ฟางข้าว
“ขอบใจนะที่ไปรับ” ฉันบอกซันออกไป เขาคงจะเป็นห่วงจริงๆ นั่นแหละ อยู่ๆ ก็หายออกจากโรงหนังแถมยังโทรหาไม่ติดอีก ใครไม่กังวลก็คงแปลก
ส่วนเรื่องที่ฉันตัดสินใจขึ้นรถมากับซันไม่ใช่อะไรหรอก ฉันก็แค่จะทำให้พี่เฟสรู้บ้างว่าการถูกหักหน้าต่อหน้าคนที่เราไม่ชอบอ่ะมันรู้สึกยังไง
“ไม่เป็นไร เราเต็มใจ” ซันตอบด้วยรอยยิ้ม
“นายนี่น่ารักเหมือนเดิมเลยนะ” ซันถือเป็นอีกคนเลยนะที่ฉันไว้ใจที่สุดรองจากพี่เฟส เพราะนอกจากพี่เฟสในวัยเด็กก็มีซันนี่แหละที่เขาตามใจฉัน และรับในสิ่งที่ฉันเป็นได้ ไม่งั้นเขาไม่ยอมเป็นเพื่อนเล่นฉันมาตั้งหกปีก่อนจะไปต่างประเทศหรอก
“แล้วรักป่ะล่ะ”
“รักซิ นายเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดอีกคนสำหรับฉันเลยนะ” นอกจากเอกกี้กับมีมี่ ก็ซันนี่แหละที่เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน
“โถ่! แค่เพื่อนเองเหรอ” ซันพูดออกมาอย่างไม่จริงจัง(มั้ง)
“ก็ใช่ซิ ตอนนี้ฉันหมั้นแล้วนายจะให้ฉันรักแบบไหนได้ล่ะ”
“งั้นไว
