Ertesi gün, Komutan Alparslan, doktor Şule hanımın yanına yine geldi. Ama bu sefer Duru mesafeliydi ve umursamaz görünmeye çalışıyordu. Şule Hanım odasında komutan Alparslan ile ilgilenirken Duru başka şeylere odaklanmaya çalışıyordu ama zihni sürekli dağılıyordu. Tam önündeki dosyaya bir şeyler yazarken, kapı aralandı. Şule Hanım kafasını içeriye uzattı:
— *“Duru Hanım, Komutan Bey için dört tüp kan alalım, detaylı kan testleri için laboratuvara gönderelim..”*
Duru irkildi. Kalbi bir anda hızlandı ama yüzüne hiçbir şey yansıtmamaya çalıştı. *“Elbette,”* dedi kısa bir sesle ve hızlıca kan alma setini hazırlamaya koyuldu. Her hareketini dikkatle, neredeyse gereğinden fazla dikkatle yapıyordu. İçinde bir yer, yine onunla aynı odada olacak olmanın heyecanıyla titriyordu ama kendisine kızar
