CHAPTER 1
SAMANTHA POV
"WHO THE f**k GIVE YOU A PERMISSION TO LEAVE THE f*****g HOUSE SAMANTHA?"
Halos mabingi ako sa lakas ng sigaw ng asawa ko sa aking tenga habang hawak nito ang aking buhok, mangilid ngilid ang aking luha sa aking mga mata dahil sa iniinda kong sakit, wal anamng akong magagwa para labanan .sya dahil sobra ang lakas nito. Tanging hikbi lamang ang maisagot ko sa kanya dahil wala na rin akog lakas ng loob mag salita pa dahil alam kong di naman nya ako papaniwalaan,
mas lalong ikinainit ng mukha ng aking asawa ang hindi ko pag sagot sakanya "hindi ka sasagot? putang ina samantha sagutin mo ako sio ang kasama mo sa labas at nagawa mo akong suwayin?" hindi ko na mapigilan ang pag buhos ng akig mga luha kaya kong tiisin lahat ng pananakit nya saakin dahil alam kong ito ang kabayaran ko sa nagawa kong kasalanan sa kanya.
"ano samantha? hidi ka talaga sasagot?" sabay ipit ng aking mukha sa pader kaya naman kumawala ang napakalakas na hikbi na kanina ko pa pinipigilan. "i'm sorry nagkita lang naman kami ni ana" mangiyak ngiyak kong sagot sa kanya. si ana ang kaisa isa kong kaibigan, kagaya ko isa rin syag model. Dala ng pagtataka nya kung bakit di nako bumabalik sa pag momodel ay pinilit nya akong makipagkita sa kanya, ayaw kong magkaroon sya ng ideya na si justin ang dahilan ng lahat ng ito kaya pumayag akong lumabas kami kahit na alam kong igagalit ito ni justin, hindi ko lag lubos na inasahan na maaga itong uuwi sa aming bahay dahil nakasanayan ko ng umuuwi ito ng madalig araw.
Pinikit nya ng malalim ang kanyang mata sabay gitin sa aking buhok at inilapit ang kanyang bibig sa aking tenga sabay sigaw "SINUNGALING KA TALAGANG BABAE KA! ALAM KONG NAG KITA KAYO NG LALAKI MO! HULI KANA NAG DEDENY KAPANG HAYOP KA!" kasabay ng pag sigaw nya ang biglang pagsampal nya saakin na dahilan ng pag ka subsub ko sa sahig, para akong nabingi sa lakas ng sigaw nya, at tanging mga iyak ko na lamang ang naririnig ko. Halos mamanhid ang pisngi ko ngunit mas masakit parin ang katotohanang asawa nya ako pero nagagwa nya sakin ang ganito.
Muli nyang hinigit ang buhok ko at pilit na pinapaamin ako "umamin kana samantha na nakipag kita ka sa lalaki mo! hindi mo ba talaga kayang makotento?!"
"wala nga akong iba justin ilang beses ko bang dapat ulit ulitin iyon?" tanging sagot ko lamang dahil halos pagod na rin akosa kakapaulit ulit mag paliwanag na sya lang ang lalaki sa buhay ko.
"wala akong pakialam kung ilag beses mo inuulit yan dahil kahit kailan hinding hindi nako maniniwala pa saiyo!"
bigla nya akong binuhat ang binato sa aming kama.
Sabay ko naman sa kumot at tinakip sa akin dahil alam ko na ang balak nyang gawin. Ayoko dahil hindi na kaya ng katawan ko ngunit wala akong magawa malakas sya kompara saakin,"What did you too do huh?" sabay unbuckle ng kanyang paha,'mas magaling ba sya ha is he f*****g better than me?" sabay hila nya sa akin sa paanan ng kama tanging iyak lamang ang nagawa ko dahil wala akong lakas para labanan sya. Agad nyang pinag hiwalay ang aking mga hita at ibinaba ang aking panty hanggang sa sinimulang nyang gawin ang nais nya..
wala na akong ibang nagawa kundi ang umiyak nalang ng umiyak hanggangsa mag sawa sya sa kanyang ginagawa, asawa nya ako ero kung tratuhin nya ako ay parang isang parausan lamang.
sobrang sakit sana iniwan nalang nya talaga from the day na nahuli nya ako at ang kaibigan nya. sana hiniwalayan nalang nya ako kung di man lang nya ako kayang tratuhin bilang asawa at kung hidi lang naman nya ako kayang patawarin sa nagawa kong kasalanan.
everything has changed since that day, my husband didn't love me even more than before.
