Güzel geçen günün ardından mahalleye dönmek için arabaya bindiler. Selim arabayı kullanırken ara ara öne doğru kayıp sırtındaki ağrıyı hafifletmeye çalışıyordu. Bugün gezerken ilaçlarını da içmemişti, ayakta fazla kalınca acısını çekmeye başlamıştı. Pınar genç adamın ağrısı olduğunu anlayınca yan bir şekilde oturup, "istersen önce hastaneye gidelim?" dedi genç adamı dikkatli bir şekilde incelerken. "yarana baksınlar."
"İyiyim ben, sorun yok. Sabah ilaçlarımı eve bırakmıştım gidince hemen içerim, geçer ağrısı."
"Bugün çok fazla ayakta kaldın kötü oldu. Gece ağrıdan uyuyamayacaksın."
"O zaman seninle konuşuruz telefonda, olur mu?"
Pınar başını yere eğip, "olur" diye mırıldandı. Genç kızın utandığını anlayan Selim gülümseyip, Pınar'ın çenesini tuttu. "Başını eğme, utanmak sana yakışıyor."
