Maç, kaç kaç bitti bilmesemde ben kaybetmiş gibi hissediyordum... Meriç'e yaptığım halüsinasyon değilse çok dehşet derecede haksızlıktı... Ben neden kendimi mağdur gibi hissetmiştim, bana kim ne yaşatmıştı da bu derece kötü bir insan oluvermiştim...
Eğer halüsinasyon görmüşsem Meriç'e kötülük yapmamış olurdum ve Furkan da hayâl olurdu... Kafam o kadar karışıktı ki şuan vicdanımla kalbim arasında can çekişiyordum...
Bir tarafım Furkan Furkan derken, diğer tarafım Meriç ve Engin'e yaşattığımdan esefle utanıyordu...
Hakan, ısrarla Meriç'e kızarken, Meriç her hareketi ile beynimi zonklatıyordu...
"Hakan, arabayı ben kullanayım mı?" demesi yine bir şeyler çağrıştıracağının sinyalini veriyordu...
"Olmaz! Bu günlük bu kadar yeter." derken Hakan neler hissettiğimin farkında olduğunu gösteriyo
