The Only Rose Among The Thorns

Twenty-Nine

Agamani Astrid Ghaile Acosta

Buti nalang

Buti nalang may dala akong gamot!

Hindi na namin kinailangan pumunta ng hospital gaya ng madalas na nangyayari sakin at ini-enjection nalang sakin yung emergency med ko.

Buti nalang at nakita ni Scarlet

"You're in another level" manghang sabi ni Jovenn habang pinapanood akong bumaril.

Gaya ng ginamit namin sa school ay rubber bullet din daw ang gagamitin sa competition para maiwasan ang aksidente.

"So you are" puri ko pabaik kay Jovenn na inaayos na ang baril nagagamitin nya.

"My turn" sabi ni Scarlet at tumayo mula sa kinauupuan.

Ipinasa ko naman sakanya ang ginamit kong baril.

The way she holds the gun makes me feel intimidated. Parang kakaiba kasi. Parang sanay na sanay sya to the point na kahit rubber bullet yung bala, matatakot ka.

Itinaas nya ang baril at walang ano ano ay binaril ng sunod sunod ang target na para bang malapit lang yun sakanya.

"Whoah" manghang sambit namin na nakakakita ng pag baril ni Scarlet.

Nakakamangha pero nangingibabaw parin sakin yung pagka overaware ko sa presensya nya na may baril. Parang hindi kasi maganda.

Bumalik kami sa conference room kung nasan ang iba naming ka team.

"So as the usual firearm game. Kill the Fightest" nangunot naman ang noo namin pare-pareho.

I never played Kill the Fightest but i know how it works.

Pang assasin game ang Kill the Fightest. Is is appropriate to play that on an Interschool where as all the persons who attended in the competition are all students?.

"Four to Four ang laban nyo. 8 split to two" pag papatuloy ni Casper "alam nyo naman kung pano umandar ang Kill the Fightest diba?" Pare parehas naman kami nag tanguan.

Sa London madaming beses ako inaya ng mga kaibigan kong mag laro ng Kill the Fightest. But for me? It's the hardest. Siguro naman ay may iibahin sila dahil Interschool competition to at hindi Underground na illegal.

Sa Kill the fightest, 2-6 members ang kada sub units. 4-12 ang group members. Bawat sub units ay mag pla-plano kung sino ang papatayin at kung sino ang papatay. Kapag naka survive ang dapat papatayin ay pwedeng maging dalawa ang papatay sa mapipili nila kapag sila na ang Assasin. Pero kapag napatay/natamaan, matatanggal yun at magiging tatlo nalang sila. Hanggang sa maiwan ang Fightest sa mananalonh grupo, at dun naman papasok ang pangalawang sub unit. Kapag naptay na ulit ng manalo ang tatlo at may natirang isa, ang kailangan naman nilang patayin ay nauna bago nila mapatay ang pangalawa.

"So ibig sabihin papasok kami sa Target Area?" Tanong ni Allen at tumango naman si Casper.

"You will be playing the exact same game but using rubber bullets"

Aba malamang! Sa sobrang asintado ng mga mag lalaro di malabong may mamatay talaga kung gun bullet ang gagamitin!.

"Pero masakit parin yun!" Angal ni Scarlet

"Mag su-suot naman kayo ng resistance suit" dagdag pa nya.

"Anong magagawa ng Resistance suit!? Patatalbugin lang non ang bala. My point here is masakit" pag didiin ni Scarlet.

Napbuntong hininga nalang si Casper at hindi na sya pinansin.

Masakit talaga yun dahil kahit rubber bullet ay malakas ang impact non dahil gaing sa totoong baril.

Matapos namin mag usap ay ipinagpabukas na namin ang totoong pag eensayo kung saan papasok na kami sa Aiming Area.

Kaya nandito kami nasa garden park sa 3rd floor. Nasa loob sya ng building pero mukha talagang park. Ang iba gaya ni Ivan, Allen, Joven at Venture ay nag paalam na aalis na.

Ang natira ay si Reid, Ako, si Scarlet at si Daniel. Si Reid ay nasa baba sa Archery floor kasama ang mga nag e-ensayo. Madali naman silang nag ka close lalo na at nagra-race din Si Reid.

Ang natira dito sa garnden ay Ako

Si Daniel at si Scarlet.

"Bakit nga pala sa condo ka nakatira? Wala ba kayong house?" Tanong ni Scarlet habang naka upo kami sa bermuda grass na nilagay sa loob ng building.

Syempre fake

"Meron naman. Pag sa central mansion, mabibing lang ako dun. Kapag sa Rock House naman, ayaw ko lang" sabi ko at sumimsim ng softdrinks.

Rock house ang tawag sa bahay na tinirirahan naming mag pipinsan. Kung bakit? Hindi ko rin naman alam. Hehehe

"Why naman? You live ba with someone in that Rock House?" Tanong nya at nilalaro pa ang sariling buhok.

Sabi nila maganda daw ako. So anong tawag sa katapat ko? Dyosa?

"Yeah, kaming magpipinsan" sagot ko at tumango tango.

"So why are you in that condo?" Tanong nya na para bang nang iiintriga.

"Wala. Ini-offer kasi ng owner yung condo nya. Since ayaw ko namang kasama yung mga bugok, i accepted it" nag nababa sya ng tingin at para bang may naisip.

"What's your relationship with the owner?" Pabulong na tanong nya kaya napataas ang kilay ko.

Tangina mo kuya Garnet

"Why? Do you know him?" Tanong ko at bumuntong hininga naman sya.

"Please answer my question" mahinang tanong nya at napangisi ako.

May bright idea ako. Kaso kung tama ang hinala ko, uuwi akong kalbo.

Pero ano bang sasabihin ko? Kapatid o pinsan? Tsk. Ang labo naman kasi.

"Relative ko sya" sabi ko ng naka ngiti kaya napalingon sya sakin.

"Really?" Nag liwanag pa ang mukha nya.

Tama nga ako

"Mmmmnh. Half Brother" nanlaki pa ang mata nya at bahagyang lumapit sakin.

"Half brother? My oh my." Parang alam ko na ang iniisip nya kaya umiling ako ng paulit ulit.

"It's a very long story Scarlet. It's not like what you think." Sabi ko at napatango naman sya bago umayos ng pwesto.

"That's why you have that Garnet view" sabi nya at bahagyang tinabingi ang ulo nya. "Do you know why am i very uncomfortable towards that Alodia girl?" Tanong nya at mapait na ngumiti.

"Because of Garnet?" I asked and she laughed bitterly.

"Because of many things." Sagot nya at bumuntong hininga.

"Mind telling me?" I asked again and she smiled.

"I knew Garnet is an Acosta. But that Garnet Acosta died. Ninong ko si Doc. Hidalgo at bestfriend ko si Blake. Ex friend ko rin si Vince. Since bestfriend ko si Blake, madalas ako sakanila sa Paris. When i saw Garnet, i liked him already. Naginh close kami at dun palang nakilala ko na si Alodia. He was into her so much. Merong oras na kapag kami yung magkasama, there was no time he never mentioned Alodia. I stopped studying to be with him. Tatlong taon ang agwat namin. Dalawang taon ko sya sinamahan for his full recovery. Naging kami rin. But one day he confessed something" tumigil sya sandali ay bahagyang nag paulit ulit ng buntong hininga.

"He said that he loved me. But that love was not enough to break down the love that he have for the Alodia girl. Sinabi nya rin na ikakasal sya sa Mikai. Kaya nagulat ako ng malaman kong mag kaibigan si Alodia at Mikai. I knew it will be war between them. But one night he came to my house crying. Hindi nya na daw kayang balikan si Alodia. Mahal na mahal nya daw si Alodia pero ayaw nya na daw balikan si Alodia. Anggulo nya. That time we already broke up. And after that night was the time for me to get back here and study again. Nagalit sila Mommy at Daddy pero mas nagalit sila kay Garnet. I also did pero naiintindihan ko na sya. Ayaw nyang balikan si Alodia dahil ikakasal sya kay Mikai. Ayaw nyang maging malalim yung galit Alodia sa kaibigan nya. But that Alodia just don't understand at nagalit parin sya. Aya ko si Alodia sa maraming dahilan. She's immature and trying hard. Don't get me wrong but that's how i see her. I admit that i still love Garnet." pinakinggan ko lang ang kwento nya.

Kapatid ko nga si Garnet... tsk tsk tsk.

"Ikaw nga yun" bulong ko at nilingon nya naman ako.

Kinunutan nya ako ng noo at tinaasan ng kilay.

"Yung babae sa picture frame sa kwarto nya. Ikaw yun" sabi ko at nabigla naman sya sa sinabi ko.

"Picture?" Takang tanong nya at tumango ako.

"Is your nickname is Letty?" Mas nabigla sya at tumango.

Napahawak ako sa sentido ko at bahagyang hinilot yun.

Tangina talaga Garnet Gem.

"B-bakit?" Utal na tanong nya at napailing naman ako.

"He's pathetic! I'll sue him when he got back!"

Walanghya ka Garnet Gem Acosta Hidalgo. Mapapatay kitang depungal ka!