Avuç içimde hissettiğim sıcaklık biraz sakinleşmeme yardım etmişti. İşe yarıyordu. Onun yanımda olması beni deli gibi ele geçirmekteki olan korkumu yenmeme yardım ediyordu. O an trenin durduğunu hissettim. Kaşlarımı çatarak “Neden durduk?” diye sordum.
Zeynep mahcup bir tavırla bana bakarak “Sakın korkma ve aşağıya bakma” dedi.
Daha neden diye soramadan bir anda kendimi boşlukta hissetmiştim. Karnımda oluşan burkulma hissi benim çığlık atmama neden olmuştu.
Tanrı aşkına bu lanet olası şeyi yapan kimse cehennemde cayır cayır yansın! Senden nefret ediyorum adi herif!
Tren öyle bir hızlı ilerlemeye devam ediyordu ki ben bağırmak yüzünden yorulmuştum. Ve bu korkunç durum tekrar tekrar oluyordu. Lanet tren raylarda yükseliyor, yükseliyor sonra yavaşlıyor ve bam! Ölümle pençeleşiyordum a
