CHAPTER 17: The Girl Named Ava
CHAPTER 17
Naglakad ako ng sobrang bilis sa gitna ng kagubatan saka mabilis na huminto sa kinatatayuan at lumingon sa likuran ko. Hindi ko ikinikilos ang katawan ko habang nagsususpetyang ipinalilibot ang tingin sa paligid.
Wala akong makitang bakas ng kung sino mang tao.
Kaya naman ay nagpatuloy ako sa paglalakad, nag iingay ang yapak ko sa bawat tuyong dahon na nadadaanan ko. Mas binilisan ko pa ang lakad at nang mahuli na kung nasaang banda nagtatago ang kanina pang kung sino na sumusunod sa akin ay agad akong lumingon sa likuran ko para lumuhod sa lupa at mabilis na kunin ang palaso sa likod ko.
Ibinuwelo ko ‘yon sa itaas ng malaking puno na nasa likuran ko kanina at ipinana roon.
“Ah!” Sigaw ng kung sino man. Lalo kong naikunot ang noo ko at mabili
