Hastanenin içi bir anda kalabalıklaştı. Haberi duyan herkes hastaneye geldi.. Miran ağa yolda gelene kadar karısını sakinleştirmeye çalışsada çokta başarılı olamadı.. "Ben aynı şeyleri ikinci kez kaldıramam Miran.. Boran'ım yıllardır hala kendine gelemedi.. Ya Fırat'a da benzer şeyler olursa.. Ne yaparım?"
Aslında yapabilecek hiçbir şey yoktu.. Herkes kendi kaderini yaşıyordu..
Bazen de hiç ummadığımız anda hiç beklenilmedik tepkiler oluyordu.. Konaktakiler panikle çıkarken birini unutmuşlardı.. Boran.. Bir çok olayı sonradan öğrendiği gibi bunu da son anda öğrenmişti.. "Babamlar telaşla nereye gittiler Şehnaz abla? Bir şey mi oldu?" diye sorduğunda Şehnaz güçlükle konuştu..
"Fırat.." diyebildi.. Devamını getiremeden göz yaşlarına boğuldu..
"Fırat'a ne oldu?" diye bu kez daha sert,
