Selvi iyice hareketsizleşirken onu yastığa uzandırıp yüzünü ellerimin arasına aldım. Baygın düşmüştü, gözlerini açamıyordu.
"Selvi, aç gözlerini. Aç gözlerini Selvi, ne olursun aç!"
Solgun bedeninden belli oluyordu zehirlendiği. Ama nasıl? Ben onu tehlikeli bir ortamda bırakmamıştım bile, bu kız nasıl zehirlenmişti?
Uyanmadığını görünce üzerindeki altınları çıkardım hızla, önce daralmasını engelleyecektim. Tüm altınları çıkarıp yatağa attıktan sonra onu az önceki gibi kucağıma aldım ve hızla çıktım odadan.
Daha ben odadan çıkar çıkmaz annem çıkmıştı meydana. Kesin kapıda bekliyordu, ondan ne beklenirdi ki zaten?
"Bu kızı yine kucağına alıp nereye götürüyorsun sen yine?"
"Zehirlenmiş anne, çekil önümden!"
Annem bir anda kapının önüne geçip engel oldu çıkmama. Kindar bakışlarını direk
