Yıldız
En başa dönmüş gibiyim.. Belki de daha kötü, bilmiyorum.. Buradan nasıl kurtulacağım hakkında hiç bir fikrim yok.. Ellerim ayaklarım bağlı şekilde beni bu karanlığın içine bir kez daha attılar.. Tek tesellim annem güvende.. Tabi bir de Fırat bana ulaşamazsa, gelir diye bir umudum var.. Yani biliyorum beni burada bırakmaz..
Pislikler ellerimi öyle sıkı bağlamışlar ki hareket ettirdikçe canım acıyor.. Buraya gelirken herşeye hazırlıklıyım sanıyordum ama değilmişim.. İnsan bu kadar kötülüğe nasıl hazır olur ki zaten?
Kafamın içinde ki korkuları susturup, Fırat’ın beni kurtarmaya geleceğini düşünerek. Kendimi rahatlatmaya çalışırken dışarıdan gelen ayak sesleriyle bir an irkildim.. Bu kadar çabuk geçmiş olamaz değil mi?
Açılan kapıdan Yekta’nın iğrenç yüzünü görünce yüzümü buruşturd
