Yukarı çıktığım gibi koltuğa uzanmıştım doğruca. Tavana baktım bir süre. Sonra Gözlerimi kapattım.
Yarın bir şeyler netleşirdi. Netleşmek zorundaydı.
Uyumaya niyetlenmiştim ki kapı tıklandı. Kalbim istemsizce hızlandı. Kimdi bu saatte? Hemen doğruldum. Ses etmedim. Birkaç saniye geçti. Ardından kapı yavaşça aralandı ve Deren göründü.
Hiç beklemiyordum. Elinin birinde bir sandviç ve su şişesi vardı, diğerinde bir bardak meyve suyu. Kapının eşiğinde durdu. Bir an tereddüt etti, sonra elindekileri hafifçe kaldırdı.
“Girebilir miyim?” dedi. Ardından kendisiyle dalga geçer gibi gülümsedi. “Zaten girdim ama… neyse.” İçeri doğru birkaç adım attı. Elindekileri bana uzattı. “Bunları getirdim.”
“Teşekkür ederim" dedim. Sesim yorgun çıkmıştı. Sonra ekledim “Ama saat epey geç olm
