Deren, eve varır varmaz abisinin yönlendirmesiyle doğruca odasına çıkmıştı. Kapıyı arkasından kapattığında koridorun sessizliği omuzlarına çökmüştü. Abisi birazdan yanına geleceğini söylemişti ama o, beklemeyi tercih etmeden banyoya yönelip Kısa bir duş almıştı.
Duştan çıktığında kıyafetlerini değiştirmiş, şimdi aynanın karşısında saçlarını havluyla kuruluyordu. Parmakları saç uçlarında gezinirken yüzündeki ifade dalgındı; ne tam kendindeydi ne de tamamen başka bir yerde.
Devranla yaklaşık bir aydır görüşüyordu. Kendinden yaşça büyüktü. Normalde temkinli olması gerekirdi belki ama onun ilgisi, sorular sorması, kendisini dinlemesi Deren’in hoşuna gitmişti. Hatta fazlaca hoşuna.
Evde ise durum tam olarak şuydu... Babası sürekli işlerle meşguldü; eve geldiğinde de zihni hâlâ dış
