Kabanata 5: Kasalanan
2347 Words
Mari's POV
LATE na akong nakalabas sa office dahil nagkaroon pa ng maliit na celebration matapos makuha namin ang isang deal. Nagtext na rin ang asawa ko na magkita kami sa isang resto. Nasa parking na ako malapit sa aking sasakyan nang may marinig ako na tila may mga impit na ungol sa tabi.
Marahan ang naging paglakad ko hanggang sa marating ko ang aking sasakyan ngunit pumangko ang aking mata sa isang pulang sasakyan na may dalawang kotse lang ang distansya mula sa akin. Napatigil ako kasabay ng pag-angat ng aking balikat dahil biglang may malakas na daing ang hindi na talaga napigilan pa. Bahagyang nanlaki ang aking mata sa napagtanto ko kung anong kababalaghan ang nangyari.
I smirked when I realized who the heck was fvcking in the outside of their car.
“Faster… Charlie…” halinghing ng babae na nakaangat na ang binti sa balikat ni Charlie at siya naman ay mariing nakapikit. Napairap ako sa hangin at tinalikuran kung anong kababuyan ang ginagawa nila. Hindi ko na rin pinansin pa kung sino ang kasama niya dahil wala naman akong pakialam ngunit ramdam ko ang init ng aking ulo lalo na nung kumakawala na ang malalakas na daing ng babae.
Pumasok ako sa loob ng aking sasakyan at malakas na binagsak ang pintuan ng aking sasakyan. Binuhay ko ito at mabilis na pinaharurot ang aking sasakyan. Nasulyapan ko pa sila na natigilan sa ginawa ko. Napangiti ako kahit na labis na naiinis. Ang galing naman nila na doon pa talaga napiling ilabas ang mga kulo nila. Hindi na ba sila nakatiis at ‘di man lang naisip na magbook ng hotel malapit dito?
Dinaig pa nila ang mga hayop kung kumasta!
Nakarating ako sa restaurant na sinabi ni Cloud at dumeresto na ako sa lamesa namin na kanyang pina-reserve. Kahit na nainis ako sa nasaksihan at narinig ko kanina ay napawi naman nito ang paghihintay ko ngayon dito sa resto para maka-date ang aking asawa. Pinilig ko ang aking ulo nang maalala ko kung anong nakita ko kanina. Kung paano ang mabilis na paggalaw ni Charlie ang nagiging sanhi nang labis na pag-ingay ng babae niya. Hindi ako makapaniwala at napahawak ako sa aking balikat na namamasa dahil sa malamig na pawis at ‘di ko na rin napansin na nagkikiskis ang aking mga binti.
Nang mapansin ko kung anong ginagawa ko ay natigilan ako at nanlamig sa aking kinauupuan.
Anong pumasok sa aking isipan at bakit ganito ang aking naramdaman?!
Hindi active ang physical activity namin ni Cloud dahil lagi siyang busy pero ito na ata ang pinakamalala sa lahat. I could feel the wetness in my panties. I hissed as I massage my temple. This is definitely insane. Nababaliw na ata ako. Hindi ito pwede lalo pa’t si Charlie ang lalaking nakikita ko habang iniisip na may gagawin kami. I am mentally cheating with my husband and this is fvcking sick.
Kinagat ko ang loob ng aking labi hanggang sa nalasahan ko na ang dugo doon. Kaagad akong napahinto sa pagkagat at uminom ng tubig. Kinuha ko ang aking phone at tiningnan ang oras. Nanlaki pa ang aking mata nang mapansin na halos twenty minutes na pala akong naghihintay at ganun lang ang iniisip ko. Tiningnan ko ang huling text ng asawa ko at wala pa rin siyang text kung nasaan na siya o kaya naman kung itutuloy pa ba namin ang dinner date namin. Magsasabi rin naman kasi siya kung mali-late siya o kaya naman may urgent surgery. Hindi niya ako hahayaan na maghintay dito.
I decided to text him.
Ako:
Hon, nandito na ako. Where are you?
Lumipas pa ang limang minuto ngunit wala pa ring reply sa kanya.
Ako:
Are you still on duty?
Ako:
Should I leave? Darating ka pa ba?
Ako:
Please, call me. I’m waiting for you.
Nilapag ko ang aking phone. Tinukod ang aking kamay sa lamesa at hinaplos ang aking leeg habang nakatingin sa mga tao. Halos couple ang mga nandito ngayon at masasaya sila at doon ko lang napansin na ako lang pala ang walang kasama ngayon dito. Tumingin na lamang ako sa labas dahil nasa top floor at window view naman ako nitong five star hotel. Pinagmasdan ko ang mga ilaw mula sa mga building na tila mga bituin sa kalangitan.
Malakas akong napabuntong hininga na dahil naubos ko na lamang ang aking wine ay hindi pa rin ako nakatatanggap ng text mula kay Cloud. Napansin ko sa repleksyon ng salamin ang paglapit ng isang waiter. Pangatlong lapit na niya ngayon dahil wala pa rin akong order simula kanina maliban sa wine.
He pleasantly smiles at him, a bit shy with respect on his face. “Miss, are you still waiting for someone or do you like to order something?” Sa kanya lang sana ang atensyon ko ngunit halos wala na pala ‘yong ibang kumakain kumpara sa unang tingin ko kanina. May nahuli pa akong ilang nakatingin at may pagtataka sa kanilang mga mukha. Binalik ko ang tingin sa kanya at ngumiti.
Kinuha ko ang aking gamit at tumayo. I smiled back at him. “Hindi na. I’m leaving-”
“No. Sorry for being late,” someone cut me off before I could finish my sentence.
Sabay kaming napalingon ng waiter. Bahagya akong nagulat na may halong pagtataka nang makita si Charlie na tuluyang lumapit sa lamesa ko. Tinaasan ko siya ng kilay at bahagyang tinagilid ang aking ulo. Ngumiti lang siya kaya naman inalis ko agad ang tingin ko sa kanyang mukha at pinasadahan ng tingin ang kanyang kabuuan.
Iba na ang kanyang damit at maayos siya tingnan na para bang wala siyang ginawa na kababalaghan sa may parking lot. Napailing na lamang ako nang sinenyasan niya akong maupo pero sumunod pa rin naman. Mas lumawak ang ngiti ng waiter dahil may order na ako. Nilapag nito ang menu nang umupo na si Charlie sa aking harapan.
Hindi ko naman siya mapaalis dahil nagugutom na ako. Hindi ko rin alam kung anong magiging reaksyon ni Cloud kapag nalaman o naabutan niya akong may kasama na iba imbes siya. Pero hindi rin naman niya siguro ako masisisi dahil wala pa siya at hindi ako naabisuhan na mali-late siya.
But I started to get worried about him. Nagsend rin naman ako ng text sa kanyang katrabaho ngunit wala ring reply.
Paano kung may nangyari palang masama? Paano kung kanina pa pala siya nakalabas sa hospital at may nangyari lang sa labas?
Kung ano-ano na ang pumasok sa aking isipan kaya napatayo ako. Nagulat si Charlie sa ginawa ko ngunit hindi ko siya pinansin, kinuha ang aking handbag at aalis na dapat ngunit may humuli sa aking pulsuhan. Nagtaka ang waiter at bahagyang umatras.
“Saan ka pupunta?” tanong niya bago pa ako makapagsalita.
Maayos ko naman na inalis ang kanyang kamay para hindi magtaka ang mga tao. Malamang pansin nila na kanina pa ako dito at iniisip nilang si Charlie ang hinihintay ko. Hindi naman sa kailangan ko pang magpaliwanag pero bahala na, hindi rin naman nila ako kilala.
“Kailangan ko nang umalis. Baka may nangyari na palang masama sa asawa ko kaya hindi siya nagti-text sa akin o tumatawag. Hindi pa ‘to nangyayari dati.” Hindi ko na maitago ang panic sa aking boses.
May mas malala pang senaryo na sumagi sa aking isipan ngunit nawala ito nang pisilin ni Charlie ang aking kamay at tipid na ngumiti.
“Walang nangyaring masama sa asawa mo,” sagot niya.
I narrowed my eyes on him. Kahit gusto kong alisin ang kamay niya ay hindi ko magawa. Somehow his touch calms me and I hate it. Sobrang pamilyar ang katawan ko sa kanyang mga haplos na matagal kong kinalimutan. He brushed my hand using his thumb. Malamyos ang kanyang paghawak sa akin at hindi ako makagalaw.
Tumikhim ako at matinding napalunok. “Paano mo naman nalaman?”
He sighed, letting go of my hand. He gestured to my chair. “Maupo ka muna.” Wala na akong reklamo at umupo na lamang. Habang nagsasabi siya ng order ay muli akong napatingin sa aking phone. Wala pa rin talagang sagot mula sa asawa ko. Sinulyapan ko si Charlie at tumingin lang siya sa akin ng matapos niyang sabihin ang kanyang order.
Humalukipkip siya at naging seryoso.
“Nasa hospital pa rin ang asawa mo. Nakita ko siya kanina.”
“Nakita? Eh, ikaw nga ‘tong nakita kong nakikipaglampungan na parang aso sa parking kanina.”
Sumilay ang ngiti sa kanyang labi. “Nakita mo ‘yon?”
I rolled my eyes at him. “Sinong hindi makakakita kung nasa public place kayo?” inis kong sambit pero napailing na lamang nang mahina siyang tumawa. “At paano ka naman nakapunta sa hospital at nakita mo ang asawa ko?”
He nodded his head. “Oo. Nakita ko siya sa hospital kanina. Mukhang code blue sila dahil halos nagkakagulo ngayon sa emergency area.”
Kumunot ang aking noo. “Ano namang ginagawa mo sa hospital nila Cloud?”
“Nothing. Just visited since I saw here and got curious, why are you alone? Pumunta ako sa hospital niya at halos hindi sila magkamayaw. Ni hindi niya nga ako napansin kanina.”
“Talagang ginawa mo ‘yon?”
“Yup. You owe me that pero ako pa rin ang magbabayad para sa date natin ngayon. Everything happens for a reason. Malay mo kaya wala ang asawa mo kasi ako dapat ang ka-date mo ngayong gabi,” masaya niyang sambit.
Maarte akong napairap sa hangin. Muli kong tiningnan ang aking phone at wala pa rin talagang text kay Cloud o kaya sa doctora na kanyang kasama lagi. Malakas akong napabuntong hininga at nag-angat ng tingin kay Charlie.
“Maniniwala ako sa ‘yo pero kapag nalaman kong nagsisinungaling ka, hinding-hindi kita mapapatawad,” pagbabanta ko sa kanya.
Inismiran niya ako. “Bakit naman kita lolokohin?”
“Matagal ka ng gago, Charlie. Matagal mo na rin akong naloko kaya ‘di ko alam kung pagsisisihan ko ba ngayon na naniwala sa ‘yo.”
“Wala akong intensyon na masama. Totoo ang sinabi ko.” He crossed his arms in the middle. “Let’s have dinner and wait for your husband at your house.”
“Whatever. Pero sana sa susunod ‘wag naman kayo sa parking mag-anuhan. Mahiya ka naman Charlie,” singhal ko sa kanya.
Mahina siyang natawa at binasa ang pang-ibabang labi gamit ang kanyang dila. Pero sa mabilis na saglit ay iba ang aking naisip doon. Damn it!
“Okay then. Lilipat na ako if it’s bother you.”
“I’m not bothered. Gusto ko lang nailugar mo ang pagiging gago mo…” naging mahina ang aking boses nang dumating ang waiter na may dala ng aming pagkain.
Naging tahimik ako sa aking pagkain lalo pa’t gutom na talaga ako kanina pa. Nauna pa ang wine dahil sa paghihintay ko. Kahit papaano ay may magandang naidulot din itong si Charlie dahil nabusog ako sa pagkain.
Hindi na rin ako nagpahatid sa kanya kahit nasa twenty minutes ata kaming nagtalo kung magpapahatid ako o hindi na. Hindi rin naman niya ako napilit at umuwi mag-isa.
Nawala ako sa sarili nang mapangiti habang nakatingin sa kanyang repleksyon sa side view mirror. Tumikhim ako, napaayos ng upo at pilit na inalis sa aking isipan ang lalaking iyon. Nang nasa bahay na ay wala pa rin si Cloud at hanggang sa nakapag-ayos na ako para matulog ay wala pa rin siya.
Pikit na ang aking mga mata nang biglang tumunog ang aking phone. Agad akong napabalikwas para kunin ito at tingnan kung sino ang nagtext.
Unknown number:
Save this. Alam kong ilang beses mo nang binubura ang number ko. But call me when you need me.
Malakas akong napabuntong hininga at kahit na hindi ko pa tanungin kung sino ang tumawag ay alam ko na ang sagot. It was from Charlie. At totoong ilang beses kong nang binubura ang kanyang number. Nung una nagugulat pa ako kasi laging may bagong tumatawag sa akin pero dahil din doon ay nakabisado ko ang number niya.
Muli akong bumalik sa pagkakahiga at hindi ko nilagay sa aking contact ang kanyang number. Wala na talaga ako mood lalo pa’t wala pa rin ang asawa ko, hindi pa rin ako tinatawagan kanina pa. Nakakapangtampo na pero hindi ko magawa dahil alam kong may rason siya. Kaya lang hindi maalis sa isip ko na hindi ba ako sumagi sa isipan niya? Na may asawa siyang naghihintay sa kanya?
I know how dedicated he is but this is torture for me.
At para makalimot sa aking iniisip na stress ay gumapang ang aking kamay sa ilalim ng aking nightgown. Wala akong suot na panties kaya naman narating ko agad ang aking maselan na parte. Nilaro ko ang aking hiyas bago pinasok ang aking dalawang daliri sa loob para ilabas pasok. Biglang sumagi sa aking isipan ang nakita ko kanina sa parking lot at mas lalo akong ginanahan. Napaawang ang aking labi habang bumibilis ang galaw ng aking mga daliri para paligayahin ako.
Nagkiskisan ang aking mga binti at biglang napalitan sa aking isipan ang mukha nung babaeng kasama ni Charlie. Her face changed into me. Hindi ako natigil at mas lalo pa akong namasa. Mali man ang naiisip ko ngunit hindi ko na matigil dahil malapit na ako.
Malakas akong napabuga ng daing nang marating ko ang rurok ng kaligayan ng ako lang mag-isa. Inalis ko ang aking mga daliri at tiningnan ang aking katas doon.
Mariin akong napapikit at binaon ang aking ulo sa unan.
Fvck!
Bakit si Charlie pa talaga ang naisip ko?! Hindi ko maipaliwanag ang kaba ko kasabay nang mabilis na pagtibok ng aking puso. Kasalanan itong ginagawa ko at pagbabayaran ko 'to ng matindi kung sakaling hindi ko ititigil ang aking kahibangan.
Muli lamang akong napamulat at nawala ang pag-iisip kong ito nang biglang may tumunog - doorbell.
Nandiyan na ang asawa ko pero iba na ata ang hinahanap ng katawan ko at kailangan ko itong maayos agad bago ko pa pagsisihan.
- Writer
