CHAPTER 47

2026 Words

LEIRA'S POV KANINA PA AKO nakatitig sa cell phone ko. Cell phone kong isang linggo nang naka-off at hanggang ngayon ay nagdadalawang-isip pa rin ako kung i-o-on ko na ba o huwag na lang muna. Sinadya kong i-off ang cell phone ko para hindi na ako matawagan ni Mico. At kung tatawag naman ako kay mama, nakikitawag lang ako kay Ran. "Minsan ka nang nawala sa buhay ko at hindi na ako papayag na maulit 'yon. Mahal na mahal kita, okay? At hindi ako papayag na hanggang dito na lang tayo. Aayusin ko, babawi ako. Gagawin ko ang lahat para mabura ang masasakit na nangyari sa atin at papalitan ko 'yon ng masaya. Ng mas magagandang alaala na sabay nating babalikan kapag matatanda na tayo. Malungkot akong napangiti nang balikan sa isip ang mga salitang 'yon ni Mico nang gabing 'yon bago ko siya p

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD