Hold Me Tight, Sir Khalid! (SSPG)

CHAPTER 3

Kristine Calina's POV

Hindi nagtagal ay dumating na rin ang inorder naming hard drinks. Maayos iyong inilapag ng waiter sa aming mesa—may isang bote ng tequila, apat na shot glasses, asin, at hiwa-hiwang lemon sa isang maliit na tray. Para akong kinabahan nang makita ko pa lang iyon.

“Eto na,” masayang sabi ni Lane habang agad na inaayos ang mga baso, “Para sa practicum!”

“Para sa future teachers na hindi susuko!” dagdag ni Danna na agad ikinatawa naming lahat.

“Parang mas bagay na ‘para sa mga future teachers na magpapanggap na okay kahit hindi okay,’” sabat ko na naging dahilan para matawa rin si Riza.

“Ang dark mo naman agad,” sabi ni Lane, pero nakangiti naman ito habang isinasalin ang tequila sa bawat baso.

Kanya-kanya kaming kuha ng shot glass.

“Wait lang,” sabi ko at tinaasan sila ng kamay, “first time ko sa ganito, may instructions ba ’to?”

“Ako na,” kunwaring seryosong sabi ni Danna. “Asin muna, then shot, then lemon. Pero kung gusto mong umiyak, pwede rin namang shot agad.”

“Tigilan mo nga siya, baka umatras,” sabi ni Riza.

“Hindi ako aatras,” sabi ko, kahit sa totoo lang ay gusto ko nang umatras.

“Talaga?” nakangising tanong ni Lane. “Sige nga.”

Nagtinginan kaming apat bago sabay-sabay na nagtaas ng shot glass.

“One, two, three!”

Sabay naming ininom ang laman ng baso at halos mapapikit ako sa tapang ng tama non. Para akong nasunugan ng lalamunan at biglang uminit ang buo kong katawan.

“Put—” napahinto ako at agad napahawak sa dibdib ko. “Bakit parang panlinis ng sugat ’to?”

Halos mawalan ng hininga sa kakatawa si Danna habang inaabot sa akin ang lemon. “Inumin mo raw kasi nang buo, hindi yung tinitikman mo lang!”

“Ang sama!” reklamo ko habang pilit inuunat ang mukha ko.

“Pero uminom pa rin,” sabi ni Riza na halatang natutuwa sa reaksyon ko.

Hindi na doon nagtapos ang lahat dahil sunod-sunod na ang tagay. Sa una ay medyo maingat pa ako, pero habang tumatagal ay parang umiinit na rin ang pakiramdam ko at gumagaan ang ulo ko. Dumadalas ang tawanan, palakas nang palakas ang boses namin, at kahit mga simpleng bagay ay nakakatawa na sa akin.

“Tin, pang-ilan mo na ba?” tanong ni Lane habang namumungay na rin ang mga mata.

“Hindi ko na alam,” sagot ko sabay tawa. “Basta ang alam ko, mahal ko kayong lahat.”

“Lasing ka na nga,” sabi ni Danna, pero siya man ay pulang-pula na rin ang pisngi at tawang-tawa kahit wala namang nagsasalita.

“Hindi pa no,” depensa ko habang nakaturo sa sarili ko. “Very ano pa ako… very aware.”

“Very aware daw, pero limang beses nang muntik matapon yung iniinom,” walang emosyong sabi ni Riza bago humigop sa kanyang

baso.

“Ayaw mo lang aminin na cute ako kapag lasing,” sabi ko rito.

Napailing na lang siya ngunit bakas ko naman ang bahagyang pagpigil nito sa tawa.

Makalipas pa ang ilang minuto ay tuluyan nang umiikot ang paningin ko. Hindi naman sobra, pero ramdam kong kailangan ko munang tumayo at huminga.

“Pupunta lang akong CR,” sabi ko habang marahang tumatayo sa kinauupuan ko.

“Sure ka? Sasamahan na kita?” tanong ni Danna.

“Hindi na,” sagot ko at bahagyang iwinasiwas ang kamay ko. “Kaya ko pa. Hindi pa ako hilo.”

Tiningnan lang nila ako na parang walang naniniwala.

Maingat akong naglakad palayo sa mesa habang hawak ang sling ng aking bag at pilit inaayos ang direksyon ng mga paa ko.

Madilim ang ilaw sa loob ng bar at parang mas lumalakas pa ang tugtog habang tumatagal. Sa halip na diretso lang ang paglalakad ko, pakiramdam ko ay paikot-ikot ang buong lugar.

“CR… CR… nasaan ba ’yon…” bulong ko sa sarili ko habang palinga-linga.

May nakita akong hallway sa gilid na hindi ko napansin kanina kaya doon ako dumiretso. Mas tahimik sa parteng iyon ng bar, at mas dim pa ang ilaw kumpara sa main area. Akala ko ay tama na ang daan ko dahil mas elegante ang dating ng lugar—may makapal na carpet, naka-frame na mamahaling-looking na artworks sa dingding, at may dalawang pinto sa dulo.

“Bakit parang sobrang sosyal ng CR nila…” bulong ko habang papalapit.

Huminto ako sa tapat ng isang bahagyang nakaawang na pinto. Akala ko ay restroom na iyon kaya dahan-dahan ko iyong itinulak.

Ngunit pagkapasok ko ay agad akong napatigil.

Hindi iyon CR.

Isa pala iyong VIP lounge.

Mas tahimik sa loob, halos hindi abot ang ingay ng musika mula sa labas. Mas malamlam ang ilaw, at sa gitna ng silid ay may isang malapad at madilim na couch, isang glass table, at isang maliit na bar counter sa sulok na puno ng mamahaling bote ng alak.

At doon, nakaupo sa couch na tila walang pakialam sa mundo, ang isang lalaki.

Mag-isa.

May hawak itong baso ng alak habang bahagyang nakasandal, at kahit nakaupo lang ay kitang-kita ang tikas ng tindig nito. Nakasuot siya ng itim na long sleeves na bahagyang nakatiklop ang manggas, habang ang isang kamay niya ay nakapahinga sa sandalan ng sofa. Sa dim na ilaw ay mas lalong lumitaw ang matalas nitong panga, tuwid na ilong, at ang mga matang tila malamig na agad akong natigilan nang mapunta sa akin ang tingin.

Hindi ko alam kung dahil sa tequila o sa biglang kabog ng dibdib ko, pero ilang segundo akong napatayong parang estatwa sa may pintuan.

Bahagya niyang itinaas ang tingin sa akin, saka dahan-dahang inikot ang baso sa kanyang kamay.

“Lost?” malamig ngunit mababa ang boses nitong tanong.

Napakurap ako at saka ko lang naramdamang hawak ko pa rin pala ang doorknob.

“Ah…” tanging nasabi ko habang pilit inaayos ang sarili kong

Saglit siyang natahimik bago bahagyang umangat ang isang sulok ng kanyang labi at saka ito tumayo at lumapit sa akin.

He cornered me, and I felt like he had locked the door behind me.

“Then you took the wrong door.”

I stared into his eyes. Even in the dim light of the room, I could tell he was handsome. No—gwapo siya. As in.

Dahan-dahan niyang inilapit ang mukha niya sa akin. Agad akong nag-iwas ng tingin, ngunit marahan niyang hinawakan ang aking baba at ibinalik ang tingin ko sa kanya.

Tila may dumaloy na kuryente sa buong katawan ko sa simpleng paghawak na iyon. Napatitig ako sa kanyang mga mata, at sa mga sumunod na segundo ay para bang biglang humina ang lahat ng ingay sa paligid.

Hindi ko na lang namalayan nang unti-unti niyang inilapit ang kanyang mukha—hanggang sa tuluyan nang maglapat ang aming mga labi.

Dala ng impluwensya ng alak, nagawa ko siyang gantihan ng halik. Sa bawat segundong lumilipas ay tila lalo itong lumalalim, kasabay ng marahan ngunit matatag na pagdulas ng kanyang palad sa aking likuran.

“Ah…” mahina kong nasabi nang bigla niya akong buhatin na para bang napakadali lang no’n para sa kanya.

Sa bahagyang liwanag ng silid ay mas lalo kong nasilayan kung gaano siya kaguwapo. Hindi ko pa man lubos na natititigan ang kanyang anyo ay muli na naman niyang idinampi ang kanyang mga labi sa akin.

Unti-unting bumaba ang kanyang mga halik, mula sa aking labi patungo sa gilid ng aking leeg, dahilan upang mapapikit ako at mapahigpit ang kapit sa kanyang balikat.

“W-wait…” utal kong sabi, ngunit sa halip na sagot ay ang marahan niyang paghalik muli ang aking natanggap.

Mas lalo akong nilamon ng init na hindi ko maipaliwanag.

“H-hey, stop…” mahina kong sabi, pilit na nilalabanan ang kakaibang pakiramdam na unti-unting sumasakop sa akin.

“Call me Khalid ,” malalim na bulong nito sa aking tainga bago ako muling hagkan.

Napapikit ako nang mariin, ramdam ko ang unti-unting pagragasa ng kaba at init sa buong katawan ko.

Mahigpit akong napahawak sa bed cover nang marahan niyang alisin ang aking damit pang-itaas. Tiningnan ko siya at sa bahagyang liwanag ay nakita ko ang kakaibang tindi ng tingin niya sa akin.

Agad akong nakaramdam ng hiya at kusang itinakip ang aking mga kamay sa sarili.

“Don’t,” pigil niya, sabay marahang paghawi sa aking mga kamay.

He pinned my hands gently above my head, his gaze locked on mine, as if he were trying to memorize every inch of my face.

“It suits you,” bulong niya, at lalo lamang akong namula.

Muli siyang yumuko at hinagkan ako—mas mabagal, mas mapanukso, at mas mapanganib kaysa kanina.

“Oh… please, be gentle,” hindi ko mapigilang mausal.

“I can’t take it anymore,” seryoso niyang sabi nang bahagya siyang mag-angat ng tingin sa akin.

“A-anong ibig mong sabihin?” uutal-utal kong tanong.

Malabo at umiikot man ang aking paningin, malinaw sa isip ko na anumang oras ay maaaring humantong sa mas malalim ang kung

anong namamagitan sa amin. Gusto ko mang umatras, gusto ko mang hilahin ang sarili ko palayo, ay tila hindi ko magawa. Hindi ko alam kung ang alak ba ang dahilan o ang init ng kanyang mga titig at haplos.

Muli niya akong hinalikan, ngayon ay mas marahan, mas mapaglaro, na para bang binibigyan ako ng pagkakataong umatras—o tuluyang sumuko.

Inalis niya ang labi niya sa akin at doon ko lang napagtanto na tuluyan na pala niyang natanggala ng aking pang-ibabang suot. Ang tanging natitira na lang ay ang aking pulang lingerie.

“It’s red,” mahina niyang bulong, at bahagya siyang ngumiti. “I like red.”

Lalo akong nahiya at pilit sanang iiwas, ngunit sa higpit ng hawak niya sa aking mga kamay at sa bigat ng sandaling iyon, ang tanging nagawa ko na lamang ay mapapikit at pigilin ang sarili kong paghinga.

Isang misteryiosong ngiti ang sumilay sa kanyang labi. Dahan dahan niyang pinadausdos ang kanyang isang palad mula sa aking leeg patungo sa aking dibdib at mas bumaba pa sa aking bewang. Hindi ko mapigilan ang makaramdam ng kiliti sa aking puson nang bumaba pa lalo ang palad nito sa pagitan ng aking mga hita.

Ramdam ko ang marahan niyang pagsalat sa aking p********e. s**t. Basang basa na ako.

"Ahhh..." I moaned when his finger touched my c**t.

Binitawan na niya ang aking mga kamay at ang sumunod na nangyare ay hindi ko inaasahan.

"It's beautiful," nakangising sabi nito sa aking habang nakatitig sa aking mga mata na ngayon ay puno na ng pagnanasa.

Marahas niyang pinunit ang aking lingerie bago tuluyang ibinaba ang ulo sa pagitan ng aking mga hita.

"Ohhh... ohh..." sunod sunod na ungol ko nang ipasok niya ang kanyang dila sa aking p********e.

Inalis niya ito at mabilis na pinadulas sa aking c**t. Hindi magkamayaw ang aking mga kamay kung saan kakapit, tila mahuhulog ako sa sensasyong kasalukuyan kong nararamdaman. Ang bawat dami ng kanyang dila sa aking p********e ay nagdudulot ng labis na kiliti sa aking puson.

"Oh... a-ang sarap..." I blurted out.

Gosh! I don't know what to do anymore.

Hindi ko mapigilang mapakagat labi. Napunta ang aking kanang kamay sa kanyang mga buhok habang ang isang kamay ko naman ay sa bed cover.

"You're sweet..."

"Ahhh..." ungol ko dahil ramdam na ramdam ko ang mainit niyang hininga sa aking p********e.

Muli niyang sinisid ito at ang mga binti ko naman ay tila may sariling buhay. Yumakap ito sa kanyang ulo dahilan para mas lalo pa siyang dumikit sa aking p********e.

"Ahhh... s-stop, I need to pee..." umuungol na sabi ko rito.

Imbis na tumigil ay mas lalo niyang binilisan ang pag labas pasok ng kanyang dila. Nanlaki ang aking mga mata nang maramdaman ko ang kanyang daliri sa bungad ng aking p********e.

"Shit... w-wait! Ahh!" wala na akong nagawa nang ipasok niya ito.

Tanging malakas na ungol na lang ang lumabas sa aking bibig at ang bahagyang pag angat ng aking likuran mula sa kama, dala ng sensasyong aking nararamdaman.

"W-wait! I need to pee!" muling pagpigil ko sa kanya kasabay ng bahagyang pagtulak sa kanyang ulo palayo sa aking p********e.

"Release it, babe," sagot niya sa aki.

Napapikit na lang ako ng mariin. Mabilis na naglalabas pasok ang kanyang daliri sa aking p********e habang mariin at marahas niyang sinisipsip ang aking c**t. Hindi ko na alam kung saan ibabaling ang aking ulo dahil sa sarap na aking nararamdaman.

"W-wait! Lalabas na!" muling pagpupumiglas ko ngunit wala akong nagawa.

Nannginginig ang aking mga hita at binti nang maramdaman ko ang mainit na likidong lumabas mula sa akin.

"Ohhh..." ungol ko dahil imbis alisin ang bibig niya sa aking p********e ay mas lalo niya pa itong sinisip.

Tila isang batang uhaw na uhaw na hinihigop ang katas na lumabas mula sa akin. Ramdam ko ang aking mga binti na nawala ng lakas at hindi ko na kayang konrtolin pa. Bumagsak ang mga ito sa aking magkabilang gilid dahilan para mas lalong bumuka ang aking p********e.

"Your juice is sweet; I like it."

For a moment, the whole room felt unbearably still.

Then everything blurred into heat, silence, and one reckless night. I knew I might regret it the moment morning came.