Jandarmalar gelip beni aldığında hiç karşı koymadım. Beni bir nezarete attıklarında arkama yaslanıp ne yapacağımı düşündüm sadece.
Arama yapabileceğimi söylediler, babamı arasam buradan çıkmam çok kısa sürer. Yine de aramadım, onca olaydan sonra babama minnet etmeyeceğim.
Şaşırtıcı bir şekilde beni bir saat sonra gelip geri çıkardılar. Buna şaşırdım, belki Adem denen adam şikayetini geri çekmişti. Komutanın önüne geldiğimde babamı görmeyi hiç beklemiyordum.
Ben içeri girince bana dönüp baktı ters ters. Tam onun neden burada olduğunu soracaktım ki yanında duran Selvi ve Servet ile göz göze geldim. Belli ki Selvi'nin işiydi bu.
"Allah razı olsun komutan, bu iyiliğini asla unutmam. Seninde bir şeye ihtiyacın olduğunda kapımızı çal mutlaka," diyerek ayaklandı babam.
Bir yandan bağırarak '
