Midnight Sky

Chapter 2

Athena's Pov

"Hindi ka na nahiya!!!"

Isa.

"Sa harap pa talaga Ng maraming tao Kayo maghahalikan!!?"

Dalawa.

"Ano nalang sasabihin Ng iba kapag nalaman nila yon!!??"

Tatlo.

"Malandi Kang babae ka!!"

Apat.

"Sana Hindi ka nalang namin binuhay!!"

Lima.

Limang suntok Mula sa aking sariling tatay na pinatama nya sa ibat ibang bahagi Ng aking katawan. Pilit akong nagmamakaawa na tumigil sya pero Wala iyong silbi sa kanya.

At Ang nanay ko?

Andon sya sa pinto pinagmamasdan Lang ako habang sunod sunod na nakatanggap Ng masasakit na suntok,sampal at salita Mula sa sarili Kong ama. Wala man Lang sya ginawa para pigilin si daddy. Kita ko sa din sa Mata nya Ang pagka dismaya sakin.

Gaya nga Ng sinabi ko, I'm just a disappointment in this family.

Pamilya nga ba Ang tawag ko dito?

Ganito ba nila ipakita Ang pagiging protective nila sakin?

Ang saktan Ang sarili nilang anak?

Pagod nako...pagod na pagod na pagod nako

Gustong gusto ko na sumuko pero may maliit pa ring bahagi sakin na nagsasabing magbabago pa sila...

Na babalik sila sa dati...

Na mapapakita ulit nila sakin Ang totoong pagmamahal Ng isang ama at Ina...

Sana...

Sana matupad iyon.

"ARGGHHH!!"

Sigaw ko matapos akong hampasin Ng baseball bat Ni daddy.

"Bagay Lang sayo Yan!! Pinag-aaral ka Ng maayos tapos ganyan Ang igaganti mo samin!!!"

At nakatanggap nanaman ako Ng malakas Ng palo sa tuhod na nagpalambot sakin at tuluyan nakong napatumba dahil sa panghihina.

"Walang magmamahal sayo!!! Tandaan mo Yan!!! Kinumumuhian ka na namin!!! Isusuka ka Rin Ng lalaking Yan!!! Dahil walang magmamahal Ng isang kagaya mo!!"

Tama....tama sya walang magmamahal sakin at yon Ang pilit Kong hinahanap sa kanila.

"Sino Ang magmamahal Ng isang Gaya mo!!??" He said while pointing at me now super mad.

"You're nothing but a piece of s**t!!" He said and breathed heavily probably napagod sa pagsigaw.

Tama na ayoko na. Pwedeng bang maglaho ako ngayon sa mga sandaling Ito?? Pagod nakong makatanggap Ng masasakit na salita Mula sa pamilya ko.

Wala akong nagawa kundi humagulhol Ng humagulhol habang sapo ko Ang parte na hinampas Ni daddy Ng baseball bat. Para akong nabalian Ng buto sa sakit na nadarama ko. Awang-awa nako sanitsura ko ngayon. I can't even recognize myself. I just wanted a happy family but how did I end up with this cruel hands of my parents?

Galit ako...

Galit ako dahil Hindi ko man Lang magawang ipaglaban Ang sarili ko.

Galit ako dahil napakalaki Ng takot ko sa kanila.

Galit ako sa sarili ko ...Galit na galit....

Lumabas na silang dalawa at pabagsak na isinarado Ang pinto..

Sana may isang taong dumating sa buhay ko at umintindi sakin at sa MGA karanasan ko Mula sa pamilya ko..Sana Yung taong yon ay may kakayahang Alisin ako dito sa impyernong pamamahay na Ito.

Pagod nakong makisama sa MGA demonyo.

Dahan dahan akong tumayo at napasigaw nang makaramdam ako Ng matinding kirot Ng katawan. Pinilit ko pa ring tumayo at maglinis Ng katawan. Bawat dampi Ng tubig at Sabin ay napapahiyaw ako sa sakit. Parang nilalapnos Ang balat ko sa sakit. Puro dugo na nanggaling sa katawan ko Ang tubig pagkatapos ko maligo. Dahan-dahan ko ding isinuot Ang aking damit at tinitiis Ang sakit na aking nadarama.

Paano ko nanaman Kaya Ito matatakpan? Sana Lang ay kayanin Ito Ng makeup...

Humiga ako sa Kama at agad na ding nakatulog Ng dahil sa pagod.

Itutulog ko nalang Ang mga nararamdaman Kong sakit na natamo ko sa paghampas,pagsuntok at pagsampal sakin Ng tatay ko.

Hindi ko pa rin makalimutan Ang mga Mata Ni mommy na puno Ng dismaya kanina, Wala man Lang syang ginawa para pigilin si daddy..

Siguro nga'y Hindi talaga nila ako Mahal..

Balang Araw makakaalis din ako sa bahay na Ito.

Magiging Malaya din ako...

At magagawa ko na din Ang mga gusto ko...

Balang Araw.....

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

Kyo's Pov

Asan na Kaya si Loreng? Usually maagang pumapasok yon eh according sa mga pinagtanungan ko kanina. Gusto ko na syang kulitin hehehe. I don't why I like to see her with her annoyed face. She really look cute while glaring at me and slightly pouting.

Cute.....

Lumabas muna ako Ng hallway at naglakad lakad. Malapit nakonsa gate Ng school nang bigla Kong matanaw Ang kanina ko pang hinahanap. Agad akong naglakad papunta sa kinaroroonan nya pero may napansin ako....

May namumulang bahagi sa gilid Ng labi nya na nag mistulang pasa at mugto Ang nga Mata nya na Parang Kakagaling Lang sa matinding pag iyak.

Napapano Naman Kaya Ito?

Athena's POV

Masama pa rin Ang tingin sakin Ni daddy kahit NASA loob na kami Ng kotse hanggang makarating Ng eskwelahan. Alam Kong hanggang ngayon ay galit pa rin sya sakin base sa itsura nya ngayon. Mahigpit Ang hawak nya sa manebala habang pa sulyap sulyap sakin Ng masamang tingin sa rear mirror.

"Umayos ka Athena Lorraine sinasabi ko sayo kapag ikaw nahuli ko nanaman Alam mo na Ang hahantungin mo."

may halong banta at diin Ang boses nya habang nakahawak Ng mahigpit sa manebela at nakatingin sakin Ng masama. Tumango nalang ako bilang sagot dahil Hindi ko masyadong maigalaw Ang bibig ko dahil sa malakas na pagkasuntok Niya kahapon sakin.

Bumaba nako Ng sasaktan at agad Kong matanaw si Kyo na papunta sa gawi ko. Bahagya pa syang napahinto Ng Makita ako.

Napatitig sya sakin ay Hindi sa mukha ko pala sya nakatingin.

Nanlaki Ang Mata ko Ng maalala Ang mga Marka na naiwan dahil sa pagkabugbog sakin kahapon ng tatay ko. Agad king isinuot Ang good Ng jacket ko at umaktong normal. Hindi nya pwedeng Makita to.

Dahil tatanung-tanungin nya nanaman ako at kulitin..

Lalampasan ko na Sana sya pero napahinto ako Ng hawakan nya Ang aking pulsuhan para pigilin ako. Yumuko ako Ng kaunti upang Hindi nya Makita Ang mga pasa ko sa mukha at tsaka siya hinarap.

Wala syang ginagawa pero Alam Kong tinititigan nya ako at sinusuri Kung may problema ba sakin.

.

Kinabahan agad ako dahil baka nahalata nya Ang mga pasa na natamo ko. Nakarinig ako sa kanya Ng bunting hininga at hinawakan nya ulit ako sa pulsuhan.

Sa pagkakataong Ito marahan na yon at Hindi mahigpit katulad Ng kanina napansin Kong papunta kami sa clinic Kaya agad kong binawi Ang kamay ko dahilan para napahinto sya at tignan ako.

Sa paraan Ng titig nya... Alam Kong galit sya at may halong pag aalala. Para syang ibang lalaki ngayon napakalambot Ng tingin nya sakin.

"Bakit?" Tanong nya nagpabalik saking sa reyalidad.

" W-wag" utal Kong usad sa kanya na nagpataas Ng isang kilay nya.

"Kailangang magamot Ng mga pasa at sugat mo na Yan". aniya habng pilit akong hinhila papuntang clinic.

"Hindi talaga p-pwede,pinapabantay ako Ng mga magulang ko dito sa school".

Sabi ko at bahagya namang lumuwag Ang pagkakahawak nya sakin dahilan para mabawi ko Ang aking kamay.

"Sige Hindi Kita dadalhin sa clinic pero please...Hayaan mong ako Ang gumamot Ng mga sugat mo".

Sabi nya habang nakatitig sa aking mga Mata. Nangungusap Ang mga Mata nya at Wala sa sariling napatango nalang ako at sumang ayon sa sinabi nya. Tumalikod na sya at tsaka mabilis na tumakbo papunta sa loob Ng clinic na marahil ay kukuha Ng first aid kit. Alam Kong Hindi sya magtatagal at Hindi nga ako nabigo dahil makalipas lamang Ang ilang monitor nyang pagkawala ay bumalik syang dala dala Ang first aid sa kanang kamay nya. Hinila nya nanaman ako sa kamay at naglakad papuntang rooftop.

"A-anong gagawin natin dito"

"Sabi mo pinapabantay ka Ng magulang mo Kaya dito Kita naisipang dalhin Kasi Wala namang nagpupuntang tao dito"

Sabi nya at pinaupo ako sa Isa sa mga bangkuan na nakita nya. Pag kaupo ko ay agad nyang kinuha sa first aid kit Ang bulak at alcohol. Nanlaki Ang Mata ko Ng mapagtanto Ang gagawin nya

.

"Wag alcohol...masakit Yan"

Bahagya Naman syang tumawa nanagpainis sakin.. Ang galing nya mamikon. Nagulat ako Ng unti- into nyang inilapit Ang bulak na may alcohol sa Isa sa mga sugat ko. Tinabig ko Ang kamay nya pero pilit nya pa ring idinadampi Ang bulak sa sugat ko habang tumatawa sya. Nakakuha ako Ng tsansa at naitulak sya. Tumayo ako at akmang aalis Ng hawakan nya ako sa braso

"Hindi na titigil nako" .....Sabi nya at pilit pinipigilan Ang tawag. Naupo nalang ako habang nakasibangot.Ginamot nya na Ang sugat ko. Hindi ko maiwasang Hindi pagmasdan Ang mukha nya. Napakaganda Ng features Ng mukha nya sa unang tingin ay aakalain mong matino sya at seryoso sa MGA bagay pero kabaligtaran Naman kapag nakasama mo sya.

"Alam mo Loreng pwede ka magsabi sakin"..... Sabi nya habang inililigpit Ang kit. Taka ko syang tinignan saka nagsalita..

"Bat ba Loreng tawag mo sakin at saka anong ibig mong sabihin pwede akong nagsabi sayo?"....

Tumawa Naman Ito habang umiiling.

"Kaya Loreng tawag ko sayo Kasi Ang cute pakinggan.... Bagay sayo... Kasi cute ka din"

Cute ka din.

Ngayon Lang ulit ako nakarinig Ng compliment sakin ma maganda. Kadalasan Kasi ay insulto Ang narinig ko.

"At pangalawa Ang ibig Kong sabihin sa sinabi Kong pwede Kang magsabi sakin....ibig sabihin non pwede Kang magsabi sakin Ng problema mo...Kung anong nangyayari sayo...bat ka nagkaganyan....sa pamilya mo....sa nararamdaman mo....and so on.."

Sabi nya at tsaka ako nginitian.

At first, I was hesitant to speak about what he said because it includes my issues about my family but Wala Naman sigurong mawawala kapag nagsabi ako.

Hindi ba?

I took a deep breath before speaking.

"Ang mga magulang ko...Hindi ko Alam Kung bakit sila may mga baril at mga armas na nakakapatay Ng tao pero may mga nagsasabi sakin na pumapatay daw sila Ng taon lalo na pag may kasalanan sa kanila....

Tapos Bata palang ako pressured nako sa school hanggang ngayon..they want me to focus on my studies para madali ko daw makuha Ang gusto Kong course na medicine pero Ang totoo architecture Ang gusto ko....kontrolado nila Ang buhay ko...ayaw nilang mag boyfriend ako Kasi sagabal sa pag aaral Kaya nung nakita nya akong kasama Kita nung nakaraan at tsaka y-yung hina....Hina...hinalikan Moko binugbog nya ako Kaya ko nakuha tong mga to."

Pagpapaliwanag ko sa kanya. Nakatitig Lang sya sakin habang sinasabi ko Ang mga iyon. Hindi ko Naman gawaing mag open up Ng nga problema ko pero Ewan ko ba... Sa pagtitig nya Kasi ay Parang naging kampante ako dahilan para masabi ko Ang tungkol sa gulo Ng pamilya ko.

Hindi sya nagsalita, nakatitig lamang sya sakin. Napaigtad ako sa gulat Ng bigla nya nalang akong yakapin Ng mahigpit. Kusang tumaas at yumakap Ang mga braso ko at sumubsob sa dibdib nya saka umiyak.

"It's okay...at least nabawasan yang nararamdaman mo" he said while stroking my hair and giving me forehead kisses.

Inaamin ko naging magaan nga Ang loob ko Ng masabi ko sa kanya iyon. Bahagya akong hiwalayula sa pagkakayakap sa kanya at nanlaki Ang Mata ko Ng makaramdam ako Ng malambot na bagay na dumampi sa noo ko. Alam Kong Ang mga labi nya iyon.

Nabingi ako sa lakas Ng t***k Ng puso ko. Alam Kong iba na Ang nararamdaman ko para sa kanya. Hindi na normal Ito. Napaka lakas Ng epekto Ng mga halik nya sakin.

Bakit ganto?

Bakit ako ganto?

Bakit ganto Ang epekto nya sakin?

Am I........

Am I.........

Am I.........

Inlove?

But that's impossible! Sandali palang kami nagpakilala. Maybe... I was just carried away by his actions? By how he made me comfort? By how he gave me warmth when he hugged me? By how his soft lips reached my forehead?

Ahhh!!! I'm getting frustrated. Hindi ko Naman sya gusto diba? Impossible at ayaw Kong nagkagusto sa kanya. What if Hindi talaga sya mabait? What if he will stabbed me in the back just like how my old friends did? What if naawa Lang sya sakin? What if he doesn't mean Evey word that comes out to his mouth earlier? What if sabotage to?

So many what if's are flying to my head right now. I don't know if Tama ba na pinagkatiwalaan ko sya. What if tatrayduyin nya ako? I can't imagine myself being betrayed again. Wala na nga akong mapagmahal na magulang tapos Wala pang kaibigan? My life is so miserable. I wanted to become a simple person with a simple life yet, have a happy family that accepts me truly and love me with all of their hearts.

I always wish that to the wishing stars every night. I always admire the moon and the stars along the midnight sky. I just find it beautiful and calming. It's giving me peace of mind. Nakakapag isip ako tungkol sa mga bagay na nakakapag-frustrate sakin araw-araw.

I sighed and went back to my bed after watching the sky. I wish that my wishes will come true. Please...just once...Sana matupad kahit isang beses Lang....

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

>.<