Yazardan;
Uzun zamanlar geçmedi, uzun dakikalar geçmedi, saniyeler hareket etmedi. Hala herkes yerli yerinde Alperen'e bakıyordu. Alperen de elindeki kağıda. Kafasını kaldırıp doktora baktı. Sinirlendi. Ama ne bağırabildi, ne de ses edebildi. Sanki o kağıt parçası tam genzine oturmuşta ne yutkunmasına ne de konuşmasına izin veriyordu. Alperen önce çaresizce baktı sonra aklına gelenlerle bir ara umutlandı lakin geri söndü umutları. Doktora;
"Bu, bunu yaparken kimden izin aldınız?"
Aleyna karşısında yıkılan ama hala ayaklarının üzerinde durmaya çalışan adama baktı. Sesi çatallı, pürüzlü çıkmıştı. Sanki dokunsalar ağlayacak gibi. Ama Aleyna durmadı. Armağan'ın dedikleri kafasında dönerken bir gram acımadı bu adama. Aleyna söz vermişti Armağan'a ameliyatın bitsin, profesyonelce yapsın sonra
