw on their agenda. Nagulat ako ng hawakan bigla ni Mamita ang kamay ko. "I'm expecting na bibigyan ninyo ako ng apo sa tuhod ni Guztav." I saw a glimpse of excitement in her eyes gaya ng amega niya sa kabilang upuan. I didn’t flinch nor respond to her words. "By the way, itong amega ko. Siya ang kukunin nating wedding coordinator sa kasal ninyo ni Guztav." Doon lang ako nakapag react sa sinabi niya. This is too much! Akala ko ba hindi nila mamadaliin ang meron kami ni Guztav. Tapos ngayon meron ng wedding coordinator without my consent. "What?!" I exclaimed. "I know na hindi pa nag propose si Guztav. Nais ko lang maging handa para sa inyong dalawa." Bayolente akong tumayo sa hapag. Nagulat naman si Mamita sa inasal ko. "Prita!" Kumuyom ang kamao ko sa ibabaw ng mesa. Tahimik lang din ang kaibigan ni Mamita, parang na takot sa tension na meron kami ngayon. Pilit ko na pinapakalma ang aking sarili, pero hindi ko alam kong saan nag mumula ang galit sa aking kaluoban. "Donya Eleonor, ano po ba ang nangyayari?" Nag-aalalang tanong ni Manang Lina. "Narinig ko ang sigaw mo sa labas." "Nothing." Mamita coldy respond "Prita, fixed your attitude. I don't tolerate such a thing!" Umalis ako sa hapag-kainan at dumeritso sa kwadra. I need to unwind. I need to breathe. It suffocating me. Pakiramdam ko kinukulong ako ni Mamita sa isang hawla na ayaw ko pasukan. I can't marry Guzt, Especially, I haven't been puzzled the missing parts of me. I don't want to regret everything of the decision I wasn't sure about. Umiiyak na niyakap ko Whitey sa sama ng loob. "I don't know what to do anymore, Whitey. Sa dalawang taon ko dito sa San Agustin pakiramdam ko may kulang. Nagalit si Mamita sa inasal ko, si Guztav hindi ko man lang kayang sabihin ang mahal ko siya." Marahan na pinunasan ko ang luha sa aking mata. Kailangan ko pumunta sa lugar kong saan nakakaramdam ako ng ginhawa. Inilabas ko si Whitey sa kulungan niya. Nang makita ako ni Rony ay mabilis ako nitong pinigilan. Sirado ang tenga ko sa bawat salita niya. Sumakay ako kay Whitey at pinatakbo ito ng sobrang bilis. Kalayaan. Iyung tipong hinangad ko sa kalangitan. Minsan nga hiniling ko nalang maging ibon. Dahil malaya silang naka lilipad. Saan man sila mapunta ay malaya sila. Nabigla ako nang nag-iba ang tinatahak ni Whitey na daan. Hinila ko ang lubid para bumalik kami pero ayaw sumunod. This is the first time she disobeys me. Hinila ko ulit ang lubid pero patuloy parin ito sa pagtakbo. Binundol ng kaba ang puso ko dahil babanga kami sa malaking puno. Bumilog ang aking mata nang matamaan ko ang lalaking walang sout na pang itaas at tanging pantalon na kupas ang sout. "Whitey stop!" I nervously command. Shit! May plano yatang ibannga ni Whitey ag sarili sa puno. Potek! Uuwi ako ng may bukol pagkatapos nito. "Tabi!" I shouted loudly at the man. My heart almost stop beating when I fell on Whitey's back. Nabitawan ko ang lubid at tumili ng malakas. Mariin na ipinikit ko ang aking mata at hinanda ang sarili sa pagbagsak sa matigas na lupa. But after a few minutes wala akong maramdamam na sakit. Wait! kailan pa naging malambot ang lupa? at bakit ang bango nito? I slowy open my eyes, only to find out I'm on the top of the man. Uminit ang aking pisngi ng marealize ko hindi pala lupa ang nahalikan ko kundi ang labi ng estranghero! For some reason my heart thumped. Humiwalay ako sa labi niya. Ngayon ay malinaw na nakikita ko ang kanyang mukha. His eyes were dark and intimidating. The aquiline nose he sported complemented his prominent cheekbones. His sharp jaw was perfectly concreted. His lips are red and soft like marshmallows. He has a thick eyebrow. His hair is curly and kinda messy. Doon lang ako natauhan nang umingay si Whitey likod ko. Umakyat lahat ng dugo ko dahil nakahawak pala ako sa mapalad niyang dibdib. Kaagad na umalis ako sa pagkakadagan dito. Pinagpag ko ang damit bago humingi ng pasensya sa kanya. Bahagyang nailang ako sa sandaling titig nito. Ayan na naman ang pagbilis ng t***k ng puso ko. Pakiramdam ko hindi ako mapakali sa kinatatayuan. He blankly looked at me and got his things on the ground. "P-pasensya talaga...ahmmm..." Kunurot ko ang daliri. "Iyung h-halik, sorry." Walang salita galing sa kanya. He totally ignored me, like I was just nothing. Nakaramdam naman ako bigla ng hiya at kunting inis dahil ayaw man lang ako nitong tignan kahit saglit. I was about to say something when he turned his back on me. Kinagat ko ang ibabang labi upag pigilan ang aking sarili na tawagin siya. Pinagmasadan ko ang papalayong bulto nito. He looks like a model who accidentally walked in the forest. He had a manly, Samson physique. He's tall like my brother. Hanggang kili-kili lang yata ako nito. Muntik ng lumabas sa ribcage ko ang aking puso nang itulak ni Whitey ang likod ko. Sinamaan ko ito ng tingin bago sumakay sa kanyang likod. Umaambon narin ang kalangitan, mukhang uulan yata. Bago ipatakbo si Whitey ay sa huling pagkakataon ay sumulyap ako sa lalaking insedenting nahalikan ko. Maybe this would be the last time na makikita ko sya.