"Arianna, no... please... ayusin natin 'to. Ayusin natin ulit. Pwede pa naman diba? Hindi pa naman huli ang lahat? Am I right?"
Tumayo ako at akmang aalis na pero nanlaki ang mga mata ko ng makita ko siyang biglang lumuhod sa daraanan ko.
All those fiver years na nangulila ako at hinintay ang pagbabalik niya pero hindi siya nagpakita at nagparamdam man lang, bakit ngayon pa na okay na ako? Na kaya ko ng mag-isa, na kaya ko ng buhayin ang anak ko na mag-isa. Limang taon na puro sakit, bakit ngayon pang naka-move on na ako, na kaya ko ng harapin siya ng walang sakit sa puso ko.
"Levi--"
"Please, Arianna. Come back to me. Hindi ko na hahayaang muli ka pang mawala sa akin. I know, naging tanga ako, naging hangal, na inisip kong unlimited ang pagmamahal na meron ka para sa akin. Nagpabay
