Asker ve Genç Kız

Bölüm 12: Vurgun Sayılır

Karakolun sessizliğinde, komutan Murat rakı kadehinden bir yudum aldı, ardından gözlerini yere düşen ışık huzmelerine çevirdi. Veysel, onun yavaşça içki içişini izlerken, Murat’ın normaldeki halinden daha sessiz olduğunu fark etti. Dostu, zihninde bir yere dalmış gibiydi, gözlerinde derin bir karanlık vardı.

Veysel de bir komutandı. İki eski dost, uzun yıllar boyunca zorlu görevlere, operasyonlara ve ağır sorumluluklara birlikte girmişlerdi. Veysel, Murat’ın her zaman soğukkanlı ve kararlı bir adam olduğunu bilirdi. Ama bu gece, bir şeyler farklıydı. Murat, zihninin içinde kaybolmuş gibiydi.

Sessizlik bir süre sürdü, ardından radyoda eski bir şarkı çalmaya başladı. "Vurgun Sayılır…" O an, şarkının her bir kelimesi, Murat’ı sarıp sarmaladı. Sanki şarkı o an, kendisi için yazmışlardı.

*"Gözlerim uykuyla barıştı sanma,

Sen gittin gideli dargın sayılır...

Ben de bir zamanlar sevildim amma,

Seninki düpedüz vurgun sayılır..."*

Veysel, şarkının nağmelerine kulak verirken, Murat’ın başka bir dünyada olduğunu fark etti. Dostunun gözleri uzaklarda, bir yere, belki de geçenlerde bahsettiği o kadına takılı kalmıştı. Ama neyi düşünüyordu? Ne vardı bu kadar kafasını meşgul eden? Veysel, Murat’ın aklının ve ruhunun derinliklerinde bir şey olduğunu seziyordu ama bunu bir türlü çözemiyordu.

Murat, şarkının sözlerini hafifçe mırıldanarak dinledi.

*“Gözlerim uykuyla barıştı sanma…”*

*"Sen gittin gideli dargın sayılır..."*

Gözleri onu gördüğü ilk günden itibaren uykularını kaybetmişti. Rüyasına girdiği ve kaçmaya çalıştığı her gece ona ayrı bir ızdırap olmuştu. Sonra aklına Şöhret’in gözleri geldi. Geceleri, yıldızlar altında, ya da tepedeki ağacın altında birlikte oturdukları zamanlar… Onu bir kelebek gibi masum ve zarif öpücüğü...

*“Ben de bir zamanlar sevildim amma…”*

*"Seninki düpedüz vurgun sayılır..."* Gerçekten de, yıllar içinde birçok kadınla tanışmış, birçok ilişkisi yaşamıştı. Ama Şöhret, o masum genç kız, onda daha önce hiç hissetmediği bambaşka duygular uyandırmıştı. Onun bakışlarındaki istek ve masumiyet, içindeki bu derin hisleri daha da güçlendiriyordu. Bu, bir kadına duyulan basit bir cinsel çekimden çok daha fazlasıydı. O kadar zaman sonra, bir kadının ona bu kadar derin bir şekilde etkileyebileceğini düşünmemişti.

Bu şarkının sözleri, onun ruhundaki bu derin duyguları adeta vurguluyordu. Kadehini bir dikişte bitirdi. Kendini şarkıya kaptırmıştı.

Veysel, Murat’ın yüzünü dikkatle inceledi. Dostunun dalgınlığına dayanamayıp sormaya karar verdi. “Murat, bir şeyler var, biliyorum.” dedi, sesinde hafif bir kaygı vardı. “Ama ne var? Neden böyle dalgınsın?”

Murat, başını hafifçe kaldırıp Veysel’e baktı. “Bir şey yok, Veysel. Her zamanki şeyler.” Ama gözlerindeki huzursuzluk, ona inandırıcı gelmiyordu. Veysel, Murat’ın söylediklerinin aksine, bir şeyler olduğundan emindi.

Murat kadehini yeniden doldurup bir yudum daha aldı ve gözlerini tekrar yere çevirdi. Radyoda şarkı devam ediyordu. Bu düpedüz bir vurgundu.

*“Seninki düpedüz vurgun sayılır…”*

Dostunun neyi düşündüğünü, hangi kadını kalbinde taşıdığını merak etti ama kendisine sormadı. Veysel geçirdikleri uzun yıllardan sonra bunu öğrenmişti. Eğer Murat bir şeyi anlatmak istemiyorsa hiçbir güç ona ne olduğunu anlattıramazdı.

Murat, sigarasını yakıp derin bir nefes aldı. Her geçen gün Şöhret'e daha çok çekiliyordu. Askerliği, konumu, hayatı... Hepsi onun için feda edebileceği önemsiz birer detay haline geliyordu. Fakat onu durduran tek şey yine Şöhret'e zarar gelmesi düşüncesiydi. Neticede bir köyde yaşıyordu ve böyle bir şeyin duyulması ya da görülmesi demek Şöhret’in hayatının ve de aynı zamanda geleceğinin kararması demekti.

Veysel, dostunun sessizliğini saygı duydu. Bir süre daha birlikte rakı içmeye devam ettiler. Kadehler dolup boşaldı. Murat’ın içindeki duygular giderek büyüdü. Sarhoşluğu Şöhret'e olan hislerinden mi yoksa içtiği rakıdan mi ayırt edemez hale geldi.

Ve Murat'ın beyninde hala aynı şarkı çalıyordu… *"Ben de bir zamanlar sevildim amma…Seninki düpedüz vurgun sayılır..."*