ตอนที่8 พลาดอย่างมหันต์

2291 Words

รวงข้าว “โคตรเซ็งเลย!” พวกฉันเดินไปบ่นไป เพราะถูกพี่ไมค์ลงไปลากให้ขึ้นมาโซน VIP ไง “ไม่ต้องบ่นเลย! ถ้ายังพากันทำแบบนี้จะไม่ให้เข้าแล้วนะ!” ไม่คิดว่าพี่ไมค์จะหูดีได้ยิน แล้วหันมาคาดโทษพวกฉันไว้ “ค่าๆๆๆ” พวกฉันเลยตอบกลับไปอย่างประชดแต่ก็ต้องยอม เดี๋ยวเข้าผับไม่ได้ แต่พอใกล้ถึงโต๊ะพี่ไมค์สายตาของฉันมันก็เห็นพี่เฟสที่นั่งอยู่กับยัยใบปออะไรนั่น หึ! ทำตัวติดกับพี่เฟสแบบนี้สงสัยจะระแวงขึ้นมาบ้างแล้วสินะ แบบนี้ก็เข้าทางฉันสิ ฉันเลยรีบตรงไปหาพี่เฟสที่โต๊ะทันที พลั่ก! “ว้าย!” เสียงยัยใบปอร้องดังขึ้นมาเมื่อฉันเดินไปกระชากนางออกจากข้างๆ พี่เฟส ก่อนจะปล่อยอย่างแรงจนนางเผลอไปนั่งหาอะไรไม่รู้ที่พื้น “ใบปอ!” พี่เฟสเรียกยัยใบปอออกมาอย่างตกใจพร้อมกับจะลุกไปหา แต่ฉันเดินไปทิ้งตัวนั่งตักพี่เฟสทันที แล้วใช้มือโอบรอบคอพี่เฟสไว้แน่น “อุ๊ย! โทษทีฉันมองไม่เห็นน่ะ” ฉันหันไปพูดกับยัยใบปอ “ทำบ้าอะไรของเธอ ลงไป!” พี่เฟสพยายามแกะมือและไล่ให้ฉันลงจากตักเขา แต่เรื่องอะไรฉันต้องยอมล่ะ “ทำไมคะเมียนั่งแค่นี้ไม่ได้ แต่ผู้หญิงคนอื่นนั่งใกล้ไม่เห็นว่า” ฉันหันไปถามพี่เฟสด้วยเสียงที่ไม่พอใจ “พูดบ้าอะไร ลงไป!” แล้วพี่เฟสก็ยังพยายามแกะมือฉัน แต่เสียใจฉันไม่ปล่อยง่ายๆ หรอก โอบคอเขาไว้แน่นจนแทบจะสิงเลยก็ว่าได้ “เธออีกแล้วเหรอ” ยัยนั่นที่ลุกขึ้นมาได้สำเร็จก็พูดขึ้นพร้อมมองหน้าฉัน “ใช่ ฉันเอง เมียพี่เฟส” ฉันหันไปตอบก่อนจะส่งยิ้มให้ยัยใบปอ พิงหัวลงกับหน้าผากพี่เฟส “ฉันก็ไม่รู้นะว่าเธอเป็นคนแบบไหน เฟสเขาก็ไม่เห็นจะสนใจเธอเลย มีแต่เธอที่คอยวิ่งตามเขา” ยัยใบปอพูดออกมา แต่นี่ชักจะมั่นหน้าเกินไปแล้วนะ “แล้วเธอรู้ได้ยังไงเหรอว่าพี่เฟสเขาไม่สนใจฉัน เธอคิดว่าเมียหลวงกับเมียน้อยใครพูดง่ายกว่ากันล่ะ” ฉันลุกไปเผชิญหน้ากับยัยใบปอแล้วถามหล่อนออกไป “พอแล้ว!” พี่เฟสลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพูดห้ามศึกน้ำลายของฉันกับยัยใบปอ “ปออยากกลับแล้วค่ะเฟส” แล้วยัยนั่นก็อ้อนพี่เฟสออกไป คืออะไรอ่ะ คิดว่าตัวเองเป็นเมียพี่เฟสหรือยังไงกัน “อืมงั้นกลับกัน” พี่เฟสก็ตามใจยัยนั่นไปซะทุกอย่าง ทีกับฉันนะ! โอเค อยากไปส่งก็ไปกันเลย “มึงกูลงไปหาพอชก่อนนะ” ฉันหันไปพูดกับเอกกี้แล้วหมุนเพื่อจะเดินไปด้านล่างอย่างประชดประชัน ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไปเขาจะสนใจไหม แต่นาทีรู้สึกอยากทำอะไรสักอย่างที่เหมือนตัวเองมีทางเลือกและไม่ง้อเขาอ่ะ “เออๆ ถ้ามีอะไรรีบโทรหากูนะ” และเพื่อนฉันมันก็รู้ว่าฉันแค่เรียกร้องความสนใจ “อืม” ฉันตอบมันแล้วก้าวเดินไปข้างหน้าได้แค่ก้าวเดียว หมับ! ฉันหันไปมองคนที่จับมือฉัน และก็เป็นคนที่ฉันคิดไว้นั่นแหละ ฉันเลยตีหน้านิ่งมองเขา “เฟสคะ...” เสียงยัยใบปอเรียกพี่เฟสที่จับมือฉันออกมาอย่างไม่เข้าใจ “ปอกลับไปก่อนนะเดี๋ยวฉันให้ไอ้ชินไปส่ง” แล้วพี่เฟสก็บอกออกไปด้วยสีหน้าที่นิ่งๆ “แต่เฟส...” ยัยใบปอมีอาการไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด “เดี๋ยวฉันไปหา” พี่เฟสบอกออกไป “ก็ได้ค่ะ” แล้วยัยนั่นก็หยิบกระเป๋าเดินสะบัดตูดออกไปทันที “ส่วนเธอมานี่!” แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนทุกครั้ง พี่เฟสหันมาพูดกับฉันเสียงแข็งพร้อมกับลากฉันเดินมาทางบันไดแล้วขึ้นไปชั้นสาม ชั้นนี้มันเป็นห้องทำงานกับห้องนอนนี่ ปัง! คลิ๊ก! พี่เฟสดันฉันเข้ามาในห้องก่อนจะปิดประตูลงกลอน “พี่เฟสพาฟางมาที่นี่ทำไม” ฉันถามออกไปเพราะไม่เข้าใจว่าเขาจะพาฉันมาทำไม ปกติเขาเลี่ยงการเจอฉันจะตาย ยิ่งให้มาอยู่กันสองคนแบบนี้เลือกได้พี่เฟสไม่มีทางแน่ “ก็เห็นเธออยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่เหรอ” พี่เฟสพูดออกมาพร้อมกับย่างกรายเข้ามาหาฉันเรื่อยๆ แต่มันจะไม่ตกใจเลย ถ้ามือเขาไม่แกะกระดุมเสื้อไปด้วย “พะ...พี่เฟสจะทำอะไร” ฉันไม่อยากจะคิดหรอกนะว่าเขาจะทำอย่างที่ฉันคิดกลัวจริงๆ แต่จากท่าทางเขาแล้วมันก็อดคิดไม่ได้ “ก็ทำอย่างที่เธอเที่ยวไปบอกใครต่อใครไง” พูดจบเสื้อเชิ้ตสีดำก็ถูกเหวี่ยงลงพื้น เผยให้เห็นร่างหนาที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม หน้าท้องที่มีซิกแพคหน้าสัมผัสนั่น บ่งบอกได้ว่าเจ้าของร่างดูแลตัวเองอย่างดี แต่เดี๋ยว นี่ไม่ใช่เวลามาชื่นชมไหม! “อย่าแม้แต่จะคิดนะ ไม่งั้นฟางฟ้องลุงติณจริงๆ ด้วย” ตอนนี้ก็ต้องขู่แหละ เพื่อการเอาตัวรอด “ฟ้องว่าอะไรเหรอ” พี่เฟสถามออกมาด้วยรอยยิ้ม แต่มันเป็นรอยยิ้มที่ฉันไม่เคยเห็น มันดูร้ายและเจ้าเล่ห์มากจนฉันอดที่จะหวั่นใจไม่ได้ “เรื่องของฟาง!” ฉันเลยใช้อารมณ์เสียกลบเกลี่ยนตอบกลับไป ก่อนจะเดินเลี่ยงไปทางประตูเพื่อออกจากห้อง แต่... “ว๊าย!” “คิดว่าจะออกจากห้องนี้ได้?” แต่พี่เฟสมาดักหน้าฉันไว้แล้วยกฉันขึ้นด้วยแขนของเขาแค่ข้างเดียวเดินไปที่เตียง ตุบ! “อึก!” เหวี่ยงลงมาได้ยังไงห๊ะ ถึงเตียงจะนุ่มแต่เหวี่ยงขนาดนี้มันก็จุกนะ “ในเมื่ออยากเป็นเมียฉันมาก ฉันก็จะช่วยสงเคราะห์ให้” พี่เฟสพูดออกมาด้วยรอยยิ้มร้ายๆ ทำไมตอนนี้ฉันถึงได้กลัวพี่เฟสแบบนี้นะ ฉันว่าเกิดมาฉันไม่เคยรู้สึกกลัวพี่เฟสมาก่อนเลยจริงๆ “อย่านะพี่เฟส” ไม่รู้ว่าคำพูดของฉันมีความหมายกับพี่เฟสหรือเปล่า เพราะเขายิ้มมุมปากให้ฉันแค่นั้น และ... แควก!!! พี่เฟสกระชากชุดของฉันที่ใส่จนขาดออกบาดผิว “กรี๊ด! พี่เฟสฟางเจ็บนะ!” ฉันว่าให้พี่เฟสทันที ทำไมต้องทำรุนแรงกับฉันด้วยล่ะ “สวยกว่าที่คิด” พี่เฟสมองร่างกายฉันด้วยสายตาหื่นกระหาย พร้อมพูดออกมา “พี่เฟสปล่อยฟางเดี๋ยวนี้นะ!” ฉันออกคำสั่งกับพี่เฟสอีกรอบ แต่ไม่ลืมเอามือขึ้นมาปิดหน้าอกคู่ใหญ่ที่คุณแม่ให้มาเยอะ ถึงจะปิดไม่มิดก็เถอะ “อย่ามาสั่ง ฉันไม่ใช่คนเดิมที่เธอจะมาสั่งได้ตามใจ!” พี่เฟสพูดออกมาเสียงแข็งใส่ฉัน “พี่เฟสก็คือพี่เฟส ต้องฟังฟางทุกอย่าง!” ฉันตะคอกกลับไปใส่พี่เฟสอย่างถือดี ตั้งแต่ฉันอายุสี่ขวบจนตอนนี้สิบเก้าแล้วเขายังมาต่อต้านฉันยังไม่เลิกอีก ยังไงฉันก็ไม่ยอม “คนที่จะต้องฟังไม่ใช่ฉัน แต่ต้องเป็นเธอ!” พี่เฟสพูดจบก็กระชากบราไร้สายและแพนตี้ของฉันออกอย่างเร็ว “โอ๊ย! มันเจ็บนะพี่เฟส!” จะไม่ให้โวยวายได้ยังไงก็เขาไม่ได้ดึงมันออกดีๆ นี่ แต่เล่นกระชากอย่างเดียวอ่ะ แล้วฉันจะเอาที่ไหนใส่กลับล่ะ แต่นั่นไม่ใช่เวลามาคิดไหมฟางข้าว! “เงียบ!” “!” พี่เฟสตะคอกกลับมาคืนจนฉันสะดุ้ง เพราะเขาไม่เคยตะคอกใส่ฉันไง ฉันได้แต่ขยับเอาผ้าห่มมาคลุมร่างกายเปล่าเปลือยของตัวเองไว้ แล้วพี่เฟสก็ลุกไปจัดการกับกางเกงของตัวเองออกจนหมด และสิ่งที่ฉันไม่เคยเห็นของจริงมาก่อนก็ปรากฏต่อหน้าของฉัน อวัยวะเพสของผู้ชายที่ฉันเคยเห็นจากในหนังสือเรียนและสื่อผู้ใหญ่ แต่ตอนนี้ฉันเห็นของจริงอยู่ตรงหน้า “อึก!” ฉันได้แต่กลืนน้ำลายลงคอ ตอนนี้มันกลัวไปหมด กลัวสิ่งที่เฟสจะทำกับฉันและกลัวขนาดท่อนเอ็นของเขาที่มันโคตรจะใหญ่และยาวเลย “ฟางข้าวคนที่ไม่เคยกลัวอะไรทำไมตัวสั่นแบบนั้นล่ะ” พี่เฟสว่าให้ฉันอย่างเยาะเย้ย แล้วเริ่มเดินมาที่เตียง “อย่าเข้ามานะพี่เฟส ถ้าพี่เฟสทำอะไรฟาง ฟางฟ้องคุณพ่อแน่” ยังไงพี่เฟสก็ต้องเกรงใจผู้ใหญ่บ้างแหละ แต่เหมือนวันนี้สิ่งที่ฉันคิดจะผิด “รอให้ฉันทำเสร็จก่อนแล้วค่อยฟ้อง” พี่เฟสตอบกลับมาพร้อมขึ้นมาคร่อมร่างฉันไว้ทันที “ปล่อยนะ พี่เฟ...อื้อ!” ฉันต้องกลืนคำไล่ลงคอเมื่อถูกพี่เฟสพุ่งเข้ามาประกบปากจูบอย่างแรง เขาสอดลิ้นเข้ามาต้อนลิ้นฉันทั่วปาก ฉันพยายามหนีแต่ก็ไม่พ้น จูบแรกของฉันไปแล้ว และรสชาติเหล้าจากปากของพี่เฟสก็แรงมาก นี่เขาคงดื่มมาเยอะเหมือนกันสินะถึงได้กล้าทำอะไรแบบนี้ “อื้ม หวาน” จ๊วบ! พี่เฟสผละออกพร้อมกับดูดปากล่างฉันเป็นการทิ้งท้าย “พอแล้วพี่เฟส ฟางกลัวแล้ว” ฉันกลัวจริงๆ นะ ฉันไม่เคยเรื่องแบบนี้อ่ะ แล้วฉันก็ไม่เคยเห็นพี่เฟสในมุมนี้ด้วยและถึงแม้จะเป็นพี่เฟสก็เถอะ แต่ฉันก็ยังไม่พร้อมไง “คนดื้อแบบเธอมันต้องถูกสั่งสอนบ้าง” พี่ว่าออกมาเสียงแข็ง และ... สวบบบ!!! “กรี๊ดดด!!! จะ...เจ็บ ฮืออ!” ฉันร้องไห้ออกมาทันทีที่พี่เฟสดันไอ้นั้นเข้ามาในร่องของฉัน มันเจ็บจนเหมือนร่างจะฉีกขาดเลย เฟส “อ่า!” ผมกดท่อนเอ็นเข้าร่องแคบของฟางข้าวทีเดียวถึงจะได้แค่ครึ่งลำก็เถอะ ผมรู้ว่าเธอยังไม่เคยผ่านเรื่องแบบนี้มา แต่ปีศาจอย่างฟางข้าวมันต้องรุนแรงแบบนี้แหละถึงจะสาสม ปึก! “กรี๊ดดด!!!” ผมที่ดึงท่อนเอ็นออกมาและกดเข้าไปอีกรอบมิดด้าม จนเห็นน้ำตาของเธอไหลออกมาทางหาตา “หึ!” ผมแค่นหัวเราะออกมาอย่างรู้สึกสะใจและพอใจเมื่อเห็นเลือดบริสุทธิ์ของเธอไหลซึมออกมา “พี่เฟส ฟางเจ็บ เอาออกไป” ฟางข้าวบอกผมออกมาเสียงเบา ผมรู้ว่าเธอเจ็บมากทั้งพึ่งเคยโดนครั้งแรกแล้วมาโดนของใหญ่อย่างของผมอีก ไม่เจ็บก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว “เอาออกตอนนี้ไม่ได้แล้ว อ่าส์!” ผมบอกฟางข้าวแล้วก็เริ่มขยับเอว พั่บ พั่บ พั่บ “อ๊ะ พี่เฟส ฟางเจ็บ อื้อ!” ฟางข้าวร้องครางออกมามือก็บีบแขนผมไว้แน่น “ร่องเธอโคตรตอดเลยฟางข้าว” ร่องของฟางข้าวมันตอดจนผมแทบจะแตกจริงๆ นะ พั่บ พั่บ พั่บ “ฮึก เจ็บ อ๊ะ ฟาง เจ็บ อ๊ะๆๆๆ” ผมกระแทกสะโพกเข้าออกไม่ยั้ง เพราะตอนนี้แม่งโคตรเสียวลำเลย “อ่าส์! โคตรแน่นเลยว่ะ” ของฟางข้าวโคตรแน่นเลย มันทำให้ผมโคตรพอใจเลย พั่บ พั่บ พั่บ “อ๊า พี่เฟส อื้อ!” ตอนนี้ฟางข้าวเริ่มครางออกมาแทนแล้ว สงสัยจะเสียว จ๊วบ จุ๊บ แผลบ ผมก้มลงไปดูดดึงยอดอกสีสวยของฟางข้าว เธอหอมหวานไปทั้งตัวจริงๆ เอาผู้หญิงมาตั้งหลายคนไม่มีใครสวยและหวานเหมือนฟางข้าวเลยครับ “อ๊ะๆๆๆ พี่เฟส ฟาง อื้อ!” เสียงครางแบบนี้พร้อมกับแรงบีบที่ร่องของเธอมันทำให้ผมรู้ว่าเธอใกล้ถึงฝั่งแล้ว “อีกนิด ฟางข้าว อื้อ!” ตอนนี้ผมก็ใกล้แล้วเหมือนกัน เลยเร่งความเร็วเข้าสใส่อย่างแรง พั่บ พั่บ พั่บ ปึก ปึก ปึก “อ๊ะ พี่เฟส อ๊ะๆ อ๊าาาา!” ฟางข้าวครางออกมาไม่เป็นศัพท์ก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักของเธอออกมา “อย่าตอดแรง อ๊ะ อ่าส์!” บอกฟางข้าวแล้วพยายามเร่งสะโพกเข้าออกอีกครั้งเพราะตอนนี้ฟางข้าวตอดผมแน่นมาก ก่อนจะปลดปล่อยน้ำของผมเข้าไปในร่อง... เชี้ย! ลืมใส่ถุงยางได้ไงวะ ปกติผมเซฟตัวเองไม่เคยพลาดหรือไม่ป้องกันกับใครแม้จะมึนเมาแค่ไหนก็ตาม “ปล่อยฟาง!” พอลมหายใจกลับเป็นปกติฟางข้าวก็ออกฤทธิ์ทันที “มันไม่จบแค่นี้หรอก” ผมบอกฟางข้าวไปด้วยรอยยิ้ม “กรี๊ด! พี่เฟส พอแล้ว” ฟางข้าวร้องออกมาอีกครั้งเมื่อผมเริ่มขยับท่อนเอ็นอีกครั้ง ปกติผมก็ไม่เคยเอาใครรอบเดียวอยู่แล้ว ยิ่งพอมาเป็นร่างกายที่ทั้งรัดแน่นและนุ่มหวานแบบนี้ด้วย มันยิ่งทำให้ร่างกายผมตื่นตัวตลอดทั้งที่ปลดปล่อยออกไปแล้ว “อ่าส์!” ผมปลดปล่อยออกมาในรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ แต่รู้ว่าไม่ต่ำกว่าสามรอบแน่ และรู้ว่าตอนนี้ฟางข้าวหลับคา...ไปแล้ว สติที่เริ่มกลับมาของผม ทำให้รู้ตัวแล้วว่าพลาดอย่างมหันต์

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more