“Ma’am! Ma’am!” tawag ng tiga-luto nila Fajrah sa kanilang bahay nang papalabas na sila ni Kier.
Nilingon niya ang ginang na nagmamadaling tumungo papalapit sa kanila na may bitbit-bitbit na supot.
Nang makalapit na ay ibinigay nito sa kanya ang mga dala.
“Ano po ‘to manang?”
Ngumiti ang matandan. “Tocino. Ito, para sa bahay niyo ito. Tapos ito namang isa, dalahin mo ‘ito sa pinag i-internan mo.”
Napangiti si Fajrah, dahil maliban din kasi sa mga kapatid niya ay gustong-gusto niya din ang tocino ni Manang Cerrsey.
“Salamat po, Manang.”
“Oh, sige at mag-iingat kayo.”
Nginitian ito ni Fajrah ganoon din ni Kier na nakatayo na sa gilid ng sasakyan niya. Pinagbuksan niya ng pintuan ang kanyang asawa at sa muli niyang pag-ikot ay nginitian at kinawayan niya ang matandang nakatayo ng ilan
