เช้าตรู่ของอีกวัน
ตลอดทั้งคืนกว่าเพ็ญนิชาจะหลับลงได้ก็เกือบตีสามหนำซ้ำเช้าวันนี้เธอก็ตื่นแต่เช้าก่อรจะรีบออกไปจากบ้านหลังนี้ ถึงไม่ได้เอาเสื้อผ้าข้าวของอะไรออกมา แต่หญิงสาวตั้งมั่นไว้แล้วว่าจะค้างที่ร้านขนมของตน ความน้อยใจมากมายผุดขึ้นมาในใจของเธอทำให้เธอไม่อยากจะเห็นจะพบหน้าชายหนุ่มอีก คำถามที่เธอต้องการคำตอบชายหนุ่มยังให้ไม่ได้ ความเชื่อใจงั้นเหรอ
หึ! มันไม่มีตั้งแต่ต้นแล้ว
ณวัฒน์ลืมตาตื่นขึ้นมาก่อนจะมองหาเจ้าของร่างสวยอย่างแปลกใจที่มองไปทางไหนก็ไม่เห็นเธอเลย ชายหนุ่มจึงรีบลงไปข้างล่างเพื่อว่าเธอจะแอบมาเข้าครัวตามเคยแต่ทว่ากลับไร้วี่แววคนตัวเล็กเลย
"หาอะไรอยู่ณวัฒน์?"เสียงชายชราถามขึ้นก่อนจะยกกาแฟมาดื่มอย่างอารมณ์ดี เขายิ้มมุมปากเมื่อเห็นสภาพลูกชายแบบนี้
"เปล่าครับ แต่ไม่เห็นนิชาสงสัยออกไปร้านขนมแล้ว"
"อืม เมื่อเช้าหนูนิชามาหาพ่ออยู่เห็นบอกว่าจะไปค้างที่ร้านสักพัก"
"แล้วพ่อว่าไ
