Aşk? Ben? Sinan hoca?
Tüm kelimeler beni büyük bir şaşkınlığa uğratıyor. Onun sevdiği var, hem de her şeyden çok seviyor. Ama benden Sinan hocayı kendime aşık etmem bekleniyor. Ben tüm bunları doğru mu anlamıştım gerçekten?
Hayret içinde Fidan hanıma bakakaldım. Ne kabul edebiliyorum dediklerini, ne de itiraz edebiliyorum. Öylece kalmıştım, saf gibi.
"Sanırım siz böyle bir şeyin mümkün olmadığını bilmiyorsunuz Fidan hanım. Sinan hoca asla sevdiğinden vazgeçmez. O bizim düşündüğümüz gibi biri değil, benim için Hüma hocadan vazgeçmez asla."
O aşağılayıcı bakışı yüzünden bir an olsun ayrılmadı. Bana böyle baktıkça içim kötü oluyor, korkum daha da artıyor.
"Ben seni akıllı bir kız sandım, ama sen tam bir aptalsın! Bak kızım, her lafımı beynine iyi sok. Sen onun karısısın, Sinan da sağlık
