Midnight Sky

Chapter 3

KYO'S POV

After sabihin Ni Athena Ang mga iyon ay inaya ko syang kumain sa labas. Habang kinukwento nya Ang mga ginawa sa kanya Ng magulang nya ay may naramdaman akong kakaiba sa sarili ko..

Galit....sakit...at lungkot...

Dahil akala ko ay napakaganda Ng buhay nya dahil mayaman din sila katulad namin, Makukuha nya Ang lahat Ng gusto nya sa isang iglap Lang.

It hurts for me knowing na matagal nya Ng itinatago Ang mga nararamdaman nyang Ito. I know how it feels na Wala Kang mapagsabihan Ng problema mo at nakakapvt*ngin* Ang ganong pakiramdam dahil naranasan ko na Rin yon minsan.

Teka. Bat nga ba ako nakakaramdam Ng ganto sa kanya?

"Uyyy!! Nakikinig ka ba!?"

Bumalik ako sa huwisyo Ng sumigaw si Athena kasabay Ng pagtama Ng tissue sa mukha ko.

"H-huh?may sinasabi ka ba?"

"Sabi ko payag nakong maging magkaibigan tayo......wag Lang tayo Makita Ng magulang ko"

Sabi nya at saka ngumiti. Napahinto ako at pakiramdam ko ay tumigil Ang mga paggalaw Ng mga nakapaligid samin.

Napakaganda Ng mga ngiti nya.

Yan Lang Ang masasabi ko. Unang beses ko syang makitang ngumiti at aaminin ko....Gumaan Ang loob ko Ng Makita Ang mga ngiting iyon. Kita ko sa mga Mata nya Ang Saya.... Siguro dahil nailabas nya na Ang sama Ng loob nya sa pamilya nya pero Alam Kong Hindi lang iyon Ang mga problema nya pero pinilit ko nalang na wag Ng magtanong kanina.

"Kyo-pot?" Tanong nya habang ikinakaway Ang kanyang mga kamay sa mismong harap Ng mukha ko.

Wait ano daw? Kyo-pot? Bat nya Naman nilagyan Ng pot Yung dulo Ng pangalan ko?

"Kyo-pot?"

"Oo bawi ko Yan sayo. Kasi tinatawag mo akong Loreng Kaya dapat ako din so... Kyo-pot nalang hehe"

Kamot batok nyang Saad habang umiiwas Ng tingin at bahagyang nakatawa.

"Alam mo Loreng,wag Kang mahiya sakin na ipakita Yung totoong ikaw.."

Sabi ko bago sumubo Ng fishball.

"Huh?"

"I mean Yung dating ikaw... Katulad kanina nag smile ka tsaka tumawa.. mas maganda ka kapag Ganon ka lagi".

"You mean Hindi ako maganda kapag Hindi ako naka smile!?"

Sabi nya habang pinapaningkitan ako Ng mata at dinuduro ako Ng stick na animo'y pinagbabantaan akong wag magkakamaling umo-o sa tanong nya.

"I mean maganda ka Naman pero Kasi Ang panget mo pag naka sibangot k– ARAY!!!"

Hindi ko na natuloy Ang sasabihin ko dahil sa biglaang nyang paghatak sa buhok ko.

"Ano ulit Sabi mo?!"

Sabi nya habang hawak pa rin Ang buhok ko at pinanlalakihan ako Ng Mata .

"S-sabi ko maganda k-ka"

Pilit Kong Sabi Kaya binitiwan nya na Ang buhok Kong sinabunutan nya. Muli syang kumain Ng fishball na animo'y walang nangyari.

"Grabe ka ha!Di ka man Lang mag so-sorry?"

Sabi ko sa kanya at Kita ko Ang paghinto nya sa pagsubo.

"Apologizing is not my thing."

She said and that makes me scoffed in amusement.

"Ay grabe nahiya Naman ako sayo ang harsh mo ate ah!".

Sabi ko at kumain nalang din. Katahimikan Ang bumalot samin pagkatapos non. Nakakabingi amp.

Hindi Rin siguro sya nakatiis Kaya sya na rin mismo Ang bumasag Ng katahimikan.

"Bakit ka nga pala lumipat Ng school nyo?"

Sabi nya habang nakatingin sakin at naghihintay Ng sagot ko.

"H-huh?"

Nagulat ako sa tanong nya. Hindi ko Alam Kung bakit nawawalan ako Ng mga salita,para bang humihinto bigla Ang sistema Ng buo Kong katawan at Hindi agad maka-function Ang utak ko..Hindi ko Alam Kung bakit , just like when I'm looking at her angelic face Wala akong masabi...because no words can describe how beautiful she is...Her almond brown eyes that is always cold,her pointed nose,her cheeks that is a little bit pinkish that it looks like she's wearing a blush on,her jawline,and most of all her soft and kissable lips that is pinkish and taste like Cherries....

Sasabihin ko ba sa kanya?

"I mean, Gaya nga Ng Sabi mo,dati Kang captain Ng basketball sa dati mong school so ibig sabihin dapat masaya ka na don pero bakit ka lumipat ka parin?"

"W-wala Lang trip ko l-lang".

Bahagya akong umubo upang maalis Ang tensyon sa katawan ko. Teka....bakit nga ba ako nate-tense?

Tumango Naman sya at nagsimula ulit lantakan Ang mga pagkain sa harap. Natuwa ako dahil pinagkatiwalaan nya ako... sinabi nya sakin Ang mga problema nya kahit na Hindi kami masyadong close. At higit sa lahat ipinakikita nya sakin ngayon Ang tunay na sya.

Pasensya na Athena Hindi ko kayang ipagtanggol ka Mula sa tatay mo...

Why do I need to feel this?.... Bakit feeling ko kailangan na kailangan ako Ni Athena?... Maybe because she's a girl at naawa ako sa kanya?

Yeah...naawa Lang ako sa kanya that's why....

Pagtapos naming kumain ay iniligpit na namin Ang mga pinagkainan at tsaka tinapon sa basurahan. Napansin Kong madilim na at bigla Kong naalala Ang tatay Ni Athena.

"Hindi ka ba hahanapin Ng tatay mong panget?"

Tanong ko habang inaantay syang mailigpit Ang mga gamit nya. Taka nya Naman akong tinignan at bahagya pang nakataas Ang kilay nya.

"Tatay Kong what?"

"P-panget"

Pagkasabi ko non ay bigla nalang syang natawa Ng malakas na may halong paghampas pa sa lamesa. Pati ako ay natawa Rin. Sa Hindi ko malaman na dahilan may Parang kumiliti sa puso ko Ng Makita Ang mga ngiti nya.

Bakit ba ganto Ang epekto Ng ngiti mo sakin?

"Wala Naman si daddy sa bahay Kaya pwede ako gumala at gabihin umuwi. 1 month syang mawawala. Ewan ko Kung San sya nagpunta Basta paggising ko Sabi sakin umalis na sya."

Napatango Naman ako at pinagpatuloy Ang paglalakad.

ATHENA'S POV

Habang naglalakad ay Hindi ko maiwasang mapangiti. Hindi ko Alam Kung bakit pero napakasaya ko ngayon. Bigla nalang akong makaramdam na may pumulupot na braso sa aking bewang , hinawakan nya ako sa bewang at hinapit ako palapit sa kanya.

And d*mn... May naramdaman ako and I know that he gives me butterflies that time nung hinapit nya ko.

"Tumabi ka baka mahagip ka Ng sasakyan"

Sabi nya bago nya Alisin Ang mga bisig nyang nakapulupot sa aking bewang. Para bang nalungkot ako Ng tuluyan ko nang Hindi naramdaman Ang mga bisig nya sa aking bewang. I don't know why but i feel safe with him. Para bang sa mga sandali na kasama ko sya ay Wala nang makakapanakit sakin. Hindi ako masasaktan nino man.

"A-ah oo n-nga"

Bat ka nauutal Athena?...

Hindi nako makapagsalita matapos Ang pangyayaring iyon hanggang sa makarating kami sa parking lot.

"What?"

Tanong nya habang pinagtataasan ako Ng kilay Ng mahalatang huminto ako sa paglalakad.

"Uhmm can you wait me here? I just need to use the restroom."

I ask while scratching the back of my head. I saw him smiled a little before nodding his head signalling me to go.

Dali dali Naman akong naglakad papuntang restroom at tsaka ginawa Ang pakay ko. Palabas na Sana ako Ng pinto Ng bigla akong nakarinig Na mga naguusap.

"Pfftt akala mo anghel si Athena Noh?"

"Oo nga Yun pala may tinatago ding landi sa katawan."

"Biruin mo bagong transferee nilandi nya agad, what a b***h!"

Nakarinig Naman ako Ng mga yapak Ng paa senyales na nakalabas na sila.

Napahawak ako sa aking dibdib nang makaramdam ako Ng sakit.

Totoo nga bang malandi ako? Gusto ko Lang Naman nagkaroon Ng kaibigan eh. Yung totoo,Yung mapagsasabihan ko Ng problema at masasandalan ko. Ako nanaman ba Ang may kasalanan?

Tumakbo na ako palabas Ng restroom. Pinunasan ko na Rin Ang nga luha ko para Hindi mahalata Ni Kyo na umiyak ako. Muli Kong isinuot Ang aking maskara...

Maskara...o sa madaling salita pekeng ngiti....hanggang kailan ko ba isusuot Ito? Kailan ko ba matitigil Ang pagsuot Ng aking maskara? Pagod na akong suotin Ito....

"Bat Ang tagal mo?"

Bungad agad sakin Ni Kyo bago ako lapitan at hawakan Ang aking baba para maiharap ako sa kanya.

"Bat namumula Ang mga Mata mo? Did you cry?"

Tanong nya habang nakatingin sakin Ng seryoso.

"Who the fvck made you cry!?"

At that moment... Parang Hindi sya si Kyo. Galit Ang kanyang mga Mata at diretso Ang tingin sakin. Nabasa nya ata Ang aking NASA isip at dali dali nyang ipinulupot Ang kanyang mga bisig saka ako niyakap Ng mahigpit.

"I'm sorry, I'm sorry"

He said gently while caressing my hair with his hand and kissing the top of my head.

"You wanna go home na ba?"

He said while holding both of my cheeks and looking straight into my eyes. I don't know why but I just nodded my head and hugged him. He brings me comfort.

"Hush... I'll take you home, whatever the reason you cried,just forget about it hmm?"

He said and kissed the back of my hand while he's driving. It gives me butterflies again. He holds my hand until we reached our house. I take off my seatbelt and was about to open the door and go out but Kyo immediately stopped me that made me forrowed my eyebrows and looked at him with confusion.

"Wha-"

Isang malambot na bagay Ang dumikit sa aking noo na may kasama pang matunog na tunog. He kissed me on my forehead. His both hands hold the side of both my cheeks and look straight into my eyes.

"Goodnight Athena...and please whatever is your problem just tell me, I'm always here for you."

I couldn't breathe, our faces are almost like inches away. One wrong move then I might kiss those precious lips of him. I don't know but those words makes me smile before hugging him.

"Thank you for always being by my side Kyo"

I said still hugging him. I felt his hands snake in my waist and hug me back. I burried my face in the crook of his neck. He hug me tighter after I did that. We're almost hugging for a minute now before we decided to pull away. I went out of his car and waited him to drive but his words hit me.

"Of course what are friends for?"

He said and drove away.

Friends... Yeah we're just friends,nothing more, nothing less....

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

>.<

Please vote tysm!!muwapps<33