Broken LIFE Broken HEART

PROLOGUE

Mom.. you cry again.. stop crying mom i don't want to see you like that...

i'm okay baby wala lang ito...sagot ko dito

your not okay mom...

sshhhh... don't mind me, uhmm...

but mom...hindi na natuloy pa ang sasabihin nito nang magsimula na akong magsalita...

Alam mo bang matagal ko ng Hiniling ito

pagumpisa kong saad sa anak ko...

hindi ito sumagot pero alam kong nanatili lang itong nakikinig...

Makitang maikasal ang taong minahal ko sa totoong mahal niya iyong makita kong masaya na siya sa totoong mahal niya

Makita ko iyong kislap sa mata niya na ito na talaga at makakasama na niya panghabang Buhay ang taong mahalaga't pinangarap niya lang noon na ngayo'y ikinakasal na sa kanya na hindi siya papayag na mawala pa ito... na nag-iisa lang ito

Wala nang hihigit pa sa sobrang kaligayahan ko na makita ko lang siyang masaya sa piling ng iba.. And you have a perfect and complete a happy family baby.. okay na ako doon..patuloy ko pang saad sa anak ko ng mga saloobin ko habang titig na titig sa dalawang taong na ngayo'y kinakasal sa harap ko..

You sure po?! basag nito sa akin..bigla akong napatingin dito dahil sa tanong niya..

that's not what i see po mom..patuloy nito

tell me if you're hurt na po..

"Baby..,hikbi ko at ramdam kong nag-aalala ito sa akin

"Mom don't pretend to be happy b'coz you dont po

don't pretend you okay becoz you won't po

mom don't pretend that everything is okay

Mom I know and I feel... that it hurts I see that in your two eyes po

"Nagpapanggap lang ba talaga ako..?

Pagpapanggap nalang ba talaga ang lahat ng ito...hindi ko na rin alam kung tama pa ba lahat ng ito..hindi ko narin alam kung masaya na ba talaga ako o nagpapanggap nalang...

Lalo lang akong napahikbi habang nakatingin sa mukha ng anak ko na alam kong nasasaktan na din ito sa mga nasasaksihan niya kahit hindi gaano makitaan ng emosyon sa mga mata nito habang diretsong nakatingin sa harap ng aisle habang pinapanuod ang daddy niya na kinakasal sa totoong mahal nito alam ko at ramdam ko kung gaano na rin nito tinatago ang bigat na nararamdaman sa tuwing nakikita niyang nagkakaganito ako

Uhmm.. don't worry baby I'm...

Your not po...but it's okay mom.. it's okay, but don't lie po..mariing putol nito sa akin..

Mom if you can't...,we can go na po.. muling saad nito

Wh-y...are you so slee... hindi ko na natuloy pa ang sasabihin ko nang magsalita ulit ito

I'm tired na po...I'm tired of seeing you like that

at tumingin na ito ng diretso sa mga mata ko

when i see you cry, i cry po

when i see you hurt, i hurt more po

when i see you pain in those eyes I always sad po,

i can't... when i see you like that..

that's enough mom.., you've made him feel enough to prove that nothing really exists

How long are you like that?.. How long po...

I'm not ok na mom.. I'm not...madamdamin pang saad nito...

nakatitig lamang ako sa anak ko na ngayo'y nakatingin na ulit sa harapan habang pinagmamasdan ko siya hindi ko alam kung saan nanggagaling iyong mga sinasabi niya sa edad niyang Anim na taon aakalain mong hindi siya bata kung magsalita napaka matured mag-isip...

hindi ko na alam kung ano pa mararamdaman ko matapos ko marinig lahat iyon mula sa anak ko hindi ko napapansin nasasaktan ko na pala siya dahil lang sa sobrang pagkabulag ko na manlimos ng pagmamahal mula sa daddy niya napapabayaan ko na siya

"I didn’t want it, I didn’t want it to happen

I didn’t want to be like this and get hurt

NAGMAHAL LANG AKO but I never wanted or saw to be hurt more than I feel now that my son is like this"