Ne kadar gerilse de ben de ona zarar gelmeyeceğini anlamış olmalı ki biraz da olsa rahatladı. En azından artık ağlamıyordu, sakinleşmişti.
Onun benden korkmasını istemediğim için yanından biraz uzaklaştım, yatağın diğer kenarına kadar gittim güvenini kazanmak için.
"Rahat hisset, benden sana asla zarar gelmeyeceğini biliyorsun sen. Ne olursa olsun sana ya da bir başka öğrencime asla kıymam."
Bana eskisi gibi bakmıyordu. Gözlerinin içi gülen öğrencimin şimdi hüzünle baktığını görmek acı vericiydi.
"O zaman benim öğretmenimdiniz, belki de kendi ailemden bile daha çok güveniyordum ben size o zaman. Ama şimdi çok başka bir durumdayız, kan bedeli olarak aldınız beni. Bana zarar vermeyeceğini de nereden bilebilirim, nasıl rahat olabilirim?"
İnsan öğretmeninin yanımda bu kadar rahatsız hisse
